Ankara Mahpusu

Pasta Amore Fantasia

2012-01-30T23:05:00.001+02:00

Donatella Piatti'nin makarna kitabı "Pasta Amore Fantasia"yı bundan yıllar yıllar önce Amerika'ya gitmeden evvel almıştım. Zira makarna başta olmak üzere İtalyan mutfağına aşığım.

Kütüphanenin bir köşesine sıkışan kitabı geçen gün tesadüfen bulunca, okumaya başladım...

Signora Piatti'nin makyajsız Vincent oynayabilecek potansiyelinden midir bilemiyorum, ama kendisine karşı en ufak bir sempatim bir türlü olamamıştır.
Kitabı okuyunca ise nötr halim antisempatiye dönüşmekte gecikmedi.
Be kardeşim, el insan derler adama. Bir makarna kitabı yazıyorsun iki satır yararlı bilgi olmaz mı içinde?

Eğer yemek yapmak, yemek kültürü, makarnalar hakkında az da olsa bir bilginiz varsa bu kitap sizin için hiç bir anlam ifade etmeyecektir diye düşünüyorum.
Ne işe yarar bir tarif, ne enteresan bir bilgi, ne ilgi uyandırıcı bir fotoğraf. Ablamızın ucuz edebi tasvirlerinin bolca kullanıldığı sözüm ona "meşk" dolu bir kitap.

Bu aralar bolca Rick Stein izliyorum BBC'de (mesela tam şu an :). Uzak Doğu mutfağından aldığım ilhamlarla değişik makarnalar yapmak için sabırsızlanıyorum. Ama gelin ve de görün ki bu aralar işlerden mutfağa girmeye hiç fırsat yok! :(

Ankara Mahpusu'nun notu: 3/10

Biscolata erkekleri Antep'ten!

2012-01-08T21:59:00.001+02:00

"Biscolata", marka olarak süper bir bakış açısı yakalamış.
Çikolatayı çocukları hariç tutarsak en çok kim tüketiyor? Tabii ki kadınlar.

Marketlerde pedlerin yanlarına masum masum yerleştirilen çikolata kutularından belli zaten durum. :)

Biscolata da madem kadınlar tüketiyor eee o zaman reklamlarda da hedef kitle onlar olmalı düşüncesinden yola çıkarak, hem kaslı hem yakışıklı abileri reklamlara taşıdı.

İlk reklam serisinin ardından, ikincisi daha da etkileyici oldu. Biscolata Mood aşk, sağlık modları derken turnayı bence tam gözünden vurmuş oldu. Biscolata'nın mood reklam videoları herkesin gözünde, dilinde...

Çevremdeki pek çok insanın Biscolata'yı İtalya vs. tarzı menşeili bir marka sandığını fark edince şaşırmadım. Çünkü ilk başta ben de açıkçası yabancı bir marka olduğunu düşünmüştüm.

Ama bizim meşhur Biscolata erkekleri Gaziantepli Şölen Çikolata'nın eseri. Şölen, Ülker'in açtığı vizyondan hızlı ama dengeli adımlarla ilerleyen bir firma.

Ülker'de veyahut Şölen'de çalışmayı isterdim, ilginç bir tecrübe olacağı kesin.

Cemal Süreya - Sevda Sözleri

2011-11-13T19:25:00.001+02:00

Maliye Müfettişliği yapmış bir adamın bu kadar güzel şiirler yazmış olması gerçekten de ilginç geliyor bana...

Bürokrasi içerisinde yer aldığı uzun yıllar boyunca yazdığı "arz ederimli" sıkıcı resmi yazışmaların satır aralarında bir şair duyarlılığını yaşatabilmek kim bilir ne denli zor olmuştur? Neleri alıp götürmüştür ondan?

Gecenin nöbeti güne bıraktığı saatlerde okumaya başladığım kitapta çok sevdiğim mısralar da oldu, ilgimi çekmeyenler de. Öncesinde beylik bir kaç şiiri dışında Süreya şiirini tanımıyordum. İlk izlenim olarak bana Necati Cumalı ile Orhan Veli karışımı bir lezzet verdi diyebilirim.

İşte aklımda yer eden ve en sevdiğim iki Cemal Süreya şiiri:

SAN
Kırmızı bir kuştur soluğum

Kumral göklerinde saçlarının
Seni kucağıma alıyorum
Tarifsiz uzuyor bacakların

Kırmızı bir at oluyor soluğum
Yüzümün yanmasından anlıyorum
Yoksuluz gecelerimiz çok kısa
Dört nala sevişmek lazım

ÜSTÜ KALSIN
Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.

Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.

Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir...
Üstü kalsın...

Hangi balık ne zaman yenir?

2011-11-11T22:03:00.000+02:00

Açıkçası son bir kaç yıla kadar Feride'nin balık alerjisi falan derken ben de pek balıkperver biri değildim. Ama son zamanlarda balık iştahım her geçen gün artıyor.

Konu balık olunca, bizde klasik muhabbettir. Azizim etrafımız denizlerle çevrili ama yeterince balık yenmiyor bu memlekette.

Ha'di geçiverdim az balık yenmesi kısmını, ben iki ayrı sebepten dolayı balık konusunda muzdaribim.

Birincisi, balık nedense bizde sadece iki tür pişer: ızgara ya da tava. Kardeşim milyon tane değişik balık tarifi var Akdeniz mutfağından, Uzak Doğu mutfağına kadar. Sözüm balık restorantlarına. İnsan ilaç namına bir kaç değişik balık yemeği koyar menüsüne.

Gelelim ikinci şikayetime. Hemen her şeyi olduğu gibi balığı da mevsiminde yemek giderek zorlaşıyor. Bunda suç biraz da biz tüketicilerde. Balık yerken hangi mevsimde hangi balık yenir diye düşünmek & sorgulamak lazım.

İşte size balık takvimi :)

Palamut: Eylül-Kasım
Mersin: Şubat-Haziran
Çinekop: Temmuz ve Ağustos
Kalkan: Ocak-Nisan
Hamsi: Kasım-Şubat
Sardalya: Haziran-Eylül
Çipura: Ağustos ve Eylül
Levrek: Şubat-Mayıs
Alabalık: Kasım-Ocak
Yılan Balığı: Yalnızca Mayıs ayında
Uskumru: Ekim ve Kasım
Barbun: Ağustos-Ekim
Lüfer: Ağustos-Ekim
Sazan: Ekim-Kasım
Torik: Ekim-Şubat

Çadır Tiyatrosu

2011-11-11T09:31:00.000+02:00

Risk yönetimi, afet yönetimi, acil önlem planı, deprem bilinci, proaktif çözüm üretme... Bu sözcüklere bizdeki yöneticilerin lügatında yer olmadığını Van'daki 5.6'lık son depremle birlikte tekrar gördük.

Ciddi bir depremin ardından insanların barınmasına izin verilen binalar 5.6 şiddetinde bir diğer depremin ardından kağıttan kuleler gibi yıkılırken, "sorumlu" sıfarı taşıyan insanlar geceyi vicdanları rahat geçirebiliyor mu? Gerçekten merak ediyorum.

Deprem riski yönetiminin "çadır dağıtmak" fiili ile eş anlamlı hale geldiği bir ülkede derdini kime nasıl anlatırsın? Haberleri izleyip, sinir olmaktan başka elinden ne gelir?

"Çadır tiyatrosu" tam gaz devam ediyor, Allah yardımcımız olsun; söylecek ya da yapacak başka da bir şey varmış gibi görünmüyor ne yazık ki...

Banka ve Sigortacılık sektörlerinde şirket satışları kapıda

2011-10-14T20:29:00.001+03:00

Yabancı gruplar hem bankacılık hem de sigorta ve bireysel emeklilik sektörlerinde bir dönem yoğun şekilde alımlar yaptılar.

Avrupa ekonomisinde tehlike çanlarının çalmasıyla beraber ise her iki sektörde de konsolidasyon haberleri gelmeye başladı.

Hüsnü Özyeğin'in çok iyi bir fiyata NBG grubuna satmış olduğu Finansbank, Yunanistan'daki ekonomik krizin iyice derinleşmesinin Yunan bankacılığında yarattığı baskı üzerine satışa çıktı. Aynı gruba ait Finans Emeklilik ve Hayat da resmi olarak satış sürecine girdi. Finansbank ayrıca sigorta ürünlerinin banka şubeleri kanalından satılması yani bankasürans hakkının münhasıran (exclusive) satılması için de bir ihale açacak.

Bir diğer Yunan grubu Euro'nun ortağı olduğu Tekfen Euro Bank'ta da belirsizlik devam ediyor. Alpha ile birleşen Euro Bank, krizden çıkamayınca Türkiye iştirakini gözden çıkartmıştı.

Bir diğer kriz mağduru Avrupalı grup Dexia, aslında çok önem verdiği bir yatırım olmasına karşın Deniz Bank'ı satışa çıkartmak üzere. Deniz Bank grubu, Finansbank'tan önce davranarak kısa bir süre önce emeklilik şirketini Metlife'a ve bankasürans hakkını da Axa Sigorta'ya satmıştı.

Stres testleri Avrupalı bankaları da sigorta şirketlerini de iyice hırpalamış görünüyor. Muhtemelen önümüzdeki bir iki yıl içinde hem Avrupa'dan gelen bu baskı, hem de sigorta sektöründeki karsızlıktan dolayı gerek bankacılık gerekse de sigorta ile hayat & emeklilik şirketlerinde birleşmeler ve satın almalar artacak gibi görünüyor.

Sigortacılıkta, bankacılıktan farklı olarak, Solvency II uygulamasının 2012'de hayat geçmesiyle sermaye yeterlilik rasyoları da şirket satışları için ilave bir neden yaratabilir.

Neye yatırım yapmalı?

2011-10-09T21:39:00.000+03:00

"2012 yılında en çok ne kazandıracak?", "En iyi yatırım araçları neler?", "Yatırım fonlarından hangileri çok getirecek?", "Altın yükselmeye devam edecek mi?", "Parayı nereye yatırmalı?", "Faiz mi? Döviz mi? Yoksa arsa, ev mi?"

Bu soruların ardı arkası yok maalesef. İşin özü, biriktirdiğimiz paraları nasıl değerlendirmeli, neye yatırmalı? Tabii, öncesinde yatırım yapacak kadar para biriktirmiş olmak lazım :)

Bir süredir ev borcu, araba kredisi derken zaten yatırım yapacak param olmadığı için yatırım araçları cephesinde ne olup bittiğini pek takip etmiyordum. Ama yakın zamanda yatırım yapabilecek duruma geleceğim için şöyle bir düşünmeye başladım acaba paramla ne yapabilirim diye?

İlk Adım: Yatırım Stratejisi
Paranız ister az ister çok olsun eğer yatırım yapmayı kafanıza koyduğunuz bir miktar paranız varsa, ilk olarak kendinize bir yatırım stratejisi belirlemelisiniz. Bence, en azından iki konuda karar vermeniz lazım:

Yatırımdan beklentiniz ne?
Eğer yatırım sonucunda göreceli olarak "çok para" kazanmak gibi bir beklentiniz varsa, riskli yatırım araçlarına para yatırmayı düşünebilirsiniz. Finans dünyasının bir numaralı kuralı ne diyor? Ne kadar çok risk, o kadar çok kazanç olasılığı. Eğer risk iştahınız çok yüksek değilse buna göre araçlar tercih etmek lazım.

Yatırım vadeniz ne?
Yatırımdan gelecek kazancı elde etmek için ne kadar beklemeyi göze alabiliyorsunuz? Buna göre kısa, orta ya da uzun vadeli yatırıma karar verebilirsiniz.

Benim yatırım beklentime göre, aşırı riskli yatırımlardan uzak durmak istiyorum. Yatırım vadem ise orta vade. Yani bir ila üç yıl arasında.

İkinci Adım: Hangi Yatırım Aracını Seçmeli?
Geldik daha zor kısma... Hangi yatırım aracını seçmeli ki yatırım beklentinize ve vadenize uygun bir yatırım yapmış olun.

Bireysel bir yatırımcı için temel olarak dört tür yatırım aracı kategorisi söz konusu:

1) Faiz kökenli yatırım araçları (mevduat, bono, tahvil, vb.)
2) Döviz (euro, dolar, yen, vb.)
3) Kıymetli metal (altın, gümüş, platin, vb.)
4) Sabit varlık yatırımları (arsa, ev, işyeri, vb.)

Hangi yatırım aracına para koyacağıma karar vermeden önce bugünden geçmişe yatırım araçlarının neler getirmiş olduğuna göz attım. Buna göre, son bir yıl içerisinde IMKB yüzde 14'lük kayıpla en kötü yatırım olmuş. Geçen yıldan bugüne en çok getiren ise yüzde 30'la dolar olmuş. Son iki yıllık dönemde (2011 - 2009) ise en çok kazandıran yine dolar (%26). İşin enteresasını ise IMKB son bir yılda kaybettirirken son iki yıla bakınca %16 ile en çok ikinci kazançlı yatırım. Aslında, bu bizim için şaşırtıcı değil. Zira borsa bir yıl en çok kaybetiren yatırım iken hemen sonra en çok getiri sağlayan yatırım olabiliyor. Yani stabil değil.

2005 yılına kadar gidip son 7 yıllık dönemdeki getirilere bakınca ise %143 ile bono ilk sırada geliyor. Dolar %37 ile son sırada ve onu yüzde 66 ile likit fon (B tipi) izliyor. Tabloda son 7 yıllık dönemde Likit (İş Bankası B Tipi Likit fon), Hisse (İş Bankası A Tipi Hisse fon), T&B (İş Bankası B Tipi Tahvil ve Bono fonu), IMKB ortalama endeks, Repo ortalama endeks, Bono ortlama endeks ve Dolar (Amerikan doları) fiyatlarındaki yüzde değişim yer alıyor:

Aşağıdaki grafikte ise son bir yıl, iki yıl ve yedi yıl için aynı yatırım araçlarının getiri yüzdeleri gösteriliyor:

Eğer bu kadar geçmişe gitmeyip de bu yıla bakarsak aslında en popüler yatırım aracı kesinlikle ALTIN. Diğer kıymetli madenlerle birlikte altın da çılgın bir yükseliş yaşadı. İş Bankası'nn B tipi Altın fonuna kuruluşundan yani 15 Şubat 2011'den bugüne bakınca yüzde 32 getirdiğini görüyoruz. Aynı dönemde IMKB %11 kaybettirirken, altına en yakın getiri dolardan olmuş, ama o da sadece yüzde 16.

2012 için Yatırım İpuçları
Gelelim önümüzdeki dönemde nereye paraya yatıracağıma. 2012 yılı için kendime yatırım tavsiyelerim şöyle:

Altın: Her ne kadar bugüne kadar yaşadığı hızlı yükseliş gelecek için "nereye kadar?" sorularını beraberinde getirse de, hem Kore, Çin gibi ülkelerin merkez bankalarının altın talebinin devam edeceği beklentisi, hem de dünya ticaretine yön veren paraların istikrarsız seyri bence altını önümüzdeki dönemde de popüler bir yatırım aracı olmaya zorlayacak. Bu sebeple, paramın %30'luk kısmıyla altın yatırımı yapacağım. Bu altın fonu da olabilir, doğrudan altın almak da ya da bankaların giderek gündeme gelen altın hesapları da olabilir. (Bakınız: Altın fiyatları yükselmeye devam eder mi?)

Faiz: Anormel bir politik ya da ekonomik gelişme olmadıkça 2012 yılında faizlerde ciddi bir oynama olmaz diye düşünüyorum. Yine de hem likit kalmak hem de riskimi azaltmak için %50'lik paramla da likit fon, tahbil & bono fonu ve mevduat yatırımı yapacağım.

FIRSAT: Paramın kalan %20'lik kısmını, cazip bir fırsat bulduğumda üzerine atlayabilmek için likit tutacağım (mesela likit fon). Benim elimdeki para, kelepir düşen bir evi ya da arsayı almaya yetmez ama böyle bir durum çıkarsa çevremden ikna edeceğim arkadaşlarımla ortak bir yatırım niye yapmayayım ki?

Herkese bol kazançlar! :)

Uyarı:
Burada yer alan bilgiler Ankara Mahpusu tarafından sadece bilgilendirme amacı ile hazırlanmıştır. Yatırım danışmanlığı hizmeti; aracı kurumlar, portföy yönetim şirketleri, mevduat kabul etmeyen bankalar ile müşteri arasında imzalanacak yatırım danışmanlığı sözleşmesi çerçevesinde sunulmaktadır. Burada yer alan yorum ve tavsiyeler, Ankara Mahpusu'nun kişisel görüşlerine dayanmaktadır. Herhangi bir yatırım aracının alım satım önerisi ya da getiri vaadi olarak yorumlanmamalıdır. Bu görüşler mali durumunuz ile risk ve gitiri tercihlerinize uygun olmayabilir. Bu nedenle, sadece burada yer alan bilgilere dayanarak yatırım kararı verilmesi beklentilerinize uygun sonuçlar doğurmayabilir.

Altın fiyatları ne olur?

2011-10-01T23:31:00.000+03:00

"Bak söylemedi deme altın fiyatları uçacak!", "Altın fiyatları yükselecek!" ifadeleri çoktandır yerini "Altın fiyatları ne olacak?", "Altın nereye kadar yükselecek?", "Altın kaç liraya kadar böyle çıkmaya devam edecek?" şeklinde sorulara döndü.

Altın fiyatları neden yükseldi? Çeşitli nedenler var tabii. Güçlü para birimlerine sahip ülkelerde kamu borç stoğunun artmasına paralel olarak para basımının artması başta dollar ve euro olmak üzere kağıt paralara olan güveni sarstı. Yunanistan, Portekiz gibi ülkelerde uzun süredir hissedilen ve diğer ülkelere sıçrama olasılığı konuşulan derin ekonomik krizlerin yarattığı belirsizlik de eklendiğinden insanlar psikolojik olarak daha "somut" yatırım araçlarına yönlenmeye başladı. Üstüne üstlük para piyasası yatırım araçlarının düşük getirileri, yatırımcıları alternatifler aramaya itti.

Sonuç olarak, diğer pek çok değerli maden gibi altının da fiyatı son dönemlerde inanılmaz yükseldi.

Altın fiyatlarını 1970'den günümüze gösteren aşağıdaki grafik, The Economist dergisinden.

Üstteki koyu çizgi altının nominal fiyatını gösteriyor. Önce 1980 yılında 800 dolar civarlarında bir zirve yapmış altın. Sonraki 20 yılda ise 250 - 400 bandında göreceli olarak sabit bir seyri var. 2000'lerden itibarense, yukarıdaki nedenlerden ötürü hızla yükselmiş. Gerçi alttaki daha açık renk çizginin gösterdiği gibi reel getiride durum o kadar da dramtik değil.

Altın fiyatları uçmaya devam eder mi? Evdeki çeyrek altınları, bilezikleri, cumhuriyet liralarını bozdurmalı mı yoksa fiyatlar iyice çıkmadan biraz daha mı altın almalı? Bu soruların yanıtı kişiden kişiye değişir. Bana soracak olursanız, eğer kısa dönem içerisinde nakde ihtiyacınız olacağını düşünüyorsanız ve elinizde altın varsa bu aralar elinizden peyder pey çıkartın (gram gram aceleye gerek yok :), karınızı realize edin.

Eğer uzun vadede paraya ihtiyacınız olmayacaksa, portföyünüzün yüzde 20 civarında bir kısmını kıymetli metallere çevirmekte, zirve yaptığı dönemlerde bir kısmını realize edip; anlık düşüşlerde portföyünüzdeki metal seviyesini aynı seviyeye yükseltmekte fayda var.

Uzakdoğu Mutfağı

2011-09-25T04:23:00.000+03:00

İki haftadır cumartesi günleri BBC HD'ye adeta bağımlı durumdayım. Geçen hafta, çok kereler adını duyduğum ama izleme fırsatı bulamadığım Planet Earth'ün bölümlerini peşpeşe saatlerce verdiler. Ekran başından ayrılmadan büyük bir keyifle izledim.

Bu cumartesi ise Rick Stein's Far Eastern Odyssey adında bir programı yine peşpeşe yayımladılar. Açıkçası ben daha önce duymamıştım ama ünlü bir şefmiş Rick Stein amca. Bu İngiliz amca, tüm Uzakdoğu ülkelerini sıradan gezerek, bölgeye has yemekleri keşfederek bu gizemli coğrafyanın kültürel zenginliğini ortaya çıkarıyor.

Normalde, Uzakdoğu mutfağı bana pek hitap eden bir yemek kültürü değil. Ama hayatımda ilk defa bu mutfak için içimde bir ilgi uyandı diyebilirim. Resmen televizyon ekranından sarımsak, balık, zencefil, balık sosu ve diğer her tür egzotik malzemenin kokusu buram buram aktı... Zaten program beni öylesine acıktırdı ki, hemen mutfağa dalıp bol baharatlı ve malzemeli koca bir tencere balıklı makarna pişirdim.

Türkiye'de ne yazık ki Uzakdoğu mutfağının bilinirliği sushi ve noodle ile sınırlı bir halde. Açıkçası ne İstanbul'da ne de Ankara'da gerçekten otantik Uzakdoğu yemeği yapan bir lokanta var mı bilemiyorum. Şimdiye kadar denediklerimden evet işte bu diyeceğim bir örnek çıkmadı henüz...

Özetin özeti, bu Rick Stein denilen amcanın şirin ve iştah açıcı bir etkisi var; pek sevdim kendisini. Her ne kadar Şansal Büyüka'yı anımsatan bir görüntüsü olsa da, tarz olarak alakası yok iyi ki! :) Bu arada, İtalyan, İspanyol, Akdeniz mutfağı vs. üzerine de programları varmış; bakalım denk geliriz umarım yine BBC'de...

Ankara Mahpusu'nun Alış Veriş Listesi

2011-09-07T22:53:00.002+03:00

Uzun zamandır kafamda olan bir şeydi bu aslında. Alış veriş yaparken hoşuma giden, detaylara verdiği önemle benim gönlümde taht kazanan markaları burada yazmak istiyordum. Her ne kadar alış verişi pek seven biri olmasam da, özellikle mutfak alış verişi yaparken içime sinen ürünler almaya özen göstermeyi seviyorum. Burada, benim beğenerek aldığım ürünlerle ilgili bilgileri sizlerle paylaşmak istiyorum.

Bakalım, belki de sürekli güncelediğim bir bölüm gibi olur ileride...

Ürün	Zeytinyağı
Tercih ettiğim marka	Zeytin İskelesi
Neden tercih ediyorum?	Kokusuyla, lezzetiyle oldukça başarılı bir zeytinyağı. Kapağı açıp da ciğerlerinize çektiğiniz koku buram buram zeytin kokuyor. Aslında yeni sayılacak zeytinyağı markalarından biri ama ilk günden bayıldığım bir lezzet oldu.

Ürün	Bira
Tercih ettiğim marka	Tuborg Gold
Neden tercih ediyorum?	100% malttan yapılan, şeker ya da pirinç kırığı katılmayan güzel bir bira. Daha fazla detay için Efes mi? Tuborg mu? yazım.

Ürün	Yumurta
Tercih ettiğim marka	Flotty
Neden tercih ediyorum?	Organik kervanındaki ürünlere hep biraz şüpheyle bakıyorum. Zira bu ülkede doğru düzgün organic ürün denetimi yapıldığında zerre kadar inanmıyorum. Ama Flotty’nin organic yumurtaları gerçekten de normal yumurtalardan farklı. İçinin sarısının rengi, yumurtanın tadı hakikaten çok doğal geliyor bana.

Ürün	Bitki Çayı
Tercih ettiğim marka	Doğa
Neden tercih ediyorum?	“Doğadan” değil “Doğa”. Doğa çayları her yerde bulmak mümkün olmuyor ama içlerinde diğer bitkisel çaylarda olduğu gibi “aroma” olmuyor. Sadece bitki çayı, başka bir içerik koymuyorlar.

Ürün	Sıvı Sabun
Tercih ettiğim marka	Kırlangıç
Neden tercih ediyorum?	100% zeytinyağı Kırlangıç sabun gerçekten de el üzerinde harika bir his veriyor ve üstelik olabildiğince doğal bir ürün.

Ürün	Makarna
Tercih ettiğim marka	Barilla Tam Buğday
Neden tercih ediyorum?	Tam buğday makarna bulmak gerçekten de zor. Barilla’nın tam buğday serisi güzel bir ürün, ah biraz daha ucuz olsa bir de…

Ürün	Zeytin
Tercih ettiğim marka	Zertum
Neden tercih ediyorum?	İçinde katkı maddesi olmayan zeytin bulmak zor zanaat. Zertum ürünlerinde sadece zeytin, tuz ve zeytinyağı var. Gerçekten de lezzetli.

Cratos Premium Hotel Kıbrıs

2011-09-07T22:26:00.000+03:00

Uzun süredir gitmediğim Kıbrıs'a geçenlerde bir kaç günlüğüne de olsa gittim. Yine Girne tarafında kaldım. Geçen sene açılan Cratos Premium isimli bir otelde konakladım.

Sözüm ona "high-end" olarak konumlandırılmış bir otel. Sözüm ona diyorum çünkü "premium" sadece lafta kalmış.

Mimari açıdan büyük ve hantal bir otel. İçiyse süper rüküş dekore edilmiş. Haydi bunla kalsa iyi. Çalışanlar (tamam hepsi değil tabii ki, ama bir kısmı en azından) otelin iddia ettiği gibi premium bir hizmet kalitesiyle uzaktan yakından alakalı değil...

Yemekler sıradan... North Shield Pub başta olmak üzere içkiler anlamsız pahalı...

Kumarhane kısmına gelecek olursak. Kabul ediyorum, bildiğim, sevdiğim ya da iddialı olduğum bir alan değil bu. O yüzden pek yorum yapamam ama istatistiksel olarak baktığımda kazandırma oranı açısından bana pek iyi gibi gelmedi.

Özetle, otelcilik perspektifi açısından o fiyatları (sıradan bir odanın geceliği 375 TL) kesinlikle hak etmeyen "kıro"tos bir tesis.

Hepsinden kötüsü ise durmaksızın her yerde çalan Serdar Ortaç'lı Cratos şarkısıydı. Kabus gibiydi kabus...

Bu arada, Kıbrıs son gördüğüme göre (ki neredeyse beş altı sene olmuş vay anasını!) inanılmaz yapılaşmaya maruz kalmış. Umarım Kuşadası gibi bir yer olup çıkmaz ileride.

Ah o eski bayramlar

2011-09-04T23:46:00.000+03:00

Eski bayramlarda ne olur biterdi pek bilmiyorum. Ya da daha doğrusu şöyle diyeyim, o özlemle anlatılan meşhur eski bayramları görmedim, tatmadım. Ama kendi çocukluk günlerimden anımsadığım bayramı bu bayram yaşayabildim ve bunun için de çok mutluyum! :)

Ben çocukken bayram demek uzaklardan birilerinin gelmesi ya da uzaklara gitmek demekti. Bu bayramda Ankara'dan başta Emrah olmak üzere sevdiğimiz arkadaşlarımız İstanbul'a yanımıza geldi.

Bayram demek birlikte zaman geçirmek demekti. Bu bayram hep beraber yemekler hazırladık, doyasıya yedik, içtik, bol bol oyun oynadık (Play Station oynamaktan parmaklar nasır tuttu mesela :). Kısacası zamanı paylaştık.

Bayram demek şanslı olmak demekti. Bu bayram şansa bakın ki Avrupa Basketbol Şampiyonası vardı. Bol bol basket maçı izleyip, heyecanlandık! :)

Bayram demek güzel vakit geçirmekti ve ben bu şeker bayramında sevdiğim insanlarla beraber gerçekten de güzel zaman geçirdim...

Yarın yeni bir iş günü, ne diyeyim bayramın güzel enerjisi daim olsun.. :)

Fiat Punto Evo ile bir yıllık yolculuk

2011-09-04T23:40:00.000+03:00

Punto Evo evimize gireli yaklaşık bir yıl oldu. Hatta durun bir saniye, aslında bir yıldan biraz daha uzun bir süre bile geçmiş olabilir.

Fiat'ın "kuş" serisinden kalma imajından dolayı olsa gerek, aklımızın ucundan bile geçmezdi Fiat marka bir otomobil alacağımız. Ama ister şans deyin ister tesadüf, Feride'ye Ford Focus almak için bayiye giderken yol üstündeki Fiat'a öylesine girip dışı siyah, içi bordo renkli Evo'ya ilk görüşte aşık olup çıkmıştık. Hatta bu uğurda, sipariş verdiğimiz aracın İtalya'dan gelmesini yaklaşık 2 ay beklemiştik...

Bir yıl boyunca Evo'yu çok büyük çoğunlukla Feride kullandı. Sadece şu bir kaç aydır ağırlıklı olarak ben kullanıyorum.

Genel olarak izlenimlerim şöyle :)

- İlk görüşteki aşkımız hala devam ediyor. Bence çok sevimli ve estetik bir araba.

- Henüz İstanbul'dakini denemedik ama genel olarak Ankara'daki Fiat servisinden memnunduk.

- Arabanın iç aksamı oldukça kaliteli, bir sorun yaşamadık.

- Sanırım Punto Evo'nun en büyük handikapı motor gücü. Açıkçası daha önce oldukça güçlü arabalar kullandığımdan olsa gerek, Evo'nun 1.4'lük mini motoru bana "güç" hissini hiç veremedi.

- Triptronik motor düzeni ne yazık ki pek iyi değil. Araba vites büyültmesi ya da küçültmesi gereken noktaları atlayabiliyor.

- İç hacmi, bulunduğu sınıfa göre oldukça iyi. Benim gibi koca bir adam bile rahatlıkla kullanabiliyor.

- Ne yazık ki bu cömertlik bagaj için söz konusu değil. Eğer özellikle çok eşya ile uzun seyahatler seviyorsanız, Evo'nun bagaj hacmi size üzebilir.

Sonuç olarak, eksikliklerine rağmen bence güzel bir araba. En azından şöyle diyeyim ben bu arabayı "sevdim".. :)

İstanbul'da Ev Arama Macerası

2011-08-14T18:47:00.000+03:00

Evet, inanması zor ama neredeyse bir yıl olmuş... Yaklaşık 10 ay kadar önce Ankara'dan ayrılıp İstanbul'a yerleşmiştim. İş hayatım o kadar hızlı geçti ki, aslında ne kadar yorucu, yoğun ve zorlu bir dönemi geride bıraktığımı şimdi daha iyi anlar durumdayım..

Feride de İstanbul'a, yanıma, taşınınca artık yeni bir ev bulmak şart oldu. Cihangir'de oturduğum daire o kadar küçük ki ben bile zor sığıyorum.

Kah Feride'yle, kah tek başıma Avrupa yakasının pek çok yerinde ev baktık. Ev fiyatları gerçekten inanılmaz yüksek... Üstelik, dünyanın parasına ev alacağız diye emlakçı emlakçı geziyoruz beyzadeler parayı beğenmiyor! :)

Bu arada emlakçılarla iletişim kurmak ayrı bir sanatmış, bunu da öğrenmiş olduk. Bir kere, aynı frekansta konuşacak emlakçı bulmak bir ölüm. Randevu almak ayrı bir işkence. Çoğu sözünde durmuyor, gidip ev görmek bile mucize haline geliyor. Hele bizim gibi tek bir semtte değil pek çok farklı yerde ev bakan birisi için daha da beter bir çile haline geliyor.

Üstüne üstlük, doğru düzgün hiç bir hizmet sunmadıkları halde dehşet oranlarda komisyon istiyorlar. Yahu emlakçının tek vasfı eve götürüp kapıyı açmaktan mı ibarettir? Belki yüzlercesini gördük şu son aylarda; ama görmeye gittiğimiz ev hakkında doğru düzgün, dişe dokunur bilgi veren, bizim ihtiyaçlarımızı gerçekten anlamaya çalışıp buna göre bir çözüm üretmeye çalışan emlakçı en fazla üç, dört tane çıkmıştır...

Sonuçta hem İstanbul'da kira/satın alma rasyosu açısından kiralamanın daha mantıklı olması, hem de daha fazla emlakçıyla muhatap olmamak adına Maslak civarından bize uygun bir evi kiralayıp İstanbul'dan ev alma maceramızı bir başka bahara bıraktık. Bir kaç güne Cihangir'den ayrılıp yeni evimize taşınıyor olacağız. Cihangir'den ayrılıyor olmak ise içimde bir burukluk hissetmeme neden oldu.

Gökten üç elma düştü, üçü de emlakçıların başına... :)

Türklerin Tarihi

2011-07-10T14:55:00.000+03:00

"Türklerin Tarihi: Pasifik'ten Akdeniz'e 2000 Yıl" isimli kitabı biraz tesadüfen biraz da bilinçli olarak aldım. Tesadüfen, çünkü Atatürk Havalimanı'nda uçuş saatimi beklerken D&R'da zaman öldüreyim diye dolaşırken meraktan görüp aldığım bir kitap. Bilinçli, çünkü aslında uzun süredir okunacak kitaplar listemde bekliyormuş; sonradan fark ettim.

Türklerin tarihiyle ilgili doğru düzgün bir kitap okumayı çoktandır istemekle birlikte; konunun başlığı müsait olduğu için lehte ya da aleyhte yanlı ya da faşizan bir kitapla zaman kaybetmek de istemiyordum.

Ünlü Fransız Türkolog Jean-Paul Roux'un kaleme aldığı Türklerin Tarihi oldukça kolay takip edilebilir olmasına karşın bilgi derinliği açısından da tatmin edici bir kitap. Yazarın kaleme aldığı keskin görüşlerin bir kısmına katılmıyor da olsam ve özellikle kitabın ikinci yarısından itibaren kendisini hissettiren bariz tümce hataları (muhtemelen çeviri kaynaklı) ile subjektif görüşlere rağmen; Türklerin geniş bir coğrafyaya yayılmış olan tarihsel serüvenini ana hatlarıyla takip etmek çok güzel bir kaynak.

Ankara Mahpusu'nun notu: 8/10

Türksat İşkencesi

2011-07-04T23:20:00.000+03:00

Yıllardır kablo TV kullanıyorum... Niye?

Yanıtını ben de bilmiyorum. Öyle geldi, öyle gidiyor şeklinde bir durum. Zaten pek televizyon izlemediğimden fazlasını ya da azını kendime dert etmedim sanırım.

Kablo tv'yi yöneten Türksat tarafından çıldırma sürecine alınmamsa Ankara'daki aboneliğimi İstanbul'a taşımak istememle başladı. Halbu ki ADSL ve telefon hattımı kolaylıkla İstanbul'a transfer ettirebilmiştim. Türksat'taysa çağdışı bir mantıkla ne Internet üzerinden ne de call centre'dan böyle bir hizmet verilmiyor.

Call Centre'ları zaten tam bir kabus. Saatlerce ararsın kimse çıkmaz. Sonunda biri çıkar karşına, Türkçe konuşmaktan bir haber olur. Nihayetinde call centre'dan İstanbul'da işlem yaptırmak için bir adres aldıktan ve üşenmeden oralara kadar gittikten sonra "fake" bir adres verildiğini keşfettim!!!

"Gerçek" adreslerini bulduktan sonraysa eve servis gelmesini günlerce bekledim. Gelen servis elemanları apartmanın diğer kablolarını mahvedip gittikten sonra nihayet kablo tv ekranda göründü. Ama bu mesut yaşam kısa sürdü. İki güne kalmadan kablo tv yayını gidiverdi. "Muhteşem" call centre'ı arayıp da derman bulmak tahmin edersiniz ki mümkün olmadı.

Eğer kendinize eziyet çektirmek istemiyorsanız, kablo tv'den uzak durun. Ya da benim gibi delirin :)

Kısa Kısa...

2011-05-15T14:38:00.000+03:00

Süper huzurlu bir pazar sabahı geçiyorum... Her şey "yavaş" akıyor; hıza ne hacet... :)

* Akşam "Hızlı & Öfkeli 5"i izledim sinemada. Yuh demek istiyorum bu kadar kötü senaryo yazmak ayrı bir yetenek ister. Tamam, aksiyon dolu "hafif" bir film bekliyordum ama el insaf be kardeşim. Azıcık olsun bir "mantık" çizgisinde hareket edin. "Uçuk" aksiyon sahnesi koyacağım derken ayağınız birazcık da olsun yere bassın. Senaryosu da aksiyon kurgusu da kötü olan, her haliyle rezil bir film...

* Internet'te Türkçe bir kaç konu için bilgi arıyorum. Tabii ki bulamıyorum. Türkçe kaynak için net tam bir çöplük. Doğru düzgün tek satır bulmak için takla atmak lazım. Ki çoğu zaman ne yaparsan yap o da çıkmıyor. Dandik dandik yüzlerce binlerce forum var ve oradan buradan yalan yanlış toplanan ne kadar bilgi varsa bunlara copy+paste edilmiş.

* İstanbul'da düzgün yemek yenecek ne kadar az yer var... Tabii iyi yemek için taze ve kaliteli malzeme elzem. Her geçen gün bizim memlekette bu özellikte malzeme bulmak zorlaştığından, "dekor" olarak süper görünen "fiyatları" el yakan mekanlarda bile "sıradışı lezzet" yakalamak imkansıza yakın bir hale geliyor. Geçen pazar Vedat Milor abimiz yazmıştı iyi yemek için neler gerekir tadında bir yazı. Onun yazdıklarına ilave olarak "kaliteli & taze malzeme", malzeme tedariğinde, ahçılıkta ve işletmecilikte "süreklilik" diyorum...

* Hava nihayet güzel. Birazdan netbook'u yanıma alıp Karaköy'e atacağım kendimi... Belki biraz bir şeyler yazabilirim..

Antiochia - Asmalı Mescit

2011-05-14T15:31:00.002+03:00

Vedat Milor'un tavsiyeleri arasında yer alan ve Asmalı'dayken benim de dikkatimi çekmiş olan Antiochia'ya bir akşam yemeği için Feride'yi götürdüm.

Antiochia, Antakya mutfağına özgü yemekler sunan küçük ama şirin lokanta. Mekanın sahibesi Jale Balcı'nın Antakya yemekleri hakkında kitapları da varmış.

Karışık bir meze tabağı alarak humus, abagannuç , muammara, yoğurtlu patlıcan, zahterli zeytin tattık. Vasatın çok üstünde değildi mezeler açıkçası. Tabii yanlarına rakıyı da ihmal etmedik :)

Ana yemek olarak bir tür et yemeği söyledik. Etler ve pek çok malzeme Antakya'dan geliyormuş; ama çok farklı, doğal bir et tadı alamadım ne yalan söyleyeyim...

Açık konuşmak gerekirse, büyük beklentiyle gittiğimizden olsa gerek bizi çok şaşırtan bir lezzet tecrübesi olmadı. Tuhaf gelecek belki ama en beğendiğimiz lezzet, ekmek olarak servis edilen incecik ve baharatlı özel Antakya pidecikleri oldu.

Kötü bir mekan değil; ama lezzet-fiyat dengesi olarak bence ideal bir yer de değil. Kötü yemek yemedik ama "haydi Antiochia'ya gidelim" diye aklımıza bir daha ne zaman düşer kim bilir...

AntiochiaAdres: Asmalı Mescit Mahallesi Minare Sokak
No:21 Beyoğlu İstanbul
Telefon: 212 292 1 100

Ankara Mapusu'nun notu: 6/10

NBA Playoff Finalleri 2011

2011-05-08T23:39:00.000+03:00

NBA Playoff Finalleri bu sene enteresan, özellikle de Lakers adına. An itibarıyla Dallas Mavericks'ten öldürücü darbeyi yemekle meşguller. Kobe'un ve koç Phil Jackson'ın kibiri için iyi bir tokat oluyor...

Boston Miami eşleşmesi bu gidişle erken final olacak gibi. Tahmin yapmam zor, zira bu sene doğru düzgün takip edemedim ligi. Ama içimden bir ses Boston hem seriyi önde bitirir, hem de kupayı kaldırır diyor. Bakalım görelim :)

BİRA - Efes Pilsen mi Tuborg mu?

2011-05-02T17:42:00.001+03:00

Yaşadığım hayatı anlamak kendimi bildim bileli aklımda olan bir düşünce. O yüzden "böyle yap", "şöyle davran", "bunu ye", "şunu giy" tümceleri benim için hiiiiç anlam ifade etmez. "Ama niye?" diye mutlaka sorarım.

Mutfak alış verişi yaparken de bu "ama niye" sorusuyla ambalajlardaki etikeleri, açıklamaları okurum. Ne yediğim, ne içtiğim üzerine düşünür dururum... İşte Ankara Mahpusu'nun etiket okumaları incilerinin ilk dalgası: Bira Testi - Efes Pilsen mi yoksa Tuborg mu daha iyi?

BİRA Testi
Kazanan: Tuborg
Kaybeden: Efes Pilsen

Efes Pilsen Türkiye'de bira sektörünü domine eden bir marka olmasına karşın biracılık anlaşıylarıyla ilgili olarak beni fevkalade rahatsız eden önemli hususlar var. Bir kere, biraya şeker katıyorlar. Üstelik, biraya has o tadı veren önemli bileşenlerden biri olan şerbetçiotunun bira içindeki yüzdesini yıllar içerisinde düşürüp durdular. Böylece, Efes birasının tadı "normal biraya" kıyasal daha "tatlımtırak" bir hale geldi. İşin kötüsü insanlar bu Efes tadına alışıp, birayı böyle bir şey sanmaya başladılar (aynı "tad algısı değiştirme" durumu Yeni Rakı ile rakı için de yaşanmış, o da ayrı bir yazı konusu :). "Dahası var mı?" derseniz maalesef dahası da var. Biliyorsunuz biranın hammaddesi malt. Ama bira üreticileri maliyet düşürmek için malt yerine pirinç kırığı ve mısır da ilave edilebiliyorlar. Günahları boynuna ama bana Efes Pilsen biralarında kırık pirinç var gibi geliyor...

Efes Pilsen'den bu sebeplerle mutsuz olduğumdan genelde Heineken içiyordum. Ta ki yedi sekiz ay kadar önce Tuborg'un "Adam Gibi Bira" lansmanıyla duyurduğu 100% malt birayla tanışana kadar. Oldum olası Tuborg markasını sevmezdim. Nedeni var mı, yok? Tamamen önyargı işte. Tuborg birası iki açıdan Efes'e fark atıyor. İlki, biranın içinde şeker ya da glikoz şurubu yok. İkincisi kırık pirinç vs. yok. Tamamen malttan yapılıyor. Tuborg gayet mantıklı bir strateji ile 100% malt birası olduğunun vurgusunu çok iyi yaptı. Hatta sonra duruma iyice ayıldılar ve biralarında şeker olmadığını da güzel güzel satmaya başladılar.

Sonuç olarak, kallavi ya da Tuborg'un deyişle "adam gibi" ve makul fiyatlı (tadı da fiyatı da süper "gurme" biraları kapsam dışı bırakarak konuşuyorum) bira arıyorsanız Tuborg Gold derim...

Yorum Farkı?

2011-04-29T20:39:00.000+03:00

NTV'de yayımlanan ve Emre Kongar ile Mehmet Barlas'ın yer aldığı Yorum Farkı'na denk geldikçe şöyle bir göz atarım...

Genellikle bir birlerine sataşıp duran bu beybabalar son zamanlar da pek can ciğer kuzu sarması olmuşlar. Yorum farkı falan kalmamış, adamlar resmen her konuda hem fikir.

Aslında bu yorum aynılığının sebebi Türkiye'de olan absürdlüklerle alakalı sanırım. Siyasette, ekonomide ve sosyal hayatta o kadar çok saçma sapan şey oluyor ki; birazcık olsun analitik düşünebilen insanların aynı yorumu yapması gayet normal oluyor...

2 Harika Dizi: Behzat Ç. & Shameless

2011-04-23T23:52:00.002+03:00

Uzuuun bir süredir TV'de "haydi günü gelsin de izleyeyim" diye takip ettiğim pek bir dizi ya da program yoktu. Artık iki tane birden var! :) "Angara"nın yaman ama arıza başkomiseri Behzat Abimiz ve dünyanın en arlanmaz alkoliği ve de uslanmaz babası Frank Gallagher.

Behzat Ç.: Bir Ankara Polisiyesi
Emrah Serbes'in Behzat Ç. karakterini esasında uzun zamandır takip ediyordum. Ama yanlış tahmin de bulunmayın, kitabı okumadım. Kitap dergilerinde falan böyle bir kitap ve karakterin varlığından haberdar olunca "Ulan bir fikrim daha gitmiş, yuh bana niye oturup yazmıyorum ki?" depresyonuna girdim bir kez daha...

Böylece Emrah Serbes'e de, karakteri Behzat'a da uyuz olmaya başladım. Bu sebeple de, değil kitabı okumak alıp kapağına bile bakmadım. Sonra aradan yıllar geçti, bir baktım Star'da dizi olarak çekiliyor. Üstelik başrolde de Luke Skywalker kılıklı saçlarına uyuz olduğum Erdal Beşikçioğlu var.

Bunların hiç biri yetmezmiş gibi İstanbul'a yeni taşınmış bir Ankaralı olduğum için İstanbullu arkadaşlarım "aa siz Ankaralılar böyle kaba mısınız?" geyiklerine fazlasıyla maruz kalıp "ya sabırrr" çekip durdum... Böylece benim uyuzluk ve kıskançlık katsayılarımız onla çarpılmış oldu ve diziyi izlemeyi de redettim.

Ancaaaak! Gelin ve de görün kü bir gün nasıl olduysa bir akşam beş on dakika izleyiverdim diziyi. Nejat İşler'in konuk oyuncu olduğu bölümlerden biriydi. Kesinlikle süper bir diziyi kaçırdığımı böylece keşfetmiş oldum ve o günden bu yana da pazar akşamlarını sabırsızlıkla bekler oldum.

Esasında, kriminolojik açıdan çok sürükleyici ya da yaratıcı bir metin yok dizide. İnsanı fazla düşündürmeyen, hep belirli ve standart bir akışı takip eden sıradan bir polisiye altyapısına sahip. Fakat diziyi güzel yapan gerçek detay karakterler. Üstelik sadece "tutunamayan" başkomiser Behzat'tan bahsetmiyorum. Harun, Hayalet ve Akbaba başta olmak üzere tüm karakterleri etten ve kemikten. Üstelik böylesine iyi kurgulanmış karakterleri, aktörleri o kadar ustalıkla canlandırıyor ki insana sadece zevkten dört köşe olarak izlemek kalıyor...

Shameless
Behzat Abimiz hem tutunamayan hem de gururlu bir karakterse, Frank Gallagher ise hem tutunamayan ama hem de gurursuz, pragmatist bir alkolük. Tıpkı Behzat Ç'de olduğu gibi Shamless'da da karakterler öyle güzel yaratılmış ki, insan her birinin iç dünyasına rahatlıkla girip onları hissedebiliyor. Ve yine Shamless'da da harika bir cast var. Doğru karaktere doğru oyuncu formülü ile mükemmel bir dizi, sıradan bir metne rağmen nasıl yaratılır her iki dizide de bizzat tanık oluyoruz...

Absürdlük sadece Frank'le sınırlı değil. Kalabalık Gallagher ailesinin istisnasız her ferdi absürdlük geni taşıyor ve insanı hiç beklemediği bir anda olağandışı davranışlarıyla şaşırtabiliyorlar. Komedi ve dram öğeleri o kadar güzel ve dengeli bir şekilde harmalanmış ki, aslında dizinin içinde hiç eksik olmayan aşırı uçlardaki seks ve şiddet olguları insanın içini karartmıyor.

Bu arada dizinin orijinali İngiltere kaynaklıymış, geçen gün Ankara Mahpusu'na bırakılan bir yorumdan öğrenmiş oldum (teşekkürler Işıl :). Oturup orijinalini izleyemedim henüz, sadece fragmanına göz attım ama sanki İngiliz versiyonu daha absürd komedi odaklı gibi geldi...

Unutmadan, Shameless perşembe akşamları e2'de.

Ti-yatro

2011-04-19T19:48:00.000+03:00

Bilgisayar başında bir şeylerle uğraşıyorum, izlemediğim TV ise evde yalnız olduğum zamanların çoğunda olduğu gibi ses versin bari düşüncesiyle geriplanda açık duruyor... Kanal D'de Ana Haber zamanı. Afife Jale Tiyatro Ödülleri ile ilgili bir haber sunuyorlar, dikkatimi çekince dinliyorum.

Tiyatro ödüllerinden bahsederken neredeyse tiyatroculardan ve tiyatro oyunlarından daha çok dizilerden ve dizi karakterlerinden bahsettiler. Helal olsun... Türkiye'de tiyatronun ne halde olduğu bundan daha traji-komik anlatılamazdı sanırım!

The House Cafe İstinye Park

2011-04-17T23:51:00.000+03:00

Malum İstinye Park AVM işe yakın, mecburen öğlenleri bazen de olsa gitmek durumunda kalıyorum... Tabii üç, dört, beş derken deneyecek pek mekan da kalmadı. Derken haydi bari The House Cafe'ye de gidelim dedik.

Ankara Mahpusu yine huysuzluğun üzerinde diyeceksiniz ama rezalet bir öğle yemeği tecrübe ettim diyerek olayı özetleyeyim, ardından da detayları vereyim. :)

Öncelikle, garsonlar bilgisiz ve üstüne üstlük küstah. Adamlara menüdeki yemekler ve malzemeler hakkında soru soruyorum; ya yanıt veremiyorlar ya da tersliyor. E be kardeşim sattığın yemekten ve de malzemeden haberin yoksa çıkar o önlüğü garsonum diye gezinme.

Ben hamburger, arkadaşım ise bir et yemeği söyledi. Hamburger ekmeği aşırı susamlıydı. Ekmeğin ve de hatta etin tadının önüne geçti. İç malzeme gayet sıradandı. Et de ne istediğim gibi pişmişti ne de düzgün bir lezzeti vardı. Arkadaşın et yemeği benimkinden de beterdi.

Paranızla kötü yemek, kötü servis arıyorsanız The House Cafe İstinye Park'ı kaçırmayın...

The House Cafe
Adres: İstinye Park AVM, İstanbul
Telefon: 212 345 5 601

Ankara Mahpusu'nun notu: 4/10

Pazar akşamı gıcıklığı

2011-04-10T23:15:00.000+03:00

Pazar günleri de hele de akşamlarını oldum olası sevmemişimdir. Ertesi okul, iş artık adına ne derseniz mutlaka bir zorunluluk, bir itaat var; sanırım ondan olsa gerek.

Bu pazar farklı mıyıdı? Eh işte. Aslında fena bir gün değildi; ama yine yarın iş. Bu aralar deli gibi çalışıyorum. İstanbul'da taşınalı şaka maka 6 ay olmuş; fakat yoğunluktan şehir değiştirdiğimi bile zor fark ediyorum.

Hala Cihangir'de yaşamakla beraber, artık uzun süreli olarak nerede oturacağımı düşünmeye başladım. Hatta bırakın düşünmeyi emlakçı emlakçı gezmeye de... Gerçi bu emlakçıları ve ev arama maceralarını ayrıca yazmalı.

Pazar akşamı demişken Behzat Ç. abime selam etmeden olmaz. Uzuuuun zamandır düzenli izlediğim bir dizi yoktu. Artık iki tane birden var. Pazar akşamları Behzat Ç. ve perşembe akşamları Shameless. İkisini de son bir aydır kaçırmadan izliyorum. Onları da ayrıca bir yazmalı... Esasında yazacak çok şey birikti İstanbul'da ve Cihangir'de geçirdiğim şu son 6 ayda, ama pek bir yazasım yok. Biraz yoğunluktan, biraz sıkıntıdan, biraz da Digitürk sağolsun bu sansür ahmaklığından...

2011 Türkiye'si ve sansür. İnsan niye şaşırmıyor acaba...

Digi... Digi...

2011-03-15T23:39:00.000+02:00

Digitürk kaynaklı Blogger sansürü için diyecek kelime bulamıyorum...

Dünyanın en pahalı benzinini satın alırız; Youtube, Blogspot sansür yer; sokaklarda otopark mafyası ahkam keser; insanlar sudan sebeplerle birbirlerini kıtır kıtır keser... Ne diyeyim... Böyle bir ülkede yaşıyoruz işte...

Ne desem boş, isyanım kendime...

Karaköy Lokantası

2011-03-06T22:06:00.003+02:00

Karaköy'ü sevdiğimi bilmeyen kalmadı. :) Vakit buldukça Karaköy civarına inip dolaşmaya bayılıyorum. Bu dolaşmalardan birinde gördüğüm Karaköy Lokantası'na bir akşam, eski bir arkadaşımla beraber yemek için gittim.

Karaköy Lokantası, içinde bulunduğu binanın dokusu, ferforje merdiveni, çinileri gibi detaylarıyla insana "eski İstanbul" havası veren bir mekan. Bu haliyle bende çok güzel bir izlenim uyandırdı.

Ama açıkçası mezeler de, ana yemekler de vasatın üzerine zor çıkar durumda. Eğer kıyaslamak gerekirse, mezeler yine de ana yemeklere göre daha özenli diyebilirim.

Mekan akşamları daha çok meyane modunda. Ama insanı rahatsız eden bangır bangır bir müzik yok. Bu özelliği benim gibi sohbetli rakı masalarını sevenler için iyi bir artı. Gündüzleri ise daha çok bir esnaf lokantası şeklindeymiş, ama henüz gündüz hiç uğrayamadım...

Fiyat - lezzet dengesi açısındansa idare eder seviyede. Üç dört meze, birer duble rakı ve birer de ana yemek için adam başı 50 TL ödedik.

Karaköy Lokantası
Adres: Kemankeş Caddesi No: 37 A Karaköy İstanbul
Telefon: 212 292 4 455

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Hastayım...

2011-03-04T22:05:00.000+02:00

İstanbul'un lodosundan mıdır, Feride'den ayrı kaldığımdan mıdır bilemiyorum; daha düne kadar doğru düzgün hastalık yüzü görmemiş olan bendeniz yataktan daha yeni kurtuldum derken bir kez daha hasta oldum...

Ama bu sefer, bir öncekinden tecrübeliyim. Baktım ateş yine 39'lardan yukarı çıkıyor ve ayakta duracak durumda değilim attım kendimi hemen en yakın hastaneye.

Serum iğne derken iki üç saatte kendimi toparlayıp, eve döndüm. Ama geçen sefer hasta olduğumda Ankara'daydım, bu sefer İstanbul'da bir başıma evde yatmak zorunda kaldım.

Kılımı kıpırdatmaya mecalim olmadığından televizyonun karşısında uyuz uyuz yatmaktan başka bir şey yapamadım. Zaten televizyon izleyen bir adam değilim, ama gündüz saatleri televizyon hepten bomboşmuş. Resmen iki gün televizyon seyredince beynimin süngerleşmeye başladığını hissettim... Güç bela kalkıp bu post'u yazıyorum şu an, sırf yataktan ve televizyondan birazcık olsun uzak durayım diye. Umarım yarın ayağa kalkacak hale gelirim...

Alain de Botton'ın İstanbul Konuşması

2011-02-17T20:08:00.000+02:00

Alain de Botton'ın İstanbul'a bir tür seminere ya da konferansa, işte öyle bir şeye, geleceğini pazar gazetesinde okumuştum... Aklımın bir tarafı "git gör adamı" diye hafiften zarflamıştı beni ama iş güç yoğunluğundan gitmek zor deyip savurşturmuştum bu fikri...

Lakin bir de baktım ki arkadaşlar bedava giriş de ayarlamış ve haydi gidiyoruz diye koluptan tutup beni ta Lütfi Kırdar'a götürmüşler bile.

Salon kalabalık sayılırdı. En azından boş koltuk yok gibiydi. Alain de Botton tam da tahmin ettiğim gibi tipsiz, çirkin bir adam. Gerçi pek çok kadın "ah ne yakışıklı" deyip durdu. Bir kere daha anladım ki, eğer erkeksen istersen maymun ol ama yeter ki para, ün kısacası "güç" semboli bir şeyin olsun yeter...

Alain de Botton pek özgün ya da daha doğru ifadeyle Türkiye'ye ya da ziyaretine özel bir konuşma yapmadı. Esas olarak Statü Endişesi ve Felsefenin Tesellisi kitaplarından alıntılardan oluşan bir "fast food" konuşma hazırlamış. Bence zaten bu iki kitap, yazdıkları içerisinde en özgün ve güzel kitapları. Ama tekrar aynı fikirleri dinlemek, yazarı canlı ve de kanlı olarak yanı başımda görmek dışında pek etkileyici gelmedi bana...

Konuşma sonrası gelen sorular pek vasattı. Sanırım adamın okur kitlesinden pek katılımcı yoktu. Galiba bir tür İnsan Kaynakları zirvesi ekseninde düzenlenmiş bir konuşma olduğundan bol bol kelli felli iş adamı amca ve topuklu topuklu iş kadını teyze vardı. Onların da pek Alain de Botton okuru olduğunu sanmıyorum açıkçası (bkz. keskin önyargı).

Ama Alain abi, yazma isteğimi bir kez daha kamçıladı... Daha çok okumalı, daha da çok düşünmeli ve bol yazmalı... Ama hayat böyle hızla devinirken, nasıl? Bilmiyorum...

Sakin bir Cihangir pazarı...

2011-02-13T15:04:00.000+02:00

Haftalardır koşuşturmacalar ve seyahatlerle hırpalandıktan sonra bu pazar nihayet sakin, tembel ve bol güneşli bir güne uyandım...

Perdeden süzülen güneşin beni usul usul şımartmasına izin verdim, üsteşik hiç huyum olmamasına karşın... Sonra elimi siyah deri montuma atıp; tembel tembel ve olabildiğince salaş giyinip sokağa çıktım. Deri montlara bayılıyorum... İster kendini iyi hisset, ister bugün hissettiğim gibi salaş; at omuzlarına bir deri mont ve düş yollara. Her tür ortama ve ruh haline hitap edebiliyor.

Her zamanki kahvaltı mekanımda, sıkı ama kısa bir pazar kahvaltısı yapıp Cihangir'den Fındıklı'ya doğru süzüldüm. Arada durup Boğaz manzarasını şöyle bir süzdüm. Şehri umursamayan insanlara baktım. Hayatı sevmediğimizden midir bilinmez, biz Türkler İstanbul'u da adam gibi sevemiyoruz geliyor bana...

Sonra çok sevdiğim Karaköy'e yollandım... Bugünlerde Karaköy'ün popüler olması uyuz ediyor beni. "Trend" olmaya başladı ya, yakında "popüler" cafeler bilmem neler doluşmaya başlar buraya... Karaköy'ün o sevdiğim "serseri" ve "yalnız" hali de böylece buharlaşmış olacak galiba...

Tabii Karaköy'e gidip de Güllüoğlu Karaköy'ü ziyaret etmeden olmaz. Tatlılar arasında kedi gibi dolaştıktan sonra nefsime hakim olup azıcık şöbiyetle yetinmeye karar veriyorum. Onu da hemen yemiyorum, tabii ki paket yaptırıyorum. Evde akşama doğru paketi açtığımda Karaköy havasını tekrar solumuş olabileceğim böylelikle...

Galata'dan turlayarak, yolu inadına uzata uzata eve doğru yürüyorum. İtalyan Yokuşu'nun ciğer patlatan dikliğini bile söylenmeden, keyif içinde tırmanıp Firuzağa'ya atıyorum kendimi...

Bu pazar güzel bir gün; anlamsızsın, yorucusun ve hatta sıkıcısın ama güzelsin be hayat! :)

İcraatin İçinden - Bugünlerde neler yapıyorum...

2011-02-09T18:20:00.000+02:00

Pek bir hasta, yoğun, tatsız ve de akabinde tuzsuz günler içindeyim... Keçi midir nedir o gripten oldum ama ayakta atlatıyorum diye düşünürken, geçen hafta birden yatağa düştüm. Hem de ne düşüş. Korkunç bir ateş, titreme ve kusma üçlüsüyle. Başta direndim ilaç içmemek için, ama bir de baktım ki bırakın ilacı falan Feride beni alıp acil servise götürmüş bile...

Serumlar, iğneler derken orada biraz toparladım. Hayatımda ilk kez penicillin'e maruz kaldım. Allahım o nasıl bir iğneymiş öyle. At dopingi olarak kullanılabilir. Üzerinden günler geçti hala popom zonkluyor...

Hastalık günlerinde yattım kalktım Red Dead Redemption oynadım. GTA'yı yapan Rockstar'ın aynı mantık ve engine'la kurguladığı bir open world western aksiyon oyunu. Başta pek seveceğimi düşünmemiştim çünkü GTA'cı arkadaşlarım pek hoşlanmadık demişlerdi. Ama ben uzun yıllardır GTA oynamadığımdan olsa gerek bu tarz oyuna aç kalmışım meğer! :) Günlerdir at üstünde dıgıdık dıgıdık gidiyorum. Artık Feride kafayı yeme noktasına geldi... :-)

Biraz kitap okuyayım dedim. Ama neye elimi attıysam sıkıldım. Önce Proust'un Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde'sini biraz tırtıkaldım. Iıııh beni açmadı. Sonra Umberto Eco amcanın Gülün Adı. Aslında başlarda çok hoşlanabilirim gibi geldi, ama sonra hastalıktan mıdır bilmem pek okuyamadım. Nihayetinde Alain de Botton'ın Architecture of Happiness'ına şöyle bir göz gezdirdim. Önyargılı olma niyetinde değilin ama Statü Endişesi'nden aldığım zevkin onda birini bile alamadım.

Evet... İşte böyle bir tuhaf geçen günler bu günler... :)

Fenerbahçe Valencia: Süper 2 Blok

2011-01-28T10:21:00.000+02:00

Dün gece Euro League'de çekişmeli bir maç vardı Fenerbahçe için. Çok iyi oynayamasak da 75-73 kazandığımız maç son saniyeleri ile tarihe geçti diyebilirim...

Son 2 küsur dakikaya 75'e 66 önde girmemize rağmen, Valencia son saniyelerde farkı 2'ye kadar düşürdü. Üstelik son hücum Valencia'daydı. Üçlük çizgisinden gelen son şuta Emir Preldzic süper bir blok yaptı. Daha da muhteşemi hemen peşinden süper bir takip bloğu yaparak, üst üste iki muhteşem blokla maçın son anda ellerimizin arasından kaymasına izin vermedi...

Bu arada, hakemler gerçekten de rezaletti. Diyecek söz bulamıyorum...

Günaydın Et Lokantası (Steakhouse - Kasap)

2011-01-19T10:31:00.000+02:00

İstinye Park’ı nedendir pek sevemedim... Belki popüler olmasından, belki Maslak gibi uyuz olduğum bir yere yakın olmasından; bilemiyorum...

Ama işime yakın olduğu için arada öğle yemekleri için gidiyorum. Tabii tam bir biftek canavarı olarak Günaydın İstinye Park’ta sıkça gittiğim mekanlardan bir tanesi.

Günaydın et konusunda yılların markası ve Emre Mermer’in Dükkan konseptiyle yaygınlaşan kasap-steakhouse restorant kombinasyonunun güzel örneklerinden bir tanesi durumunda. Günaydın'da hemen her damak zevkine uygun güzel et bulmak mümkün.

Şimdiye kadar t-bone’dan New York stili steak’a kadar ne yediysem memnun ayrıldım diyebilirim. Günaydın eğer bir parça da ucuz olsa; favori mekanlarımdan biri olabilir...

Bu arada, Günaydın’ın İstinye Park’ta food court’ta bir de daha hızlı servis sunulan ve daha ekonomik şubesi var (Günaydın Döner-Köfte). Aslında orada da fena olmayan köfte, döner vb. yiyebilirsiniz...

Alakasız bir notla sonlasın bu post. Yahu cowboy stili fontla "Günaydın" yazısı her gördüğümde tuhaf ve çelişik geliyor! :-)

Günaydın Et Lokantası
Adres: İstinye Park AVM Sarıyer İstanbul
Telefon: 212 345 5 781

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Strategy

2011-01-17T22:17:00.000+02:00

Okumuş olduğum kitapları tekrar tekrar pek okumam. Ama geçen gün kütüphanemde Basil Liddell Hart’ın Strategy’sine gözüm takılınca alıp bir kez daha okumaya başladım. Okuyalı o kadar uzun zaman geçmiş ki tekrar keyif alarak okuyabildim...

Liddell Hart amcamız konu II. Dünya Savaşı olunca en bilinen tarihçiler ve araştırmacılar arasında geliyor. Hatta kendisini bu sıfatlarla sınırlamak haksızlık olur. Zira, Guderian gibi önemli askerlere kitaplarıyla, fikirleriyle yön vermiş bir savaş kuramcısı.

Hart’ın Strateji isimli kitabı Antik Yunan’dan başlayıp Arap-İsrail savaşlarına kadar uzanan geniş bir tarihsel yelpazede önemli savaşları ve generalleri muhabere stratejileri çerçevesinde inceliyor.

Böylelikle, insan bir yandan hızlı bir şekilde dünya tarihine şöyle bir değinirken diğer yandan da en önemli askeri stratejistlerin öğretileri hakkında fikir sahibi oluyor. Ama kitabı takip edebilmek daha doğrusu anlatılanlar arasında kaybolmamak için temel tarih bilgisi gerekli diyebilirim.

Ben özellikle Roma ve Bizans’la ilgili kısımları büyük zevk alarak okudum. Özellikle de Bizans generali Belisarius’un inanılmaz başarılarla örülü stratejileri gerçekten de beni etkiledi. Daha önce bir kaç yerde şöyle bir okuduğum Bresallius, bu kitapla iyice beni kendine çekti diyebilirim...

Yok mudur kusuru kitabın diye soracak olursanız, sanırım en büyük handikapı önyargılı yazılmış olması. Dünya üzerindeki büyük stratejisyen komutanları konu alan böylesine bir kitap, büyük çoğunlukta batı odaklı. Doğunun pek çok büyük generali -tabii Osmanlılar da dahil olmak üzere- maalesef es geçilmiş. Sanırım Sir Hart amca dönemdaşı pek çok İngiliz entellektüel gibi doğuya karşı güçlü önyargılarla doluymuş...

Uzun lafın kısası, Liddell Hart’ın Strateji’si sadece tarih ya da daha spesifik konuşmak gerekirse askeri tarih sevenler için değil; strateji konusuna ilgi duyan herkes için muazzam bir referans kitap.

Ankara Mahpusu'nun notu: 8/10

Lucca İstanbul

2011-01-14T19:34:00.000+02:00

Lucca, Akdeniz esintisi taşıyan Amerikan formatında bir restorant-cafe. Ben gündüz gitmedim, ama gündüz daha çok cafe modundaymış. Akşamsa bar ve restorant konsepti ön planda...

Lucca'nın bence en önemli özelliği lokasyon. Bebek'te güzel bir konumda. Bunun ötesinde, açıkçası piyasa bir mekan. Göğsü, dudağı vs. neşter yüzü görmüş ablalar, kravatsız takım elbise giyen bıçkın amcalar süzüm süzüm süzülüyorlar Lucca'da...

Uzun tahta masalar, aslında sıcak bir ortam yaratmış. Ama yüksek müzik altında muhabbet etmek zordu. Ancak içki kadehlerini alıp sokağa kendimizi atınca konuşabildik...

Yediğim Angus steak de, ara sıcaklar da aperatifler de vasatın pek üzerinde değildi... Ne menü, ne de yediklerim beni pek tatmin etmedi açıçası. Gerçi okuduğum ve duyduğum yorumlar, yemek için Lucca'ya gidilecekse akşam ya da gece yerine daha sakin saatlerin seçilmesi şeklindeydi, ki ben oldukça yoğun saatlerde oradaydım.

Servisten pek memnun kaldım diyemem. Tapas konusunda iddialılarmış ama tadma şansım olmadı. Şarap konusunda pek bilgili olmayan garsonlar, servis boyunca sağımıza solumuza çarpmakla kalmadı üzerimize yemek dahi döktüler.

Özetin özeti, bence fiyat-performans olarak gayet vasat olan bir mekan. Görülmek ve görmek isteyenler için daha cazip...

Unutmadan, dedikodu şeklinde son bir not.. :) Mekanın sahibi Cem Mirap hakkında gürültü kirliliği yarattığı gerekçesiyle dava açılmış...

Lucca İstanbul Restorant Cafe

Adres: Cevdet Paşa Caddesi 51/B
Bebek, İstanbul
Telefon: 212 257 1 255

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

New York Trilogy

2011-01-05T23:25:00.001+02:00

Gıcığım ya çok duyulan isimlerin kitaplarını okumaya yıllardır okumatı erteleyip durduğum bir başka yazar da Paul Auster idi.

Metroda gidip gelirken bir şeyler okumaya başlayınca, bir süre önce alıp bir kenara koyduğum New York Trilogy ile Paul Amca'yı keşfetmeye başladım..

Üçleme, City of Glass (1985), Ghosts (1986) ve The Locked Room (1986) adlarıyla peş peşe yayımlanan üç kitabın tek bir kitap haline getirilmesinden oluşmuş.

New York Trilogy en özet haliyle bir absürd polisiye. İçerisinde bolca gizem ve varoluşçu sorgulamalar barından bu tarz, benim gibi absürd-patisi olanlara pek hitap etmiyor sanki...

Kişilik ve gerçekliğin farklı algı katmanları arasında gidip gelen kahramanlar açıkçası hiiiç ilgimi çekmedi. İlk kitapta dedektif Paul Auster ile Daniel Quinn, ikincide Blue ile Black ve son kitapta da bir yazar ile onun çocukluk arkadaşı Fanshawe arasındaki ilişki sarmalını okurken nadiren sıkılmadım...

Tek bir kitap üzerinden bir yazarı yaftalamak istemem ama ııııh diyorum. Paul Auster amca hiç benim tarzımmış gibi görünmüyor... Az veriyle çok yorum yapmak istemiyorum ama Paul Auster'ın dünya çapındaki şöhretini düşününce bir Oğuz Atay, bir Yusuf Atılgan ya da bir Hasan Ali Toptaş acaba İngilizce yazsalarmış neler olurmuş neler diye de düşünmeden edemedim.

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Kızılay Göksu Restaurant

2011-01-02T12:28:00.000+02:00

Göksu, Ankara'nın "marka" restoranlarından biridir. 1989'dan bu yana Bayındır Sokak'ta zamandan bağımsızmışcasına kendinden menkul bir şekilde durur...

Benim içinse bir "baba" mekanıdır. Zira vakti zamanında babamın sık gittiği yerlerden biriydi. Geçenlerde bir öğle yemeği vakti o civarda olunca arkadaşlarla gidiverdik...

Mekanın dekorundan, garsonlarına ve hatta müşterilerine kadar her şeyi 1990'larda zamanı dondurmuş gibi geldi gözüme. Hele karşımızdaki masada "öğle rakılarını içen" bir grup yaşlı amca vardı ki 2000'li yıllara kesinlikle direnir bir halleri vardı. İş konuşulan kendi sıkıcı masamı bırakıp yanlarına süzülmeyi, bir iki kadeh öğle rakısı içip telaşsız ve samimi muhabbetlerine katılmayı pek istedim...

Yemek/fiyat dengesi olarak ortaya yakın bir yerlerde Göksu. Muhteşem yemek yersiniz diyemem ama kazıklanmadan düzgün yemek yiyebilirsiniz diyebilirim. Tabii öğrenci bütçesi için biraz tuzlu geleceğini peşinen söyleyeyim...

Bu arada, Kızılay'ın demirbaşlarından yılların Göksu'su 2009'dan beri Nenehatun'da ikinci şubesiyle hizmet vermekteymiş...

Son olarak, Göksu Restaurant yazsa da web sitelerinde aslında "Lokanta" diye de geçiyor kendi broşürlerinde falan. Ki bence Göksu Lokanta kulağa daha bir manalı geliyor Göksu'nun yapısını düşününce...

Kızılay Göksu
Adres: Bayındır Sokak 22/A Kızılay Ankara
Telefon: 312 431 2 219 - 431 4 727

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Asmalı Cavit

2010-12-31T13:36:00.001+02:00

Havalar da güzel gidiyor ya Asmalı Mescit'te akşamları iğne atsanız yere düşmez bir kalabalık oluyor... İşten çıktığımda eğer kafam çok bulutluysa bir de bakıyorum adımlarım Asmalı Mescit'e kaymış. Şöyle bir dolaşıyorum sokaklarda. Paşa gönlüm arzu ederse de oturup bir kadeh atıyorum beynimde zıplayan filler birazcık olsun sakinleşssin diye... :)

Geçen akşam da bir kaç arkadaş haydi meyhane gecesi yapalım diye Asmalı Mescit'e gittik. Bir kaç önünden geçip merak ettiğim, sonrasında da zevkine güvendiğim bir iki babadan methini duyduğum Asmalı Cavit'e gitmek için bizimkileri kandırıverdim.

Girişteki bence daha güzel ortamı olan masalar, haftaiçi olmasına rağmen doluydu. İyi ki rezervasyon yaptırmışız, yoksa üst kat da tıklım tıklım dolu.

Patlıcan ezmeden, karidese kadar hoşumuza giden mezeleri tek tek söylüyoruz... Patlıcan gerçekten çok lezzetliydi. Hele ki mevsimi olmadığını düşünürsek oldukça başarılıydı. Bir de içine mayonez koymasalar daha güzel olurmuş... Mezeler arasında bir karidesler vasattı. Zira, güzel memleketimin hemen her mekanında olduğu gibi dondurulmuş karidesten yapılmışlardı. Ah be kardelim, her bir tarafımız denizle çevrili neredeyse, ama gelin görün ki taze karides yemek lüks bu ülkede! Tıpkı binlerce yıllık hayvancılık coğrafyası olan ülkede manda sütü artık doğru düzgün üretilemediği için adam akıllı mozzeralla yemenin imkansıza yakın olması gibi...

Pek ciğer seven bir adam değilim ama yaprak ciğer Asmalı Cavit'te çok başarılı. Mutlaka tavsiye ederim. Aynı şekilde pazı kavurmaları da çok lezzetli...

Mezelere ve ara sıcaklara öyle bir saldırdık ki balıklar geldiğinde neredeyse doymuştuk. O yüzden balıklar konusunda pek bir yorum yapamıyorum bu sefer...

Rakı olarak, paranın gözüne acımayıp Kara Efe içtik... Son yıllarda rakı markası ve çeşitliliği hakikaten çok güzel bir noktaya ulaştı. Bu bolluk içerisinde 3 kere distile edilmiş olan Kara Efe ile monosepaj bir rakı olan Mest'in yeri benim için ayrı.

Asmalı Mescit'in meşhur meyhanesi Yakup'un tam karşısında olan ve de Yakup'un eski ortaklarından birine ait olan Asmalı Cavit bence o civarın en iyi meyhanelerinden biri. Çalınan müzikler biraz daha eski meyhane parçaları olsa, dondurulmuş karides kullanmama gibi bir kaç detaya da önem verseler daha bir mesut edecekler beni. Ama bu hali de gayet iyi...

Son olarak, servis gerçekten çok kaliteli diyeyim... Saat 1'den sonra mekanda sigara içenlere ses çıkartmamaları dışında servis açısından hiç bir olumsuzluk yoktu.

Asmalı Cavit
Adres: Asmalımescit Caddesi No: 16/D
Beyoğlu İstanbul
(Yakup'un tam karşısı)

Telefon: 212 292 4 950

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Pizzeria Trio Beyoğlu

2010-12-20T21:01:00.001+02:00

Taksim'den eve giderken eğer canım şöyle bir kalabalığa karışmak isterse Sıra Selviler yerine İstiklal Caddesi'ne sapıyorum. Sonra ileriden sol yapıp tekrar Sıra Selviler'e çıkıyorum. İşte bu benim klasik rotada yürüyüp giderken, karşımıza ansızın şirin bir pizzacı çıkıveriyor: Pizzeria Trio.

Billurcu Sokak'ın insanı hafiften ürperten havasına inat Trio'nun İtalyan konseptiyle uyumlu, sevimli mi sevimli bir hali var. İtalyan usulü kırmız-beyaz ekoseli masa örtüleriyle, dekoruyla tam bir İtalyan restorantı havasında.

Bir iki sefer önünden geçip de ilgimi çekince doğuştan bir pizza canavarı olarak Trio'yu denemeye mecbur kaldım! :)

Daha oturur oturmaz pizza siparişimi verdim. Mekan oldukça tenha olduğundan rahat rahat sağı solu inceleme fırsatı buldum. Güzel, insana pozitif enerji veren bir mekan yaratmışlar. Hele masalarla bütünleşmiş taş fırın gerçekten de çok samimi ve huzur dolu bir ortam sağlıyor.

Pizzanın hamuru ve üst malzemesi oldukça başarılı. Ne yazık ki aynı şeyi mozzarella için söyleyemeyeceğim. Gerçi Trio'nun suçu değil, ama zaten Türkiye'de güzel mozzarella bulmak imkansıza yakın. Manda sütü bulmanın güç olduğu bir memlekette haliyle düzgün mozzarella da yok.

Pizzeria Trio'da pizzalar 15 ila 20 TL arasında değişiyor. Hayatımın en iyi pizzasını yediğimi söyleyemem ama Beyoğlu'nun sapa bir sokağında şirin bir İtalyan restorantı bulmak fena bir duygu değil.

Pizzeria Trio
Adres: Sıraselviler Caddesi Billurcu Sokak No. 5
Taksim Beyoğlu İstanbul

Telefon: 212 252 4 444

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Pezüklü Toyga Çorbası

2010-12-10T21:53:00.000+02:00

Pezüklü toyga. Kulağa tuhaf geliyor değil mi? :) Ama tadı müthiş güzel bir çorba, anlatamam size...

Anadolu'nun bazı yerlerinde yayla çorbasına benzeyen ve yoğurt, buğday, nohut, tereyağı, nane ile yapılan çorbaya toyga deniyormuş. Pezük ise pazının yine Anadolu'da sıkça kullanılan bir adıymış.

Bana her iki sözcük de Japonca gibi gelmişti başlangıçta. Ama annemle babama sorunca aa evet diye hatırladılar hemen ne olduklarını. Yüzlerce yıldır bu coğrafyada olan adlara ve de tadlara nasıl da yabancılaşmışız son kırk, elli yılda. Ne kadar da tuhaf insanın kendi kökenine bu denli hızla yabancılaşması...

Feride bu harika çorbanın tarifini Lezzet Dergisi'nde görmüş. Normalde yemek dergisi, tarifi falan pek takip eden bir hatun kişi değildir kendisi. Ama bu Lezzet'in fanatiği. Genelde oradan denediği hemen her şey çok lezzetli sonuç veriyor. Ben bizzat şahidim. :) Derginin adı kendinden menkul yani! :) Alın size Lezzet Dergisi'nin Pezüklü Toyga Çorba tarifi.. Mutlaka deneyin, harikulade bir tadı var. Pazının ekşiliği, yoğurt ve yarma müthiş bir lezzet kombinasyonu yaratıyor...

Mikla, White Mill Cafe, Yekta, Go Mongo

2010-12-03T21:07:00.001+02:00

Bu aralar yemek yediğim ama fotoğraflamaya fırsat bulamadığım mekanlara ilişkin kısa kısa gözlemlerim...

Mikla
Mehmet Gürs'ün The Marmara Pera Oteli'nin terasına kurulu meşhur restorantına geçenlerde gittim... Muhteşem Haliç manzarası tam karşıdayken içki içmek gerçekten de baş döndürücü bir güzellikti. Ayakta olmamıza karşın, yorgunluğu bile hissetmeden bir saat civarında manzaraya doyduktan sonra karnımızı da doyurmak için içeri geçtik. Feride de ben de balık sipariş ettik. Biliyorum, yine cimriliğin kabardı diyeceksiniz ama fiyat/performans olarak bence yemekler tatmin edici değildi. Yemek için bir daha Mikla'ya gideceğimi sanmam ama manzaradan otlanmak için kesinlikle evet! :)

Adres: The Marmara Pera Meşrutiyet Caddesi 167/185
Beyoğlu, İstanbul
Telefon: 212 293 5 656

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

White Mill Cafe
Cihangir'i gün be gün keşfediyorum... Geçerken görüp pek de dikkatimi çekmemiş bir yer olan White Mill Cafe'ye tesadüfen girdim. Meğerse, arka tarafta harika bir bahçesi varmış. Malum havalarda süper gidiyor. Açık havada, o sevimli ortamda olmak harikaydı. Yemek yemekten ziyade içtim gerçi ama White Mill'i daha doğrusu bahçesini çok beğendim. :)

Adres: Susam Sokak No:13 Cihangir
Beyoğlu 34433 İstanbul
Telefon:212 292 2 895 - 96

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Yekta Restaurant
Maçka'da tarihi bir binanın giriş katında meşhur Yekta. Meşhur diyorum çünkü pek çok arkadaşım övgüyle bahsetmişti buradan.

Biftek sipariş ettim. Hem istediğim gibi pişmemişti biftek, hem de standart yemek bıçağıyla servis etmekte bir sakınca görmediler. Üstelik, pek aksi garsonları var. Yemek mi servis ediyorlar adam mı dövecekler belli değil. Bir daha Yekta'da yemek mi? Tövbe!

Adres: Valikonağı Caddesi Süleyman Nazif Sokak
No: 39 Kat: 1 Meşrutiyet Mahallesi Nişantaşı İstanbul
Telefon: 212 296 1 112

Ankara Mahpusu'nun notu: 5/10

Go Mongo
Moğol barbeküsü, tıpkı Kore barbeküsü gibi marka olmuş bir yemek değeri... İstinye Park'taki Go Mongo'da zamansızlıktan barbekü yerine salata yedim. Hem pahalı, hem de rezil bir salataydı. Sadece salata yediğim için çok bir yorum yapmak istemiyorum. Ama pahalı ve kötü salata yapan bir mekana açıkçası bir daha gidesim de pek gelmiyor... Huysuz muyum ne bugün? :)

Adres: İstinye Park AVM, İstinye, İstanbul
Telefon: 212 345 5 888

Dükkan Burger

2010-12-02T19:50:00.002+02:00

Emre Mermer, Dükkan Kasap ve Dükkan Steakhouse ile kasap ve restorant konseptlerini başarıyla Türkiye'ye taşımıştı... Geçen gün Tünel'de Feride ile yürürken bir de baktım ki Dükkan Burger diye bir mekan var karşımızda.

Tahmin ettiğim gibi, Emre Bey (kardeşiyle beraber) bu sefer işmodeli hamburger odaklı olan yeni bir konsept yaratmış. Dükkan Burger, kısa sürede 10 şubeye ulaşmış.
Mekanın ambiyansı hoşuma gitti. Temiz ama salaş kombinasyonu her zaman severim zira...

Feride'yle beraber hamburger sipariş ettik -zaten hamburger dışında pek bir şey yok menüde. :) Yanına da patates kızartması ve minik sosis söyledik. Öncelikle, servis oldukça yavaş. Belki bize öyle denk geldi bilemiyorum, ama oldukça bekledik sonuç olarak.

Patates kızartması çok başarılıydı. Fazla yağlı ve tuzlu değildi. Nar gibi de kızarmıştı. Sosis de gerçekten çok lezzetliydi. Rezene biraz ağır bir tad vermiş, ama yine de çok beğendik.

Gelelim esas konuya yani hamburgerlere... Açıkçası, köftesi gerçekten lezzetliydi. Köftelerin etleri İzmit'teki kendi çiftliklerinde yetiştirilen genç sığırlar hazırlanıyormuş. Tek çekimlik kıymadan hazırlanan köftenin güzelliğine, ekmek açıkçası pek gitmemiş. Ekmeği de kendileri yapıyormuş, lakin bana hamburgerden ziyade sandviç ekmeği tadı verdi.

Köfte güzel olsa da gel gelelim ki yediğim burger bana genel olarak güzel bir hamburger tadı vermedi. Kıyaslamak gerekirse, yine "gurme" hamburger yapan Num Num veya Butcha'da çok daha lezzetli hamburger yedim.

Fiyatlar tabii normal bir hamburgerden yüksek. 13,5 ile 15,5 TL arasında değişiyor. Dükkan Burger'da satılan hamburgerleri Burger King, McDonalds' gibi fast-food zincirlerindeki hamburgerle ne fiyat, ne de kalite açısından kıyaslamamak lazım. Fakat açık konuşmak lazım. Bence bu haliyle Dükkan'ın hamburgerleri bu paraya pek değmez bence.

Son bir not. Dükkan'da tüm burgerlar orta (medium) olarak pişiriliyor. Etin biraz daha sulu kaldığı bu pişirme yöntemini ben şahsen daha çok seviyorum, ama eğer sevmiyorsanız garsonunuzu köftenin iyi pişmesi için uyarmayı ihmal etmeyin.

Dükkan Burger Tünel
Adres: İstiklal Caddesi Şahkulu Mah. No: 261
Tünel, Beyoğlu İstanbul
Telefon: 212 252 9 191

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Benzin Vergisi: Ver Allahım Ver!

2010-12-01T19:56:00.000+02:00

Elimde biriken the Economist'leri Ankara-İstanbul gidiş gelişlerimde okumaya çalışıyorum. Eski sayılardan birinde küçük bir "Benzin Vergisi" haberi vardı. Ülkelerde benzine galon başına uygulanan vergi oranlarından bahsediyordu.

Bir tahmin edin bakalım, listenin başında hangi ülke vardı? Tabii ki Türkiye. Hem de el insaf dedirtecek bir şekilde açık ara öndeyiz. Galon başına 4 küsur dolar ile vergi oranında dört nala gidiyoruz maşallah. Bir galon kabaca 4 litre dersek, litre başına bir dolardan fazla. Diyecek söz bulamıyorum...

İşin vahimi, iletişimden (cep telefonu, sabit hat ve Internet başta olmak üzere) alınan vergi oranlarında da yine ilk sıralarda yer aldığımızı da anımsıyorum...

İnsanların günlük hayatlarında bu denli kullanmaya mecbur oldukları tüketim kalemlerinde göreceli olarak böylesine yüksek vergiler oldukça, Türkiye'de yaşamak da iş yapmak da tabii ki zor olur...

Bu arada, dikkatinizi çekmiştir Meksika'yı gösteren bar grafiği sol tarafta. Çünkü, tekila diyarı güzel memlekette devlet benzini sübvanse ediyor. Oh ne ala, suyundan da koyun... :-)

Karaköy Güllüoğlu

2010-12-01T00:13:00.002+02:00

Övünmek gibi olmasın, ama hayatta pek az zaafım vardır! :) Bunların başında da baklava düşkünlüğüm gelir. Lakin her baklavayı da beğenmem. Ankara'da mesela Hacı Baba'nın yanına yaklaşabilecek kalitede baklava pek yoktur. Ki onlar da son zamanlarda resmen kaliteyi düşürdü.

Şehir İstanbul oluncaysa Güllüoğlu'nu açık ara tek geçerim. Ama her Güllüoğlu değil! İlla ki Karaköy Güllüoğlu. Kardeşler, damatlar derken aile birbirine girmiş. Her yerde çeşit çeşit Güllüoğlu var. Fakat hiçbirinin lezzeti Nadir Güllü'nün Karaköy'deki baklavacısının tadına ulaşamıyor.

Bir haftasonu evden çıkıp Cihangir'den aşağıya Karaköy'e doğru yürürken bir de baktım ki Güllüoğlu'nun önündeyim. Daldım tabii hemen içeri verdim siparişleri. Elimde kutu kutu baklava, Galata Kulesi'ne doğru bir yay çizip dönüş yolunu birazcık uzattım. Hayvan gibi baklava yiyeceğim ya aklım sıra peşin peşin kalori yakıyorum. :-)

Cihangir'e, eve geldim. Tabii kutular bir bir açıldı. Kokularını şöyle bir içime çektim. Ohhh mis gibi tereyağı kokuyor. Hemen bir çay yapıldı ve baklava ziyafeti başladı. Feride, Ankara'dan yanıma gelmişti. Beraber başladık yemeye. O bir iki derken tıkandı bıraktı. Ben her zaman ki gibi bayılana kadar yemeye devam ettim.

Kaliteli baklava, herşeyden önce kokusuyla zaten lezzeti hakkında ipucu verir. Sonra çatalı batırdığınızda çıkan bir çıtırdı sesi vardır ki, insanı zevkten kudurtur. Ağızdaysa insanı yakan, bunaltan ağır şeker ya da yağ tadı vermez. Karaköy Güllüoğlu bunların hepsini yerine getiriyor. Helal olsun adamlara! :) Velakin, benim eve yürüme mesafesinde olmaları hiç iyi olmadı. Her baklava krizinde soluğu Güllüoğlu'nun kapısının önünde alırım artık.

Yolunuz Karaköy civarına düşerse bu baklava cennetine uğramamazlık etmeyin!

Karaköy Güllüoğlu
Adres: Rıhtım Caddesi Katlı Otopark Altı
34425 Karaköy İstanbul

Telefon: 212 293 0 910

Ankara Mahpusu'nun notu: 9/10

Nu Noodle Cihangir

2010-11-29T00:06:00.006+02:00

Hazır haftasonuyken ve birazcık olsun fırsat bulmuşken, uzun süredir yapamadığımı yapıp yeni bir mekan tanıtayım istedim.

Efendim malumunuz, eşekler gibi çalışıp eve gecenin kör saatlerinde dönmek zorunda kaldığım için evde yemek pişirmeye pek vaktim ve de isteğim olmuyor. Diğer taraftan da, yeni muhitim Cihangir'de acep ne yenir burada konulu araştırmalarım pek güzel sonuçlar vermiyor. Bu durumun bir diğer örneği Nu Noodle oldu.

İsminden menkul mekanımız noodle satıyor. Çorba ve börekleri de var ama bunlar da noodle'lı. Kısacası olayları tamamen noodle üzerine kurgulu durumda.

Önce noodle'unuzu seçiyorsunuz. İsteyene normal noodle, isteyene ise ramen, udon gibi değişik noodle opsiyonları var. Standart olarak noodle'u havuç, beyaz lahana, soya filizi ve yeşil soğan ile hazırlıyorlar. İlave malzeme isterseniz bunu belirtiyorsunuz. Ki bence bu ilave malzemeleri biraz daha ucuz tutsalarmış gönlümün sultanı olurlarmış. Son olaraksa, istediğiniz sosu seçiyorsunuz. Böylece çekik gözlü amcalar hooop diye noodle'ınızı hazırlamaya başlıyor.

Seçeceğiniz malzemeye göre fiyatlar değişiyor doğal olarak, ama ortalama olarak 10 ila 20 TL arasında değişiyor diyebiliriz noodle fiyatı. Çorba 7,90 TL ve börekse 6,90 TL. Eh, benim gibi cimri bir Ankaralı için biraz yüksek ama sonuçta Cihangir işte...

Mekan oldukça küçük... Kalabalık zamanlarda kucak kucak oturarak yemek gerekebilir. Bir de, ben denemedim ama paket servisleri biraz arızalı olabiliyor diye duydum sağdan ve de soldan.

Ne yazık ki ne lezzet olarak, ne de işletmecilerin "işletme anlayışı" olarak Nu Noodle'ı kesinlikle ama kesinlikle önermiyorum. Şahsi değerlendirmem şu yönde: kötü noodle yemek ya da kötü işletmecilik anlayışını bire bir tecrübe etmek istiyorsanız buyrun gidin, ama aksi takdirde yakınında uzağından geçmeyin diyorum...

Nu Noodle
Adres: Sıraselviler Cad. No: 60
Cihangir Beyoğlu İstanbul

Telefon: 212 244 8 899

Ankara Mahpusu'nun notu: 3/10

Mühim not: Bu mekan için çeşitli arkadaşlardan olumlu olmayan yorumlar geldi. Mekanın sahibi kişi de pek de uygun sayılmayacak şekilde bu yorumlardan rahatsız olduğunu bana yazıp duruyor. Bu nedenle isimsiz gönderilen yorumları buradan çıkarttım. Ama sanırım bu durum bile mekan sahibinin mantalitesi hakkında size fikir veriyor. Yorum sizin...

İstanbul seni yenmeye geldim uleyn!

2010-11-28T17:23:00.000+02:00

İstanbul denen alametler şehrine taşınalı yaklaşık bir ay oldu... Her ne kadar, eşek gibi çalıştığım için ev-iş arasında gidip gelmek dışında pek bir şey yapmasam da işte yedi tepeli kent hakkındaki ilk gözlemlerim:

- Ankaralıyım deyince ilk iş olarak illaki bir Ankara ile İstanbul'u kıyaslamayı yapıyor her karşılaştığım insan. Tabii her seferinde de Ankara'ya bir ton laf geçiyorlar. Ulen bari yüzüme karşı demeyin. O laflar koymuyor da, Ankara'yı pek sevmeyen ben Ankara Mahpusu Ankara'yı savunur bir hale düşüyorum ya işte en çok bu koyuyor! :)

- Ankara ile İstanbul arasındaki fark aslında çok basit. Ankara bir Türk kenti, İstanbul ise bir dünya kenti.

- Maslak enteresan bir yer. Milyon dolarlık plazalar var ama sokaklar daracık. Kimi yerlerde kaldırım dahi yok. Tam laz işi müteahhitlik örneği kısacası! :-)

- Güzide minik evimin aziz semti Cihangir tam bir kedi cenneti. Kedi tacizi olmadan yemek yemek pek zor.

- Ankara'da insanlar yürüyen merdivende nadiren yürür. İstanbulda ise yürüyen merdivende yürümeyip duracaksan, illa ki sağ tarafa çekileceksin. İnsanın solunda mutlaka birileri koşar adımlarla geçip duruyor. "İstanbul dinamik kent abiiicim" derseniz "ha'di oradan" derim. :) Metroya giderken yürüyen merdivende yürüyerek bir dakika mı yoksa iki mi kazanacaksın? O iki dakika mı hayat memat meselesi olan? 5 dakika erken çık evinden madem. Bir dur arada -en azından yürüyen merdivende be kardeşim- hayatı, kendini düşün. Yaşama göz kırp...

İstanbul İstanbul

2010-10-28T13:47:00.000+03:00

Adı kendinden menkul Ankara Mahpusu olarak Ankara denen yerden hem nefret ettim, hem de sevdim... Peki niye di'li geçmiş zamanda yazdım bu aşk-nefret ilişkisini? Zira, bu satırların yazarı huzursuz insan, İstanbul'dan gelen cazip bir iş teklifi neticesinde bavulunu yedi tepeli şehre gitmek üzere toplamış durumda...

Ah ah, bu hayat böyle bir şey işte... Ankara, Ankara deyip dur, ardından New York, Londra derken gez dolaş dünyayı, sonra doğdun kente geri dön, tam "evet artık burada uzun süre kalıyorum" derken al pılını ve de pırtını tekrar yollara düş... Kısacası, Ankara benim için bir kez daha geçmiş zaman ekiyle anılır hala geldi...

Internet'ten bulduğum minik bir daireyi az önce tuttum. Ankara Mahpusu olarak artık Cihangir diyarından sesleneceğim sana ey aziz okur...

Yararlı Web Siteleri 2010

2010-10-22T11:10:00.001+03:00

Olmazsa Olmaz Ücretsiz Programlar listesinden sonra hızımı alamayarak bir de Yararlı Ücretsiz Internt Siteleri 2010 listesi hazırladım. Listedeki sitelerin çoğu alanındaki en iyi web siteleri özelliğini taşıyor...

Değişik fonksiyonlar sunan bu sitelerin en güzel yanı, program bul, download et, indirdikten sonra, kur, beğenmezsen kurulumu kaldır gibi dertler olmaksızın pek çok işinizi pratik bir şekilde halledebilmeniz. Resim editöründen, ofis uygulamalarına kadar pek çok farklı ihtiyacınıza yanıt bulabilirsiniz...

Web Sitesi	Türü	Açıklama
AVIARY	Oluşturma araçları	Oluşturma araçları ifadesi tuhaf oldu, farkındayım. :) Aviary, resim, müzik gibi çeşitli editörleri bir araya getiren bir “creation tool” sitesi.
BIT.LY	URL kısaltma	Uzun URL’ler can sıkıcı olabiliyor. Bit.ly ile web adreslerinin çok kısa versiyonlarını yaratabilirsiniz.
BUBBL.US	Beyin fırtınası	Benim pek sevdiğim bir arayüzü olmasa da, web üzerinden beyin fırtınası çalışması yapmak için kullanabilirsiniz.
DIIGO	Not tutma	Bookmark, notlar, görüntüler, ses dosyaları gibi farklı platformdaki bilgileri bir araya getirmenizi sağlayan bir not tutma sistemi.
DOODLE	Etkinlik planlama	Online etkinlik planlayıcısı.
DROPBOX	Dosya yükleme	Bir bilgisayardaki dosyalara Dropbox kurduğunuz diğer bilgisayarlardan erişim sağlayabiliyorsunuz.
GOOGLE DOCS	Ofis uygulamaları	Temel ofis uygulamalarına ve bunlarda oluşturduğunuz dosyalara web üzerinden ulaşmanızı sağlayan pratik bir site. Özellikle, pek çok farklı bilgisayardan aynı dosyaları çalışması gerekenler için pratik bir çözüm.
PICNIK	Resim editörü	Picnik, temel bir resim editörünün sunduğu imkanları online olarak sunan kullanışlı bir site.
SCRIBD	Dosya yükleme	Scribd ile doc, ppt, pdf ve xls gibi pek çok farklı uzantıdaki dosyalarınızı web üzerinde saklayabilir ve paylaşabilirsiniz.
SUMO PAINT	Resim editörü	Picnik gibi bir resim editörü. Eğer temel işlemler yapacaksanız Picnik daha kullanışlı; ancak kapsamlı edit işleriniz için Sumo Paint’in daha fazla fonksiyonu var.
SURVEY MONKEY	Anket yaratma	Son derece profesyonel online anketler düzenlemenizi sağlıyor.
TED	Video paylaşım	Kişisel gelişim başta olmak üzere çeşitli konulardaki ilham verici videoları barındıran bir site.
WORDLE	Sözcük bulutu yaratma	Wordle çok hızlı şekilde harika sözcük bulutları yaratabileceğiniz bir site.

Olmazsa Olmaz Ücretsiz Programlar 2010

2010-10-20T16:22:00.004+03:00

Geçen aylarda, sevgili bilgisayarıma format atmak zorunda kaldım. Ve böylece format sonrasında ya da yeni bir bilgisayarda mutlaka olması gereken, olmazsa olmaz programları bir bir bulup, download edip, tekrar kurmak zorunda kaldım.

Tüm bu işle uğraşırken, şöyle sevdiğim programların link'lerini keşke bir yerlere kaydetseydim de şimdi hepsini rahat rahat indiriyor olsaydım diye hayıflanırken buldum kendimi. Yani bir diğer deyişle format sonrası en gerekli programlara hızlıca ulaşmanın önemini anlamış oldum. Böylece, "Olmazsa Olmaz Ücretsiz Programlar" diye bir liste yapmayı kafaya koydum! :)

Benim kullanmaktan keyif aldığım, kullanışlı ve de pek bir yararlı üstelik de tamamen ücretsiz (freeware ya da shareware) programların bir listesini sizler için hazırladım. Açıklamalara bakın, hoşunuza gidenlerin link'ine tıklayıp indirin ve ücretsiz olarak kurup kullanmaya başlayın...

İşte Ankara Mahpusu'nun Olmazsa Olmaz Ücretsiz Programlar 2010 Listesi:

Program	Tür	Açıklama
7-ZIP	Sıkıştırma	Tamam piyasada belki yüzlerce sıkıştırma programı alternatifi var, ama 7-ZIP tamamen ücretsiz ve paşa paşa çalışan bir alternatif.
AIMP2	Müzik çalar	Winamp’ı çöpe atmanın zamanı geldi. Bu minicik program, oldukça yüksek performansla çalışıyor ve güzel bir arayüzü var.
AUDACITY	Ses editörü	Ses düzenlemek ve kaydetmek için güzel bir alternatif.
AVIRA	Anti-Virüs	Bireysel kullanımı ücretsiz olan bir anti-virüs programı.
CAMTASIA	Ekran çalma	Ekran çalma (screen capture) programı.
CCLEANER	Temizleme	Bilgisayarınızdaki programların ıvır zıvırlarından kurtulmak ve registry temizliği için çok kullanışlı bir mini program.
FOXIT READER	PDF okuyucu	Adobe’un hantal PDF okuyucusundan bunaldıysanız küçük boyutuna rağmen gayet güzel çalışan Foxit Reader’ı mutlaka deneyin.
FREEMIND	Mind mapping	“Düşünce haritalama” deyince tuhaf gelecek kulağa belki, ama aklınızdakileri kağıda dökmek için harika bir program.
GOOGLE SKETCHUP	Tasarım	Eğer çok fazla özellik barındırmayan temel bir çizim & tasarım programı arıyorsanız Google’un bu minik programı işinize yarayabilir.
HIJACKTHIS	Temizleme	Bilgisayarınızdaki registry ve dosya ayarları konusunda detaylı bir analiz ve düzenleme (enumerating) programı. Güvenli ve güvenli olmayan ayarlar konusunda bir ayırım yapmadığı için acemilerin kesinlikle uzak durması gereken bir program.
MS ESSENTIALS	Anti-Virüs	Ne yalan söyleyeyim Microsoft ismiyle yıldızım pek barışık değil. Ama ücretsiz, bilgisayarı fazla kasmayan bir güvenlik programı arıyorsanız Essentials virüslere, casus yazılımlara ve diğer kötü amaçlı programlara karşı koruma sağlayan iyi bir çözüm olabilir.
OPEN OFFICE	Ofis Programları	Microsoft’un Word, Excel ve PowerPoint gibi beylik ofis programları için para ödemek istemiyorsanız tamamen ücretsiz olan Open Office tam size göre.
PREZI	Sunum	PowerPoint’in klasik sunumlarından sıkıldıysanız, Prezi’nin zoom yapılı değişik sunum anlayışına mutlaka göz atın. Kurulum şart değil, web üzerinden de çalıştırabilirsiniz.
READON TV PLAYER	TV/Radyo	Arayüz olarak çok başarılı bir program olmasa da Internet üzerinden pek çok ülkeye ait televizyon ve radyo kanallarını takip etmenizi sağlayan bir player.
SKYPE	İletişim	Artık duymayan kaldı mı bilmiyorum, hem mesajlaşma hem de sesli görüşme için çok iyi bir alternatif.

Lux Torpedo Varşova

2010-10-19T17:40:00.002+03:00

Çok iyi bilmediğim yerlerde sokak yemeği yemekten genellikle kaçınırım. Ama yağmurlu bir Varşova akşamında gümüş grisi görünümüyle çok hoşuma giden Lux Torpedo'dan gelen sandviç kokusuna hayır diyemedim! :)

Lux Torpedo, Varşova'da bir kaç noktada faaliyet gösteren bir sokak yemeği zinciri. Bana Pınar'ın bir ara Ankara sokaklarında çalışan sosisli ve sucuklu sandviç arabalarını anımsattı.

Karavan şeklindeki Lux Torpedo araçları çok güzel tasarlanmış. Menü çok zengin değil belki, ama ayak üstü bir şeyler atıştırıp doymak isteyenleri gayet memnun edecek şeyler var. Ben dana köfteli sandviç yedim. Gecenin kör bir saatinde aç olduğum için de olabilir tabii, ama çok hoşuma gitti. :) Etinin tadı, ekmeği, konulan soslarıyla güzel bir sandviçti.

Bu arada, Lux Torpedo adı bir zamanlar Polonya'da kullanılan aynı isimli çok meşhur bir trenden geliyormuş...

Lux Torpedo fiyatlar 8 ile 15 złoty arasında (bugünkü kurla yaklaşık 4 ile 7 TL) değişiyor. İngilizce
menüleri yok, ama çalışanlar iyi kötü İngilizce bildiğinden durumu kurtarabilirsiniz.

Biliyorum sokak yemeği denilince kulağa pek hoş gelmiyor. Aslında sokak yemeği ucuz ve güzel yemek yemenin güzel bir yolu olabiliyor. Örneğin, geçen gün televizyonda İtalya'da sokak tezgahında kokoreç yapan bir amcayı izledim. O kadar güzel bir tezgahı vardı ve öyle lezzetli görünen yemekler hazırlıyordu ki, orada yemek yemeye hayır demek zor olur. Belki de, sokak yemeği kültürünü sadece ucuz fast food alternatifi şeklinde sınırlıyarak düşünmemek lazım...

Umarım, bizde de böylesine temiz ve düzün görünümlü sokak yemeği satıcıları çoğalır...

Lux Torpedo
Adres: Varşova şehir merkezinde muhtelif yerlerde. Metropol Otel ve Novo Otel civarında mesela birer tane bulabilirsiniz.

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Zapiecek Varşova

2010-10-13T13:43:00.002+03:00

Pierogi, Polonya mutfağının yerel yemeklerinden olmakla birlikte aslında Avrasya'nın genelinde sıklıkla görülen bir hamurişi yemeği. Hatta, Osmanlı mutfağında bile Piruhi adıyla bir versiyonu olan oldukça yaygın bir yemek.

Tarif etmek gerekirse, bizim mantı benzeri bir yemek. Ama küçük küçük mantılar yerine devasa boyutta mantılar düşünün. Hamurun arasına et, mantar, peynir, patates gibi isteğe göre malzeme konduktan sonra kenarları kıvrılarak kapatılıyor ve yarım daire benzeri bir şekil elde ediliyor. Sonra kaynatılarak pişiriliyor ve üzerine eğer istenirse tereyağı gibi soslar ekleniyor.

Varşova'ya gelince pierogi yemeden olmaz tabii. Sordum, soruşturdum pierogi için Zapiecek adlı Polonya restoranını tavsiye ettiler. Zapiecek aslında neredeyse sadece pierogi yapan bir yer, yani bizim mantıcılar gibi.

Polonya geleneksel kültürü öğeleri ile süslenmiş hoş bir mekan. Garson kızlar da yerel Polonya kıyafetleri ile servis ediyor. İki katlı olan mekan, küçük ve şirin bir atmosfere sahip.

Zapiecek'te değişik iç malzemelerle pierogi hazırlıyorlar. Benim tavsiyem hepsinin karışımı olan tabağı seçmeniz, böylece bütün değişik lezzetleri tadmış olursunuz. Büyükanne menüsü dedikleri seçeneklerde bir tabakta 9 pierogi geliyor. Büyükbaba seçerseniz 11 adet geliyor. :-) Ben mantarlı ve peynirli olanları beğendim. Hamurişi zaten Türk mutfağında yaygın bir lezzet, pierogi bu sebeple oldukça tanıdık bir tad.

Pierogi'nin üzerine üç değişik sos alabiliyorsunuz. Ama bizim mantı sosları gibi komplike şeyler beklemeyin derim. :)

Bu arada, pierogi'nin iç malzemesine tatlı şeyler koyarak tatlı olarak da servis ediyorlar.

(Fotoğraf makinam yanımda olmadığı için ceptelefonun kamerasıyla çektim fotoları, o sebeple karanlıklar.)

Son olarak, Zapiecek'te fiyatlar oldukça makul. Pierogi tabakları 18 ila 27 złoty (kabaca 10-15 TL) arasında değişiyor.

Zapiecek
Adres: Al. Jerozolimskie 28 Varşova
Telefon: +48 22 826 7 484

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Anılar, Düşler, Düşünceler

2010-10-12T08:58:00.000+03:00

Carl Gustav Jung zaman zaman adını duyduğum ama hakkında pek de bir şey bilmediğim biriydi. Internet'ten kitap siparişi verirken Anılar, Düşler, Düşünceler isimli biyografisini görünce ah dedim işte sana fırsat ve hemen aldım kitabı.

İsmi ağız dolduran bir amca olan Carl Gustav Jung, analitik psikolojinin kurucusu sayılan İsviçreli bir doktor. Freud'un bir dönem yakın çalışma arkadaşı olmasına karşın, zamanla aralarında görüş ayrılığı ortaya çıkmış. Freud'un yoğun olarak cinsellik odaklı açıklamalarının aksine, Jung insan ruhunun toplumun ve törelerinin izlerini de taşıdığını ileri sürmüş. Kollektif bir bilinçdışılıktan bahsediyor yani. Zaten, bu düşüncelerini açıkladıktan sonra Freud'la olan ilişkisi anında kesilmiş ve kendi yolunda yürümeye başlamış.

Jung, rüya yorumu konusunda da aşmış bir amca imiş. Kendi gördüğü rüyalar üzerine bile sayfalar dolusu yazacak kadar düşünmüş bu alanda. Zaten, hayalgücü müthiş güçlü biri olduğu daha ilk satırlardan itibaren kendisini kanıtlıyor. Kitabın adındaki "düşler" öylesine konulmuş değil, rüya görmek ve bunlar üzerinde yeri geldiğinde yıllarca kafa patlatmak Jung için olağan bir olay...

Psikoloji alanındaki çalışmalarıyla Freud ve Adler'le birlikte derinlik psikolojisinin altında imzası bulunan "baba" şahsiyetlerden biri olmasının yanı sıra, teoloji, edebiyat, tarih, simya, etnografi gibi pek çok farklı alanda da çalışmaları olan bir isim. 86 yaşındaki vefatına kadar durmadan okuyan, düşünen ve üreten bir adam olmuş...

Psikoloji alanında derinlemesine bir bilgim olmamasına karşın, Carl Gustav Jung'un Anılar, Düşler, Düşünceler kitabını zevkle okudum. Tabii bu her ileri sürdüğü görüşe katıldığım anlamına gelmiyor. Bazı fikirlerini açıkçası pek bana uygun değil. Ancak, yine de düşüncelerim ve düşlerim başta olmak üzere kendime daha fazla yoğunlaşmam konusunda beni ciddi anlamda motive eden bir kitap oldu diyebilirim...

Ankara Mahpusu'nun notu: 8/10

Argentina Varşova

2010-10-07T10:33:00.001+03:00

Varşova'da Polonya yemeklerine yeter deyip de biftek yeme krizine girince hemen sağa sola steakhouse sormaya başladım. Aldığım tavsiyeler beni ismi kendinden menkul bir Arjantin restoranı olan Argentina Restauracja i Kawiarnia'ya yöneltti...

Şehir merkezine yakın sayılabilecek bir yerde olan Argentina, iki katlı bir mekan. Alt katta kitaplığı ile oldukça şirin bir okuma odası izlenimi veren bir kafe ve ayrıca bir dans salonu var. Böylelikle, tango yaptıktan sonra üstüne Arjantin eti yemek gibi fantastik bir aksiyona girişmek mümkün! :-)

Mekanın sahibiyle konuşunca Polonyalı olduğunu ve değişik bir konsept yaratmak için Argentina'yı açtığını öğrendim.

Etler hiç fena değil... Sığırın üst kısım etlerinden olan bonfile (beef tenderloin) siparişim tam istediğim gibi orta karar pişirilmiş. Bifteğin yanında gelen asparagus, etin yanında güzel, dengeleyici bir tad oluşturuyor.

Sonuç olarak, "et" tadı insanın damağını dalga dalga kaplıyor. Servis özenli. Üstelik, yukarıda da bahsettiğim gibi yemek yemenin dışında kitap okumak, tango yapabilmek gibi alternatifler de sunan sevimli bir mekan.

Bence buranın en önemli eksikliği, restoranın ana salonunun pek Arjantin havası içermemesi. Haydi onu geçtim en azından "kendine has" bir havası olsa o da yeterdi. Pek bir "ev salonu" izlenimi veriyor. Ancak, bunun dışında biftek severleri memnun edebilecek bir mekan...

Argentina'da başlangıçlar 15-30 Złoty (2 Złoty kabaca bir 1 TL) ve Arjantin biftekleri ise 60-120 Złoty arasında.

Argentina
Adres: ul. Sandomierska 13 róg Rejtana Warszawa
Telefon: 22 412 0 000

Ankara Mahpusu'nun notu: 8/10

Machete

2010-10-05T16:47:00.001+03:00

Robert Rodriguez, B sınıfı filmlere göndermeler yaptığı Grindhouse olayına Machete yani Ustura filmi ile devam ediyor.

Tamam anladık. Bu Rodriguez abimiz ve kankası Quentin Tarantino amca B-movie denilen düşük bütçeli filmlere gönderme yapan filmler çekmeyi seviyor. Bu işe de bilinçli kült vs. diye de artistik isimler koyuyorlar. Ama size ne düşündüğümü söyleyeyim mi? Popomu yesinler!

B sınıfı filmlerle bağlantı kuruyorum ayağına yatıp dünyanın parasını harcayarak saçma sapan filmler yapmak da neyin nesi yahu? Haydi adamlar imkansızlığın gözü kör olsun deyip üç kuruş bütçeyle saçma sapan filmler yapmışlar. Onlara en azından imkansızlıklarından ötürü saygım var. Ya bu Rodriguez ve Tarantino'ya ne demeli? Milyonlarca dolar para ve dünya yıldızları ellerinin altındayken ipe sapa gelmez filmler çekiyorlar. Kardeşim biri de çıkıp "kral çıplak!" desin yahu...

Danny Trejo bir anti-kahramanı canlandırıyor. Yan rollerde ise Robert De Niro, Lindsay Lohan, Jessica Alba, Michelle Rodriguez ve Steven Seagal var. Konu falan yok işte, Trejo bıçağıyla herkesi doğruyor...

Bol "seksapel" ve "şiddet" içeriği ile yeni yetmeler arasında popüler olabilir belki; ama bana sorarsanız zaman kaybı bir film...

Ankara Mahpusu'nun notu: 4/10

Tarih Urla’da Hayat Buluyor: Urla Şarapçılık

2010-10-04T15:00:00.000+03:00

Uzbaş Tarım Ürünleri ve akabinde de Urla Şarapçılık adını eğer Vedat Milor bahsetmemiş olsaydı sanırım oldukça geç duyacaktım.

Uzbaş’ın ve Urla Şarapçılık’ın sahibi Can Bey ile geçen gün telefonla görüştük. Kendisi sağ olsun çalışmalarının detaylarından bahsetme inceliğini gösterdi. Böylelikle, yaşanan tüm olumsuzluklara karşın Türkiye’de hala bazı güzel projelerin yeşerdiğini öğrenerek gerçekten çok sevindim.

Can Ortabaş az buz iş başarmamış. İzmir Kuşcular’da yaklaşık 15 yıl önce 2.000 dönüm arazi alarak işe koyulmuş. 54 ülkeden bitki örnekleri getirerek ticari bitki üretimine başlamış. Sekiz hiç satış yapmadan çiftliği geliştirmeye çabalamışlar. Bugün 186 kişinin çalıştığı çiftlikte palmiyeden kaktüse kadar çok çeşitli bitkiler yetiştiriliyor.

Can Bey günün birinde Uzbaş Çiftliği’nin yamaçlarında binlerce yıllık bağ setlerine rastlayıp araştırmaya koyulmuş... Sonunda, geçmişte o bölgedeki en büyük sektörün şarap üretimi başta olmak üzere bağcılık olduğunu, fakat sonrasında binlerce yıllık bu şarap kültürünün unutulduğunu öğrenmiş. Can Bey’in aktardığına göre, I. Dünya Savaşı öncesinde yalnızca Karaburun Yarımadası’nda 72 milyon litre şarap üretilirmiş. Rakamın büyüklüğü hakkında fikir vermek için şunu diyeyim, 2004 yılında tüm Türkiye’nin ürettiği şarap miktarı sadece 69 milyon litre!

Böylelikle hem Urla’nın tarihi şarap üretimi işlevini canlandırmak hem de Urla’yı bir cazibe merkezi haline getirmek üzere kollar bir kez daha sıvanmış... Bakın bu yazıda bile kaç defa “Urla” yazdım. Can Bey’in planladıkları bence yavaş yavaş hayata geçiyor...

Sonuçta, şarap üreticisi olma hedefiyle yaklaşık on yıl kadar önce kendi bağlarını oluşturmaya başlayarak zahmetli bir yola girmişler. Toprak örnekleri üç ayrı ülkede analize gönderilmiş, uzmanların fikirleri alınmış. Bir yandan Cabernet Sauvignon, Syrah, Nero d’Avola, Cabernet Franc, Merlot, Sangiovese, Petit Verdot gibi İtalyan ve Fransız üzüm çeşitleri, diğer yandan ise ülkemize ait Boğazkere üzümleri yetiştirilmeye başlanmış. Ama bununla yetinmeyerek, yöreye özgü olan ancak unutulmaya yüz tutmuş bir üzüm türü olan Bornova Misketi gibi çeşitlerin ıslah ve klon seleksiyonu çalışmalarını da başlatmışlar.

Üstelik, bölgenin mübadele ile yok olan üzüm çeşitlerinden Urla Karası ve Gaydura’yı da bularak Sabancı Üniversitesi’nden biyoteknoloji uzmanı Prof. Dr. Selim Çetiner ile bir TÜBİTAK projesi oluşturmuşlar. Böylece, bu çeşitlerin yeniden Urla’ya kazandırılmasını sağlamışlar.

Urla’da yılda 150 - 200 bin litre üstün kaliteli butik şarabı elde etmeyi hedefleyen Urla Şarapçılık, çok güzel bir tesis oluşturmuş. Şaraphanede doğal yerçekimi kuvvetiyle akış tekniği (gravity flow) kullanılıyor. Yani, pompa kullanılmadığı için şaraplar travmaya uğramadan ve kendine has narin aroma ve tatlarını kaybetmeden işleniyor. Normalde 1,5 - 2 milyon Euro’ya mal edilebilecek şaraphane en iyi standartlara sahip olabilmek için 7,5 milyon harcanarak yapılmış. Ayrıca, şaraphanenin yanı sıra küçük bir butik otel, tadım odaları gibi yapılar da inşa edilmiş...

Urla Şarapçılık henüz daha yolun başında tabii ki. Üçüncü hasadı yeni bitirmişler. Ancak buna rağmen ürettikleri şaraplar ilgi görmeye başlamış bile. Zira, Urla Şarapçılık imzalı şaraplar şimdiden şarap yarışmalarından ödüllerle dönmeye başlamış bile.

Can Bey’i ve ekibini canı gönülden kutluyorum. Harika bir şarap markası yaratmak için gösterdikleri çaba zaten başlı başına her türlü övgüyü hak ediyor. Üstelik, bunu yaparken hem Urla’nın unutulmuş şarapçılık tarihini canlandırıyorlar, hem de Urla’yı tüm Türkiye’ye ve dünyaya tanıtmış oluyorlar. Can Bey gibi girişimcilere bu ülkenin her şeyden çok ihtiyacı var...

Yollarda

2010-09-26T00:48:00.000+03:00

1 hafta on gün kadar seyahatta olacağım... Halbuki yazmayı planladığım filmler, kitaplar ve de yemekler vardı... :)

Neyse, tez zamanda görüşmek üzere sevgili okur! :)

J'ai Tué Ma Mère (Annemi Öldürdüm)

2010-09-24T12:30:00.000+03:00

Elin adamı çıkıp daha 19 yaşında bir senaryo yazıp, başrolü oynasa üstüne de bir de oturup filmi yönetse ne hissedersiniz? Sizi bilmem ama ben feci kıskandım! :)

Kanada yapımı film, katıldığı pek çok festivalden ödülle dönmüş. Xavier Dolan, biraz deneysel bir üslupla bir anne oğul arasındaki sevgi-nefret ilişkisini anlatmış. Yönetmen, filmin bolca otobiyografik öğeler içerdiğini açıkça söylüyor...

Açıkçası, standart bir sinema izleyicisi için "kolay" bir film değil. Çünkü, dediğim gibi deneysel bir tarzla çekilmiş. Ama eğer beyaz perdede farklı filmlere açıksanız J'ai Tué Ma Mère'i (Annemi Öldürdüm) keyifle izleyebilirsiniz...

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Var Olmanın Dayanılmaz Hafifliği

2010-09-24T11:02:00.000+03:00

"Var Olmanın Dayanılmaz Hafifliği". Kitabın adı bile güzel ne diyeyim :)

Ama inatçı bir keçi olarak Ankara Mahpusu, bu kitabı da tıpkı diğer popüler olmuş kitapları okumayı ertelediği gibi yıllar boyunca erteleyip durdu. Tıpkı Freakeconomics'e yaptığı gibi.

Milan Kundera tarafından 1982'de yazılmasına karşın kitap ancak 1984'de Fransa'da yayımlanmış. Kundera amca, 1968 Prag'ından yola çıkarak 2 erkek ve 2 kadının öyküleri çerçevesinde "var olmayı" sorguluyor.

Çek cerrah Tomáš, aldatmaksızın duramadığı fotoğrafçı karısı Tereza, Tomáš’ın sevgililerinden ressam Sabina ve Sabina'nın sevgilisi İsviçreli akademisyen Franz, romanın temel kahramanları.

Kundera eserini roman olarak kurgulamakla birlikte; daha giriş satırlarından itibaren yer yer didaktik metin, yer yer deneme tarzlarını da romana katmış. Bence, "roman" olarak çok başarılı bir kitap değil. Ama var oluşu sorgulayan bir düşünce kitabı olarak, son derece rahat okunur ve insanı düşünmeye sevk eden haliyle başarılı bir yapıt.

Bu arada, Var Olmanın Dayanılmaz Hafifliği'nin son derece erotik bir kitap olduğunun da altını çizeyim! :-)

Kitap dünya çapında şöhrete kavuşunca 1988 yılında "The Unbearable Lightness of Being" adıyla filmleştirilmiş de (Eğer porno endüstrisinde olsaydım, böyle erotik bir kitabı porno olarak mutlaka çekerdim! :). Henüz filmi izleyemedim, ama Tomáš'ı Daniel Day-Lewis ve Tereza'yı Juliette Binoche'in canlandırmış olduğu bu yapımı merak ediyorum.

Evet, Kundera'nın dediği gibi "einmal ist keinmal"...

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Künefeci İsmail Usta Mersin

2010-09-23T11:01:00.000+03:00

Mersin'de tatlı deyince kerebiçten sonra aldığım ilk öneri İsmail Usta'da künefe yemek oldu. Adresi verin dedim, adrese gerek yok çarşı içine gidince sor, kime sorsan gösterir dediler. Açıkçası, başta tuhaf geldi ama hakikatten Mersin Çarşı'ya gidip de sorunca hemen gösteriyorlar. :)

İsmail Usta'nın yeri küçük bir mekan. Giriş katında oturacak yer neredeyse yok. Üst katta ise sadece beş altı masalık bir yer var. Hemen künefeleri sipariş edip beklemeye koyulduk. Bu arada, oturduğumuz üst kattan da alttaki künefeleri dikizlemeyi ihmal etmedik! :-)

İsmail Usta, Antakya usulü yani bol peynirli ve ince kadayıf katmanlı yapıyor künefesini. Kimisi pek sevmez böylesini, ama benim hoşuma gider.

Peynirinin lezzeti, şerbeti, kadayıfı... Kısacası tüm bileşenleri ile gayet başarılı bir künefe yedik. Ama, öyle dillere destan olacak, uğruna kalkıp Mersin'e gelinip yenilecek bir lezzet de değil açıkçası. :)

Bu arada, İsmail Usta'da börek, baklava, kerebiç gibi diğer yiyecekler de var; ama hususi olarak kadayıf için gittiğimden dolayı diğerlerini tadmadım...

Künefeci İsmail Usta
Adres: Çarşı içi, Mersin

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Freakonomics

2010-09-22T11:33:00.000+03:00

Freakonomics, 2005 yılında Amerika'da en çok okunulan ve konuşulan kitaplardan biriydi. O vakitlerde NY'da yaşadığım için tüm bu Freakonomics rüzgarı tam da tepemde esiyordu. Ama yiğidin harman olduğu bir memleketten geldiğim için best-seller'lara gıcıktım ve tabii ki okumadım kitabı...

Aradan 5 yıl geçip de kitap popülerliğini kaybetmeye başlayınca, benim için de kitabı okuma fırsatı gelivermiş oldu.

Freakonomics, NY Times'da yazan gazeteci Stephen Dubner ile Chicago Üniversite'si ekonomi hocalarından Steven Levitt'in ortak eseri. Steven Levitt sıradışı bir ekonomist. Ekonomi ve matematikten anlamadığını iddia eden ama çok önemli ödüller kazanmış ünlü bir ekonomist. Levitt'i sıradışı yapan, normal bir iktisatçı gibi "para" ile alakalı konularla uğraşmaması. Hatta Levitt "ben paradan, borsadan falan anlamam arkadaş" diyor açık açık. Steven Levitt'ın bir ekonomist olarak yanıt aradığı, yorumlamaya çalıştığı sorular günlük hayata ilişkin. Onun için "ekonomi" demek sorulara yanıt bulmak.

Peki Steven Levitt dolayısıyla Freakonomics kitabı ne tür sorulara kafa yoruyor? Bir grup olarak Ku Klux Klan ile emlakçılar arasındaki ilişki sizce ne? Niçin uyuşturucu satıcıları hala anneleriyle birlikte yaşıyor? Mükemmel bir ebeveyn nasıl olunur?

Evet, kitap gerçekten de "tuhaf"mış değil mi? :)

Aslında, ekonomik yaklaşımlarla günlük hayata ilişkin olayların incelenmesi yeni bir kavram değil. Mesela, Robert Frank'in "The Economic Naturalist"i de tamamen bu mantık üzerine kurulu denilebilir. Tabii bu Freakonomics'in enteresan ve okunması keyifli bir kitap olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

Levitt'in aklımda en çok yer eden ve sevdiğim fikri, Amerika'da kürtajın yasal hale gelmesiyle suç oranındaki düşüş arasında kurduğu bağlantı oldu.

Kitap tahminlerin de ötesinde bir ilgi görünce, yazarlar boş durmamış tabii. Önce, NY Times bünyesinde bir Freakonomics blog'u açmışlar. Sonra, 2009 yılında kitabın ikincisini SuperFreakonomics adıyla çıkarmışlar. Yeni kitapta, küresel ısınma, vatansaver fahişeler, intihar komandoları neden hayat sigortası satın almalı gibi ilginç başlıklar var! :) Bu arada, elemanlarımız Freakonomics Consulting Group adı altında bir de danışmanlık şirketi kurmuşlar. Yani işin sütünden, yününde ve de etinden yararlanıyorlar, aferin onlara! :)

Popüler kitaplardan pek hoşlanmamakla birlikte, Freakonomics'in sunduğu bakış açısını çok beğendim... Ekonomi sadece parayla pulla sınırlı kalması gereken bir enstrüman değil. Özetle, kitabın da dediği gibi herşeyin gizli bir yanı olabilir ve bu gizli yanları yanıtlamak için ekonomi harika bir araç olarak kullanılabilir...

Ankara Mahpusu'nun notu: 9/10

Maganda Terörü

2010-09-21T22:33:00.000+03:00

Uzun süredir maganda terörü konusunda bir şeyler yazmak istiyordum. Çünkü hem kendi başımdan geçenler, hem de okuyup dinlediklerim özellikle büyük şehirlerdeki maganda terörünün ne denli büyük bir problem olduğunu bas bas bağırıyordu.

Az önce okuduğum bir haber, bu konuda bir şeyler yapmam gerektiği konusunda beni uyaran son olay oldu. Kısaca anlatayım, TRT çalışanı Serdar Yalçın Ankara'nın göbeğinde ve ailesinin gözleri önünde şehir magandalarının saldırısına uğramış. Üstelik, magandaların kullandığı minibüs tarafından taciz edilip son anda bir kazadan kurtulduktan hemen sonra. Serdar Yalçın bu saldırı sonrasında bir gözünü kaybetmiş! Düşünebiliyor musunuz? Başkent Ankara'nın göbeğinde birileri çıkıp masum bir insanı öldüresiye dövüp kör bırakabiliyor!

Magandalar, paşa gönülleri istediği gibi şehri terörize etmekten büyük bir keyif duyuyor. Niye duymasınlar ki? Bunlara ne yapıyorsunuz kardeşim diyen hiç kimse yok!

Bu tür haberler aslında sıradışı değil. Alın size benim yakın tarihli olarak yaşadığım bir örnek...

Yaklaşık üç dört ay önce sakin sakin arabamızla giderken yine şehrin göbeğindeki bir kırmızı ışıkta üç, dört maganda arabamıza resmen saldırdı. Olay büyümesin, anlamsız bir kavganın tarafı olmayalım düşüncesiyle arabanda inip bir şey yaptık. Normal bir vatandaş olarak Polis İmdat numarasını arayarak, kolluk kuvvetlerine durumu bildirdik. Bildirdik de ne oldu? Bakın şöyle bir diyalog yaşadık:

Ankara Mahpusu: Beyfendi, kırmızı ışıkta beklerken bir araçtan inen kişiler aracımıza saldırıp bizi tehditler. Hala da tehlikle altındayız. Plakalarını vermek istiyorum.
Polis İmdat yetkilisi: Hmm, yaralanan var mı?
Ankara Mahpusu: Kardeşim yok ama her an olabilir. Taciz, tehdit bini bin parayla!!
Polis İmdat yetkilisi: En yakın karakola başvurun, iyi akşamlar!

Evet konuşmamız bu kadar oldu! Başka bir şey dinlemeye gerek bile duymadan telefonu yüzümüze kapatmakta bir sakınca görmediler... Demek ki, tehdit edilmek, tacize uğramak, kamu huzurunun bozulması kesinlikle suç değil. Bir vatandaşın polisten yardım istemesi olacak iş hiç değil. İlla ki kafamız gözümüz kırılmalı, illa ki ortalık kan gölüne dönmeli, illa ki canımız yanmalı. Mantık bu!

Şehrin kaldırımlarını parselleyip para basan otopark mafyaları, yoldan geçen masum ve savunmasız insanları istediği gibi darp edip tüm şehre korku saçan magandalar... Yaşadığımız ülke ne yazık ki işte böyle bir yer...

Sizi bilmem ama ben bir birey olarak bu terör dalgasının karşısında durmamız gerektiğini düşünüyorum. Madem ki, yetkililer maganda terörünü önemsiyor; bizler bunun önemsenmesi için bir şeyler yapmalıyız... Dur durak bilmeksizin şiddet uygulamaktan çekinmeyen magandalara "artık yeter!" demenin vakti geldi de geçiyor bile!

Bu konudaki fikirlerinizi lütfen paylaşın...

The Losers

2010-09-21T16:43:00.000+03:00

Filmin adı aslında beni feci yanılttı. "Kaybedenler" adını duyunca Oğuz Atay abimizin Tutunamayanlar'ı falan geliverdi aklıma ama The Losers su katılmamış bir aksiyon filmi...

Filmimiz, yeni bir çizgi film uyarlaması. Konu itibarıyla, aslında geçen günlerde izlemiş olduğum A Takımı'nı çok andırıyor.

Albay Clay komutasındaki seçkin bir Amerikan özel timi, Bolivya'daki bir özel operasyon sırasında kendi çıkarları için çalışan bir CIA ajanı yüzünden ölmüş gibi görünmek zorunda kalırlar. Bundan sonra, ajandan intikam almak ve adlarını temize çıkarmak için savaşırlar. Albay Clay'i, Albay Hannibal yap; alsana A Takımı! :-)

Bununla birlikte The Loser tempo, kurgu, sürükleyicilik gibi pek çok açıdan son A Takımı filminden bir kat daha üstün... Herşeyden öte, Avatar'la meşhur olan Zoe Saldana ablamızın fiziği yeter! :-)) Saldana abla işin içinde olacak bir de utanmadan "kaybedenler" olacaklar, nasıl işse...

Aslında, bu aralar A Takımı, The Expendables falan derken üst üste benzer konulu aksiyon filmleri izlemekten pek usandım. Yine de çok fazla beklentiye girmeden, sabun köpüğü bir aksiyon filmiyle vakit geçirmek isterseniz The Losers'a göz atabilirsiniz. Ama her türlü aksiyon klişesini fazlasıyla barındırdığını unutmamak lazım...

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Zero 2

2010-09-20T16:36:00.000+03:00

Hollywood tarzı aksiyona, keyifli bir kurgu, biraz cinsellik, bol küfür, küfürle yarışacak kadar da şiddet ve son olarak da biraz Litvanyaca ekleyin. Evet, Zero 2'yi sanırım en iyi bu şekilde özetleyebilirim! :)

Başka türlü anlatayım diyeceğim, yine pek net olmayacak. Ama yine de deneyeyim! :) Zero 2, aldatılan kocalar, silikonlu göğüsler ve uyuşturucu dolu kayıp bir çanta hakkında tuhaf bir macera öyküsü...

Emrah önermemiş olsa bu filmi ne duyardım ne de izlerdim. Litvanyalılar bence oldukça keyifli bir film çekmiş. Filmin birincisi hakkında hiç bir fikrim yok ama Zero 2'yi izlemek için buna pek de gerek yok. Fakat, bu filmi gördükten sonra açıkçası ilkini merak ettim...

Özet olarak; Zero 2, standart bir öykü ve kurgu yerine seyirciyi sürekli olarak şaşırtan dinamik bir film...

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Wild Target

2010-09-20T16:24:00.000+03:00

Komedi-aksiyon tarzında bir film arıyoranız Wild Target, tam da aradığınız film olabilir. Victor Maynard isimli bir kiralık katille Rose adlı hırsızlık tutkunu bir kadının ilişkisi üzerine kurgulanan film, 1993 yapımı bir Fransız filmi olan Cible Emouvante'in İngiliz versiyonu.

Başrolerde yaşlı karizma amcamız Bill Nighy, daha geçen gün Wolfman'de Gwen Conliffe rolünde izlediğim Emily Blunt ve Harry Poter serisinin turuncu kafası Rupert Grint var.

Wild Target, sekiz milyon dolarlık mütevazi bütçesine karşın oldukça keyifli ve bir o kadar da sevimli bir film.

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Nayır Öykü Serter Nolamaz!

2010-09-17T11:02:00.000+03:00

Vah demek istiyorum... Yetmiyor, bir kaç kez daha vaaaah, vaaaah demek istiyorum.

Demek kaderde Hacettepe'nin efsanesi, bir dönemin popüler yarışma programlarının vazgeçilmez sunucusu Öykü Serter'i TRT ekranında futbol programı sunucusu olarak görmek de varmış.

Geçen gece elimde kumanda televizyonun altını üstüne getirirken birden tanıdık bir ses duydum. Üstelik köhne TRT dekorunda ve daha da üstesi bir futbol programında. Bir de baktım ki Öykü Serter karşımda. Yaşlanıp ışıltısı azalmış olduğuna mı, o tatlı sesiyle kendisine bile yabancı geldiğine adım gibi emin olduğum "Peki hocam Giresunspor bu hafta bıdı bıdı..." diyen haline mi üzüleyim bilemedim.

Ha yanlış anlaşılmasın. Hiç bir zaman Öykü Serter hayranı falan değildim. Sunduğu programları izlemişliğim dahi yok... Ama bir zamanlar bambaşka bir Öykü Serter imajı varken, şimdi TRT'de 1. Lig (yahu bildiğimiz 2. lig işte, gerçek 1. lig "süper" yapılıverince bit pazarı nurlanmış sadece) futbol programı sunan bir insana üzülmenin doğal refleksi benimkisi... Ya da bir başka deyişle, insan sermayesindeki "downgrade"e isyan...

Her şeyin üstüne tuz biber eken son detay ise, Öykü'nün saçı ve kıyafeti oldu. Pek dokunaklı, pek acıklı... Vah Öykü'cüm vah. Nayır, bu Öykü Serter nolamaz!

Gözüme Batanlar

2010-09-16T11:00:00.000+03:00

Bu günlerde iki şey pek bir gözüme gözüme batıyor...

Bir tanesi Basketbol Federasyonu Başkanı Turgay Demirel. Bu uzun adamın Başbakan ve Cumhurbaşkanı önündeki hali bana çok komik geliyor. Tamam saygı duyuyorsan bunu göster, buna kimsenin söyleyecek sözü yok. Ama be adam sen neredeyse 2 metresin o kadar çok eğilip bükülme! O koskoca sesini 2 oktav düşürmek için kasma kendini. Ankara'daki maçlarda Başbakan geliyor diye ponpon kızları sahadan çıkartıran birine ne denir ki zaten? Kraldan çok kralcı olma sözünün karşılığı olarak sözlüklere fotoğrafı konulsa yeridir... Basketbol demişken, bir de millilerin prim skandalı var; ama o konuyu zaten çoktan yazdım...

Diğeri ise Haber Türk televizyonu. Yayıma başladığı ilk zamanlarda, diğer televizyon kanallarından göreceli olarak farklı program anlayışı ile dikkatimi çekmişti. Vur patlasın çal oynasın moduna girmek yerine tarih, tartışma, politika programlarını prime time'da yayımlayacak cesareti göstermişlerdi. Ama ne yazık ki, son dönemlerde inanılmaz bir eksen kaybı yaşıyorlar. Tarafsızlıklarını neredeyse tamamen yitirmiş durumdalar. Artık bırakın izlemeyi, zapping yaparken geçmeye bile katlanamıyorum...

The Wolfman

2010-09-16T10:40:00.000+03:00

Her ne kadar şu anki Twilight ucubeliğinden hiç hoşlanmıyor olsam da, kurtadam ve vampir öykülerini severim. Bu yüzden, Benicio Del Toro'nun 1941 tarihli ve aynı isimli klasik korku filminin yeniden çekiminde kurtadam rolünde oynacağını öğrenince meraklanmıştım...

Üstelik, kadro Del Toro ile sınırlı değil. Anthony Hopkins, Emily Blunt, Hugo Weaving ve Geraldine Chaplin'den oluşan iyi bir kadro var filmde.

Ama ne yazık ki film, beklediğim etkiyi yaratmaktan çok uzak. Metinden mi, yoksa yönetmenden mi kaynaklanan bir olumsuzluk var bilemiyorum (muhtemelen her ikisi birden). Ama bırakın iyi bir film olmasını, böyle iyi oyuncuların bir tanesinin bile aklınızda kalacağı bir sahnesi olmayan vasat bir film çıkmış ortaya...

Yönetmen Joe Johnston, Hidalgo ve Jurassic Park III gibi bir kaç piyasa filmi yönetmiş. Zaten yönetmen olarak pek fazla bir çalışması yok.

Ankara Mahpusu'nun notu: 5/10

Hizmetçi (Hanyeo)

2010-09-16T10:31:00.000+03:00

Akşam Sang-soo Im imzalı bir Güney Kore filmi izledik. 2010 yapımı film, 1960 tarihli aynı adlı bir filmin yeniden çekimi imiş.

Hanyeo (Ha-nyeo) yani Hizmetçi, kesinlikle karanlık bir film. Çok zengin bir ailenin yanında çalışan hizmetçinin öyküsünü anlatıyor. Bu arada bu karanlık filmin, cinselliğin ön planda olduğu sahnelerle biraz renklendiğini hemen söyleyeyim. :)

Hizmetçi, enteresan bir finalle bitiyor; ama Kore filmleri söz konusu olunca enteresanlığa alıştık nasıl olsa...

Eli yüzü düzgün ama çok değişik şeyler anlatmayan bir film. Bu arada evin küçük kızı rolünü oynayan afacan korku filmlerinde makyajsız gider, o derece ürkütücü! :-)

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Kerebiççi Oğuz Mersin

2010-09-15T10:45:00.000+03:00

Mersin ve tatlı deyince sanırım akla gelen ilk şey kerebiç. Adı tuhaf olduğu için ilgimi çekmişti ilk olarak. Sonradan öğrendim ki Ramazan'da güllaç Türkiye için neyse Mersin için de kerebiç o. Ama şimdilerde Ramazan dışında da oldukça çok satılır olmuş.

Peki bu kerebiç neden hadise nedir? Bence bir tür kurabiye. İçinde tercihen ceviz ya da fıstık oluyor. Üzerinde ise ağır bir krema var. Nasıl yapıldığına gelince... Kerebiç tarifi kabaca çövenotu, un, yağ, irmik, pudra şekeri ve şekerden ibaret. Kerebiç tatlısının belki de en can alıcı ve onu farklılaştıran kısmı ise bence kreması. Kerebiçin olmazsa olmazı konumundaki bu beyaz köpük, çöven kökünün bir gün ıslatılıp bekletilmesinden ve sürekli olarak kaynatılmasından sonrada şekerle karıştırılarak çırpılmasıyla elde ediliyormuş.

Mersin'de kerebiçi nerede yiyeyim diye soracak olursanız alacağız yanıt mutlaka Kerebiççi Oğuz olur.

Mersinliler kızmasın ama ben bu kerebiçi pek sevemedim arkadaş. Kurabiye kısmı çok kuru ve tatsız geldi, kreması ise ağır... Gerçi aklınızı bulandırmak istemem, bir kez yiyip tadına varın ve siz kendi kararınızı verin derim. Çünkü seveni de çok ve üstelik seven pek bir bayılıyor bu kerebiçe. :)

Kerebiççi Oğuz
Adres: Pozcu Mersin
Telefon: 324 326 3 305

The Expendables

2010-09-14T12:14:00.000+03:00

Sylvester Stallone abimizin son filmi The Expendables vizyona girdi. Film, klasik bir aksiyon filmi olduğunu 100 km öteden belli ediyordu, ama benim ilgimi çeken kadrosu olmuştu.

Sylvester'ın yanı sıra Jason Statham, Jet Li, Dolph Lundgren, Mickey Rourke, Bruce Willis ve Arnold Schwarzenegger gibi her biri nevi şahsına münhasır abilerden müteşekkil bir kadrodan bahsediyorum. Tabii hepsi yaşlanmış doğal olarak. Ama en büyük çöküş açık ara Arnold'da. Yürüyen enkaz gibiydi...

Bu kadar çok "ağır abi"nin olduğu bir filmde, doğal olarak hemen hepsinin rolleri küçük küçük sahnelerden ibaret. Ama yine de herbirini aynı film içerisinde görmek değişik...

Film nasıldı diye soracak olursanız, büyük bütçeli bir B filmi diyebilirim. Çok beklentiyle gidilmeyecek, vurdusu kırdısı bol, klişelerle örülü, basit bir film...

Ankara Mahpusu'nun notu: 4/10

Türkiye Amerika Basketbol Finali

2010-09-13T00:02:00.000+03:00

Yaklaşık 2 haftadır basketbolla yatıp kalktıktan sonra şampiyona bu akşam itibarıyla bitiverdi. Dünya ikincisi olmamız muazzam bir başarı.

Amerika maçında rakibin teknik ve atletik üstünlüğü erkenden kabul etmemiz nedeniyle keyifsiz bir maç izledik.

Biraz Hidayet dışında hemen hiç bir oyuncumuz potansiyelini sahaya koyamadı. Doğru düzgün asist üretemedik, Amerikan savunmasının en zayıf yanı olan ikili oyunları hemen hiç üretemedik, Kevin Durant'ın skor gücünü sokaktaki çocuk bile bilmesine karşın Durant'ı yakından ve sıkı şekilde savunmadık, kendimize inanmadık... Bu liste uzar gider... Keşke daha heyecanlı ve keyifli bir final maçı olsaydı. Bir finale yakışır şekilde...

Yine de teşekkürler 12 Dev Adam... Tanjyeviç'e ve takımı taşıyacak oyuncu kurucu guardımız olmamasına (Kerem Tunçeri'yi kısmen muaf tutarak konuşuyorum) karşın dünya ikincisi olmamız müthiş bir başarı.

Milli Prim!

2010-09-12T13:33:00.000+03:00

FİBA 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası'nda ikinciliği garantilemiş olan milli takımımız bugün ABD karşısında birincilik şansı arayacak...

Genç nesil başta olmak üzere halkın ve de doğal olarak da sponsorların basketbola ilgisi artacak, böylelikle hem basketbol yatırımları artacak hem de basketbol daha geniş kitleler tarafından takip edilir hale gelecek... Böylelikle de sonuçta bu final maçıyla kazanan Türk basketbolu olacak.

Bu harika başarıda az ya da çok emeği olan herkes övgüyü sonuna kadar hak ediyor! Peki ama millilerimize verilecek prim olayı ne? Bugünkü gazete başlıklarında milli basketbolcuların adam başına en az 1.5 milyon TL prim alacağı yazılı...

Bir ülkenin milli formasını sırtına geçirip başarı elde etmenin motivasyonu ya da ödülü bu kadar çok para mı olmalı? Tabii ki, kurallar gereği belirli bir miktar prim verilmesi makul. Ama sembolik miktarı aşacak ve abartı hale gelecek oranda böylesine bir primi, ben milli takımda oynamanın gururuna yapılmış bir hakaret olarak kabul ediyorum...

Hidayet zaten Slovenya maçından beri "bizi MADDİ manevi desktekleyin!" lafını ağzından düşürmüyor. Kardeşim, sen zaten milyon dolarlık kontratlara imza atmış bir adamsın. Diğer oyuncular açısından ise, basketbol Türkiye'de sporcuların futboldan sonra en çok para kazandığı branş zaten. Çıkıp da maddi destek istemek ayıp değil mi? En azından yersiz değil mi?

Siz bu kadar olanağın içinde bile hala MADDİ destek derken, Mersin'de toprak pistlerde çalışıp da Avrupa şampiyonu olan atletizmci garibanlar ne yapsın?

Tabii bir de şimdi bol keseden politikacalardan gelecek ekstra primler vesaireler olur basketbol milli takımımıza... Padişah bahşişi dağıtır gibi...

Alt yapı yatırımı yerine popüler olanı pohpohlamayı spora destek; göz önünde olmayan sporları unutup bir iki branş peşinden tüm ulusca gitmeyi sporseverlik olarak yorumladığımız sürece sporda büyük başarılarımız tesadüfi ve düzensiz olmaya mahkum gibi görünüyor.

Türkiye ABD 2010 FİBA Şampiyonası Final Tahminim

2010-09-12T03:20:00.000+03:00

Hiç bir basketbol otoritesinin beklemediği bir şekilde 2010 FİBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda final oynamaya hak kazandık (Türkiye: 83 - Sırbistan: 82). Sırbistan'ı Kerem'in son saniye basketi ile geçmemiz gerçekten de Türkiye basketbol tarihini değiştirebilecek bir başarı oldu.

Finalde rakibimiz Amerika Birleşik Devletleri. Belki bir rüya takım değil, ama çok zayıf bir ekip de değiller. Kevin Durant gibi yıldız skorerleri, Chauncey Billups gibi çok deneyimli oyuncuları var. Bizim gibi namalup olarak finallere geldiler. Çok atletik oldukları, üst seviyede basketbol oynadıkları falan zaten bahsetmeye bile gerek olmayan detaylar...

Sonuçta yenilsek bile, dünya ikincisi olmayı garantilemiş durumdayız. Dediğim gibi böylelikle Türk basketbolu bir üst seviyeye tırmanmış olacak. Basketbol milli takım oyuncularımıza ne kadar teşekkür etsek az.

Amerika'ya karşı en büyük avantajımız onlar gibi ezici bir savunma anlayışına sahip olmamız. Eğer Amerik'nın temposuna karşın savunmamızdan ödün vermez ve akıllı hücum edebilirsek en azından 2 hatta 3 periyor oyunu rahat rahat başa baş götürebiliriz. Amerika'nın pota altı, en zayıf olduğu alan. Etkili uzunlarımızla Amerika'nın bu zafiyetinden faydalanmamız bize önemli bir avantaj sağlayabilir...

Gerçi, ne diyorum ben? :) En azından dünya ikinciyiz!!!! Aferin bize! :)

Final maçı yarın saat 21:30'da Sinan Erdem spor salonunda oynanacak ve NTV'den naklen yayımlanacak...

Batı Nil Hastalığı

2010-09-09T13:47:00.000+03:00

Batı Nil Hastalığı Nedir?

Kuş gribi, Domuz gribi, Kırım Kongo kenesi falan derken bu dönemin salgın hastalık gündemi Batı Nil virüsü (West Nile virus) olacak gibi. Buyrun size gayet ciddi bir "bu hastalık nedir, nasıl korunulur" yazısı. :)

Batı Nil hastalığı denen bir rahatsızlığa sebep olan virüs Flaviviridae ailesinden. Genelde kuşlara bulaşsa da, kuşlar dışında pek çok hayvana ve bu arada insanlara da bulaşabiliyor.

Batı Nil Hastalığı Nasıl Bulaşıyor?

Batı Nil virüsü insanlara sivrisinek ısırığıyla bulaşıyor.

Batı Nil Hastalığının Belirtileri Neler?

Hastalığa yakalananların yüzde 90'nında belirgin bir belirti görülmüyor. Virüs, farklı seviyelerde etki yapabiliyor. Etkili olduğu durumlarda, 2 ila 8 gün süren kuluçka döneminin ardından ateş, başağrısı, ishal, halsizlik, titreme, eklemlerde ağrı gibi grip benzeri belirtileri var.

Bu semptomlar genellikle 7 ila 10 gün içinde ortadan kalkıyor ama yorgunluk bir kaç hafta daha devam edebiliyor...

Batı Nil Hastalığı Ölümcül mü?

Amerika'da 2009 yılında 663 Batı Nil hastası tespit edilmiş ve bu vakaların 30'u ölümle sonuçlanmış.

Bizde ise 7 vakanın üçü ölümle sonuçlanmış durumda. Şu an dünya genelinde bir Batı Nil hastalığı salgını yok henüz. Ama Amerika, Kanada, İsrail ve Yunanistan'da Batı Nil hastalığı vakaları görülüyor.

Batı Nil Hastalığından Nasıl Korunulur?

Henüz insanlar için bir aşı yok. Atlar için geliştirilmiş bir Batı Nil aşısı var. Bunun insanlar için uygulanabilir hale getirilmesi için çalışmalar devam ediyor...

Hastalıktan korunmak için şu aşamada yapılacak en iyi şey, sivrisinek ısırığından kaçınmak.

Türkiye Sırbistan 2010 FİBA Yarı Final Tahminim

2010-09-09T13:16:00.000+03:00

Türkiye, 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası öncesinde yabancı kaynakların yorumlarını boşa çıkartmaya devam ediyorum. Takip ettiğim yabancı basketbol sitelerinde gruptan çıkma ihtimali bile sorgulanan milli takımımız çeyrek final maçında da yenilgi yüzü görmedi.

Slovenya'yı onların da beklemediği bir şekilde farklı mağlup ettik (Türkiye: 95 - Slovenya: 68). Türkiye, hem meşhur alan savunmasını etkili bir şekilde uygulayarak rakibe kolay sayı şansı vermedi, hem de yüzde 60'a yakında inanılmaz isabetli üçlük atışlarla Sloven potasını bombaladı.

Ersan, 19 sayı atarak hem takımın en skorer oyuncusu oldu hem de 5 ribaunt ile en çok ribant alan Türk oyuncu oldu. Sinan ise çıkışını bu maçta da devam ettirerek bench'ten gelmesine karşın 12 sayı üretti.

2010 FİBA Dünya Şampiyonası yarı finalindeki rakibimiz ise İspanya'yı son saniyedeki inanılmaz üçlük atışıyla yıkan Sırbistan oldu.

Açıkçası, İspanya mı Sırbistan mı derseniz ben Sırbistan olduğuna seviniyorum. İspanya bize daha ters gelebilecek bir rakipti. Ama tabii Sırbistan da çok ama çok zorlu bir ekip. Hatta şu ana kadar tüm turnuva boyunca karlıştığımız en iyi takım olacağına şüphe yok.

Sırbistan, A grubundan dört galibiyet ve bir yenilgi ile averajla Arjantin'i geçerek birinci olarak çıkmıştı.

Sırbistan, oldukça genç ve uzun bir takım. 2.04 boy ortalaması ile şampiyonanın uzun takımlarından biri. Yetenekli oyunculardan kurulu, oyun zekası yüksek bir ekip.

Savanovic, Rasic, Velickovic, Keselj skorer ve tehlikeli oyuncuları. İspanya maçı da bir kez daha gösterdi ki en zor anlarda bile sayı bulmayı başarabilen bir kadroya sahipler.

Savunmamız eminim bu maçta da sert ve etkili olacak. Zaten olmak da zorunda. Sadece sayı yememek için değil, sayı da atmak için. Zira, Sırplar ne kadar hücum odaklı bir takımsa biz de o denli savunma odaklıyız. Bu nedenle de iyi hücum etmemiz iyi savunma yapmamıza bağlı.

Gönlüm Türkiye diyor maç için, ama şu ana kadar şampiyonadaki en zor maçımız olacağı kesin...

Gelelim Türkiye Sırbistan maçı hangi gün, hangi saatte ve hangi kanalda sorusuna. 2010 FIBA Yarı Final maçı 11 Eylül cumartesi günü saat 21:30'da NTV'de yayımlanacak.

A Team (A Takımı)

2010-09-07T16:38:00.000+03:00

Hollywood bit pazarına nur yağdırmaya devam ediyor. Eskilerden bir proje daha tekrar beyaz perdeye uyarlanmış durumda...

1983 ile 87 arasında beş sezon çekilmiş olan A Takımı dizisini ufak bir çocukken pek severdim. Temel kurgusu, olaylar vesaire saçmaydı ama sonuçta güzeldi işte oturup izlemek. Bu gazla, A Takımı'nın yeni versiyonunu da izleyeyim dedim.

Albay Hannibal rolünde beni şaşırtan bir isim, Liam Neeson var. Teğmen Peck rolünde Bradley Cooper, onbaşı BA Baracus rolünde Quinton 'Rampage' Jackson ve çatlak pilot yüzbaşı Murdock rolünde ise Sharlto Copley var. Bu yeni A Takımı ekibini sevenler de var, sevmeyenler de... Açıkçası, ben biraz sevmeyenler tararfındayım. Yaşlandım mıdır nedir bilmiyorum, eski ekibin samimi havasını bu yenilerde bulamadım...

A Takımı filmi, dizinin aksine ekibin paralı asker olarak çalıştığı dönemi değil o hale nasıl geldiklerini anlatıyor. Batman Begins'le beraber bu başlangıç hikayeleri pek moda oldu zaten..

Film, bana gayet uzun ve sıkıcı geldi. Abartılarla dolu aksiyon sahneleri, saçma replikler. Tamam eski A Takımı da böyle sayılabilir ama yine de kendisine has bir tadı vardı...

A Team'in devamının geleceği %100, bakalım o nasıl olacak...

Ankara Mahpusu'nun notu: 5/10

Mr. Nobody

2010-09-07T10:56:00.000+03:00

Nedendir bilmiyorum bu ara varoluşu sorgulayan filmler/kitaplar pek fazla karşıma çıkmaya başladı... Çıkmaya başladı diyorum, çünkü özel bir çabayla onları seçip bulmuyorum; ama bir de bakıyorum ki onlarlayım. Varoluşçu (existentialist) eserlerin insanı yaşadığı hayat üzerine düşünmeye sevk etmeleri çok güzel. Ama insanın hayatını oturttuğu gerçeklik sütunlarının şöyle bir sallanması ihtimali bile hüzün kaynağı olabiliyor...

Neyse efendim, benim için bu trendin son halkası Mr. Nobody (Bah Hiç Kimse) oldu .

Türkiye'de vizyona girdi mi, anımsamıyorum; ama filmimiz 2009 yapımı. Belçikalı yönetmen Jaco Van Dormael'in uzuuuuun yıllardan beri beklenen filmiydi. Zira, filmin çekimi için 2001 yılında çalışmalara başlamış Van Dormael amcamız. Zaten öyle her sene film çeken yönetmenlerden değil kendisi. Bundan bir önceki filmini 1996 (yazım hatası yok hakikatten 1996 :) yılında çekmişti (The Eighth Day, izleyemedim hala).

Filmimiz, Nemo Nobody adındaki ana karakterin geçmişine yolculuklar şeklinde kurgulanmış. Ancak flashback'lerle dolu standart bir film beklemeyin. Zira her bir geri dönüş Mr Nobody namı diğer Nemo kardeşimizin farklı bir varoluşunu sorguluyor. İzleyicileri çabuk sıkma olasılığı yüksek olan, beyaz perdeye aktarılması zor bir metni Jaco Van Dormael ustalıkla filmleştirmiş...

Başrolde izlediğimiz oyuncu/müzisyen Jared Leto çok yerinde bir seçim olmuş. Hem oyunculuğuyla, hem de görünüm itibarıyla rolün altından başarıyla kalkmış...

Birbirinin aynısı Hollywood filmlerinden sıkıldıysanız ve hayat üzerine birazcık olsun düşünmek istiyorsanız Mr. Nobody gayet iyi bir alternatif olabilir.

Ankara Mahpusu'nun notu: 8/10

The Ghost Writer

2010-09-06T11:22:00.000+03:00

Pek hoşlaşamadığım Roman Polanski abimizin son filmi Ghost Writer'ı geçen gün izledim. Efendim, ghost writer yani hayalet yazar ünlü kişilerin otobiyografilerini onların yerine yazan ancak kitapta adı geçmeyen yazarları anlatan bir terim.

Robert Harris imzalı "The Ghost" adlı kitaptan uyarlama olan İngiliz - Fransız ortak yapımı filmimiz, bir politik gerilim.

Günün birinde eski İngiliz başbakanı Adam Lang'in yaşam öyküsünü kaleme alması için bir İngiliz gölge yazar işe alınır. Aslında, kitap yazılmaya başlanmıştır ve bir önceki gölge yazar intihar etmiştir.

Yazar rolünde Ewan McGregor, her zamanki göze batmayan, dengeli oyunluğuyla takdirlerimizi kazanıyor. Pierce Brosnan ise başbakan rolü için bence ideal seçim olmuş. Sex and the City'den Kim Cattrall ise sürpriz bir şekilde Amelia Bly rolünde.

Polanski, gerilim dozajını artıracağım diye saçmalamayan, politik mesaj vereceğim kaygısı ile insanın dürtüklemeyen sade ve ilgi çekici bir film yapmayı başarmış.

Filmin konusunu belli edecek pek bir şey yazmak istemiyorum, ki seyir zevkiniz kaçmanız. Bu yüzden, izlemiş olanlar bundan sonrasını okumasa daha iyi olur! :) Filmi izledikten hemen sonra Hürriyet'te okuduğum bir haber, zamanlaması itibarıyla ilgimi çekti. Tony Blair'in otobiyografik kitabı yayımlandı! Zaten, İşçi Partili Adam Lang portesi her detayı ile Tony Blair'i işaret ediyordu; ama bu son rastlantı süper oldu! :-)

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Türkiye Slovenya 2010 FİBA Çeyrek Final Tahminim

2010-09-05T23:35:00.000+03:00

Fransa engelini ummadığımız şekilde rahat geçerek (Türkiye: 95 - Fransa: 77) çeyrek finale ulaştık.

Çeyrek final rakibimiz Avrupa dördüncüsü olmuş olan Slovenya. Slovenler'de Avustralya'yı farklı yenerek (Slovenya: 87 - Avustralya: 58) karşımıza çıktı.

Slovenya, her açıdan Fransa'dan daha güçlü bir ekip. Bir kere, bizim uzunlarımızı zorlayabilecek uzun ve etkili bir pivot kadrosuna sahipler. Fenerbahçe'den Gasper Vidmar ve Efes Pilsen'den Bostjan Nachbar'ı zaten Türk seyircisi gayet iyi tanıyor. Avrupa'nın değişik ülkelerinde oynayan iyi kadrolarında 2 tane de NBA'li oyuncuları var. Bucks'ta oynayan Brezec ve Suns'da oynayan Dragic.

Sonuç olarak, iyi bir ekipler ve akıllı basketbol oynuyorlar. Bizim avantajımız, sertliği sevmeyen bir ekip olmaları. Bu aşamaya kadar uyguladığımız sert savunma ile onları yıldırabiliriz...

Bu arada, Euro Basket 2009 Avrupa Erkekler Basketbol Şampiyonası'nda ikinci tur F Grubu'nda Slovenya ile karşılaşmıştık. O maçı Slovenya son saniyede attığı basket ile kazanarak bizi yıkmıştı (Türkiye:67 - Slovenya: 69).

Maç açıkçası biraz ortada. Eğer şanslı olursak ve bu şansı akıllı oyunla birleştirirsek Slovenleri geçebiliriz. Ama her durumda, çok gayretli olmamız lazım. Karşımızda iyi bir ekip var. Ama tabii çeyrek finali Amerika ya da İspanya gibi bir ekibe karşı oynamıyor olmamız da şans! :)

Her şeye karşın, eğer bahis oynuyor olsaydım Türkiye derdim...

Türkiye – Slovenya basketbol maçı ne zaman, nerede ve saat kaçta?
Çeyrek final karşılaşmamız 8 Eylül çarşamba akşamı İstanbul'da Sinan Erdem Spor Salonu’nda oynanacak. Saat 21:00'de NTV'den canlı olarak ekrana gelecek.

Türkiye Fransa 2. Tur Basketbol Maçı Tahminim

2010-09-05T08:23:00.000+03:00

2010 FİBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nda çeyrek final vizesi verecek 2. Tur Eleme maçını bu akşam Fransa ile oynuyoruz... Türkiye, beşte beş yaparak bir yandan otoriteleri şaşırttı, bir yandan da bizleri sevindirdi! :)

285 sayı ile turnuvanın en az sayı yiyen ekibi olmamız savunmada ne kadar gayretli olduğumuzun açık bir göstergesi. Sahanın her tarafına yaymaya çalıştığımız ve tüm takımın müdahil olduğu öldürücü savunmamız, Yunanistan gibi önemli skorerleri olan takımları dahi durdurdu. Zaten, takımımız savunma gücüyle hücum organize eden bir ekip. Yani, Türkiye iyi savunma yapınca hücumda da işleri yolunda götüren bir takım.

Fransa ise grup eleme maçlarında istikrarsız bir tablo çizdi. İspanya'yı yenmeleri önemli başarı. Ama o maçta İspanya, İspanya gibi oynamadı; bunu da unutmamak lazım.

Averajla Yeni Zelanda'ya geçilerek dördüncü oldular, ama keşke bize onlar çıksaydı. Her açıdan Fransa'ya karşı daha zayıf bir rakip olurlardı...

Fransa'da Tony Parker'ın olmaması tabii ki büyük eksiklik. Kadroları ağırlıklı olarak Fransız ve İspanyol liglerinde oynayan oyunculardan kurulu. Buna ilave olarak, NBA'de oynayan üç oyuncuları var.

Bence, özellikle uzun oyuncular açısından bir fiziksel üstünlüğümüz söz konusu. Zaten takım olarak ortalama 1.99 olan Fransa'ya karşın Türkiye 2.02 boyunda.

Savunma kurgumuzu sahaya tam olarak yansıtıp, hücumda da akıllı tercihler yaparsak, Fransa'nın direncini kırmamız zor olmaz.

Sonuç olarak, işlerin ters gidip zorlanma ihtimalimiz olmakla birlikte maçı Türkiye kazanır diyorum!

Türkiye Fransa basketbol maçı saat 21:00'de NTV'den ve HD-en'den canlı olarak yayınlanacak...

FIBA 2010 İkinci Tur Tahminlerim

2010-09-04T07:57:00.000+03:00

Grup maçları tamamlandı ve çeyrek final eleme (ikinci tur) maçları kapıda. İşte tahminlerim:

Sırbistan - Hırvatistan
Hırvatların pota altı zayıflığı en büyük sorunları. Sırbistan alır diyorum.

İspanya - Yunanistan
Her ne kadar İspanyollar şu ana kadar potansiyellerine yakın bir oyun ortaya koyamamışlar da olsa atletik kapasite üstünlükleri ile maçı alırlar.

Slovenya - Avustralya
Başa baş geçme ihtimali yüksek bir maç. Slovenya yine de bir adım önde görünüyor bana göre.

Türkiye - Fransa
Fransa, tıpkı italya gibi eski parlak günlerinden uzakta. Grupta da dengesiz bir profil çizdiler. Güçlü İspanya'yı yenerken Yeni Zelanda'ya farklı yenildiler. Yeni Zelanda çıksa bizim için daha güzel olurdu ama Fransızları da yenecek güçteyiz. Bence, TÜRKİYE maçı alır! :)

Angola - Amerika Birleşik Devletleri
Angola'ya bu maçta pek şans tanımıyorum. Amerika olayı farkla bitirir...

Rusya - Yeni Zelanda
Yeni Zelanda sürpriz bir çıkış yakalamış olmasına karşın Rusya'ya karşı kazanacak güçten uzak bence.

Litvanya - Çin
Türkiye ve Amerika ile birlikte bir yenilgisiz takım unvanını paylaşan Litvanya, Çin'i geçmekte normal şartlarda pek zorlanmayacaktır...

Arjantin - Brezilya
İki Latin Amerika ülkesi arasındaki mücadele'de gülen taraf Brezilya olacak diye düşünüyorum. Arjantin her ne kadar iyi bir kadroya sahip olsa da, Brezilya'nın oyun temposu daha etkili ve Arjantin ekibi oldukça yaşlı.

Ciğerci Bahattin Mersin

2010-09-03T11:19:00.000+03:00

Ciğerciler Mersin'de oldukça yaygın. Sordum soruşturdum iki yer önerdiler: Ciğerci Apo ile Ciğerci Bahattin. Biraz daha sorunca, Ciğerci Bahattin Apo'dan daha iyidir bilgisine ulaştım...

Mersin'de üç tane şubesi var Bahattin'in. Ben Pozcu'daki şubelerine gittim. Kahvaltı sonrası olduğu için çok aç değildim ve haliyle yarım porsiyon ciğer şiş istedim ve önüme beş şiş ciğer geldi.

Normalde pek ciğer seven biri değilim. Ama Bahattin'de yediğim ciğer şişlerde, normalde beni rahatsız eden o ciğer tadını almadım. Üstelik ne fazla kurutmuşlar ciğer, ne de aşırı yağlı. Mesela, Ankara'da Emek'teki Ciğer 52'de ciğer şiş genelde çok yağlı gelir. Zaten bol yağ, klasik aşçı hilesidir. Müşterinin damağından gizlemek istediğin bir şey olursa bolca hayvansal yağ kullan, hele bir de mangalsa oh ne ala.

Ciğerin yanında gelen yeşillikler, sıradan. Herhangi bir değişik yanları yok. Ciğerci Bahattin'de ciğer şişin yanı sıra Adana, kuzu şiş, tavuk şiş, yürek şiş vs. de yapılıyor...

Ben yarım porsiyon ciğer şiş ve bir ayran için 8 TL ödedim.

Açıkçası, kötü bir ciğer yemedim ama öyle övüldüğü kadar sıradışı bir lezzet de sunulmuyor...

Ciğerci Bahattin
Adres: Yoğurt Pazar - Pozcu - Mezitli, Mersin
Telefon: 324 327 5 626 - 233 4 271 - 358 1 310

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Türkiye - Çin ve Çeyrek Final Eleme Tahmini

2010-09-02T23:14:00.000+03:00

Çin'i tahmin edildiği üzere son derece rahat şekilde geçtik (Türkiye: 87 - Çin: 40). Gerek bizim gerekse Çinliler'in takımında bazı as oyuncular oynatılmayarak çeyrek final ön eleme maçları için dinlendirildi...

Biz grup liderliğini onlarsa dördüncülüğünü garantilemiş olduğu için tempolu ve heyecanlı bir maç olmadı. Ama sonuçta beşte beş yaparak grubu tamamlamış olmamız gerçekten çok önemli bir başarı. Rusya ve Yunanistan gibi güçlü rakiplerin arasından sıyrılmamız hem kendimize olan güvenimizi artırdı, hem de çeyrek final eleme maçında göreceli olarak daha zayıf bir rakiple eşleşmemizi sağladı.

Ön elemede rakibimiz Fransa olacak. Aslında son ana kadar rakibimizin Yeni Zelanda olacağı bekleniyordu. Ama Yeni Zelandalılar son saniye üçlüğü ile averaj üstünlüğünü ele geçirip grubu üçüncü tamamladılar.

Fransa, belki çok kolay bir rakip değil. Ama diğer olası eşleşmeler İspanya ve Litvanya'ya kıyasla kesinlikle daha kolay bir rakip. Bence bu moral ile Fransa'yı aşıp, çeyrek finale adımızı yazdırırız...

Spartacus: Blood and Sand

2010-09-01T11:31:00.000+03:00

Kabul etmeliyim ki Spartacus: Blood and Sand'in ilk bölümünü izleyince, içeriğindeki aşırı cinsellik ve şiddet dolu sahnelerden ötürü, biraz fazla "bayağı" bulmuştum. Üstelik, bariz bazı tarihi yanlışlıklar da vardı... Ama gelin ve de görün ki, bölümleri peş peşe izledikçe Spartacus'ün gayet sağlam bir olay kurgusu eşliğinde son derece sürükleyici bir dizi olduğunu fark ettim.

Başroldeki Andy Whitfield'dan, Crixus rolündeki Manu Bennett'a, Lucretia olarak izlediğimiz vakti zamanın Zeyna'sı Lucy Lawless'a kadar oyuncular oldukça başarılı seçilmiş.

Dizideki karakterlerin öyküleri, olayların akışı gerçekten de harika. Her şeyden öte, Lost'ta olduğu gibi "güzel bir şey bulduk, konunun suyunu çıkarıp ekmeğini yiyelim" mantığıyla hareket etmemişler. Dinamik ve hızlı akan bir temposu var. İlk sezonu büyük bir zevkle izledim.

Andy Whitfield ne yazık ki kansere yakalanmış. Fakat, oyuncunun hastalığı iyileşme dönemine girdiği için ikinci sezonu çekeceği açıklandı. Bu yüzden ikinci sezon çekimleri gecikecekmiş. Bakalım, hala bekliyoruz gelişmeler nasıl olacak diye...

Ancak, yapımcı şirket Starz'ın duyurduğuna göre bu boşluğu bir parça olsun giderebilmek için altı bölümden oluşan bir mini-dizi ile Spartacus öncesi olayların anlatılacağı bir "prequel" çekiliyormuş. Spartacus: Gods of the Arena isimli yapım Batiatus'un (John Hannah) dövüş okulunun nasıl geliştiğini anlatacakmış ve 2011 ocak ayında yayımlanmaya başlanacakmış.

Spartacus, kesinlikle ve de kesinlikle son yıllarda en beğenerek, en merakla ve en coşkuyla izlediğim dizi oldu. Çevrenizden duyduğunuz önyargılara ya da ilk bölümü izleyip edindiğiniz izlenime fazlaca aldanmadan bu diziyi mutlaka izleyin derim...

Bu arada dizi eylül ayında cnbc-e ve e 2 ekranlarında boy gösterecek. Tabii Spartacus ne kadar sansürlenecek ya da sansürden sonraya geriye ne kalacak pek merak ediyorum doğrusu! :)

Ankara Mahpusu'nun notu: 8/10

2010 FIBA Şampiyonası C Grubu Tahminlerim

2010-09-01T11:12:00.000+03:00

Yunanistan maçını tahmin yazımda da belirttiğim gibi istekli ve atletik oyunumuzla yenmeyi başardık. Gerçekten de önemli bir başarı bu... Ersan gerçekten de muhteşem oynadı. Bir kere 6'da 6 üçlük gibi süper bir şut yüzdesi var. Ama hücumdaki bu harika katkısı bir yana, savunmada da gerçekten çok iyi işler çıkarttı. Ömer Aşık yaptığı bloklar ve smaçlarla takımı tam gereken yerlerde ateşlemeyi bildi. Bu arada, FIBA'nın sayfasındaki blok istatistiklerinde hatalar var diye düşünüyorum. Ömer Onan, belki hücumda istediği sayıları atamadı (2 üçlükle gelen sadece 6 sayı) ama savunması muhteşemdi...

C grubunda 6 puanla liderliğimizi koruyoruz. Hemen arkamızdan, yendiğimiz iki takım olan Rusya ve Yunanistan geliyor. Yabancı otoritelerin hiç beklemediği bir şekilde bu gruptan birinci çıkma ihtimalimiz giderek kuvvetleniyor.

Savunmadaki azmimiz bu başarıdaki en önemli etken diye düşünüyorum. 168 sayı ile grubun en az sayıyı yiyen takımı durumundayız. Ki bu istatistikle C grubu dışındaki diğer tüm gruplar içerisinde de en az sayıyı biz yemişiz. Savunmadaki bu gayret otomatikman hücumun kalitesini de yükseltiyor...

Bu istikrarı korumamız halinde Çin ve Porto Riko'yu yeneriz diye düşünüyorum. Böylelikle grubu birinci sırada tamamlayarak D grubunun dördüncüsü yani görece zayıf bir rakiple çeyrek final eleme maçı oynayabiliriz.

C grubunu Yunanistan ikinci, Rusya üçüncü ve Çin dördüncü tamamlar diye düşünüyorum...

Son bir not, bugün saat 21:00'de Porto Riko ile Ankara'da oynuyoruz, maçı naklen her zamanki gibi NTV veriyor...

Türkiye Yunanistan Basketbol Maçı

2010-08-31T17:15:00.000+03:00

Yunanistan maçına sayılı saat kaldı. Bu postu yazdıktan sonra maçı canlı izlemek üzere ben de Ankara Spor Salonu'nun yolunu tutacağım...

Açıkçası bu maçı kaybetsek de kazansak da pek şaşırmam, çünkü iki takımın da şansını yüzde 50 görüyorum. Yunanistan, basketbol zekası üst seviyede olan ve çok iyi şut atabilen bir takım. Zaten temel oyunları da bu iki avantajları üzerine kurulu. Pota altına yapılan atışsız penetrelerle savunmayı dağıtmak, bol pas yaparak en uygun oyuncuya şut attırmak Yunan hücumunun standartları. Bu yüzden, acele şut kullanmayıp, 24 saniyelik hücum süresini mümkün mertebe zorluyorlar.

Ama gelgelelim ki Yunanistan takımı atletik bir takım değil. Ki Türkiye'nin bence Yunanistan'a karşı en büyük avantajı da bu. Daha atletik bir takımız ve özellikle uzun oyuncularımız bu özellikleri ile rakip pota altını domine edebilirler.

En büyük dezavantajlarımızın başında oyun kurucu eksikliğimiz geliyor. Kerem Tunçeri'yi yedekleyecek bir tane guard yok takımda. Ender'in Rusya maçındaki 9 sayılık performansı aldatmasın. Oyun kurucu olarak yine bir şey yapamadı. Topu alıp, kafayı eğip beş metre sağa, beş metre sola gitmekle oyun kurulmuyor ne yazık ki...

Bir diğer sorunumuz ise faul atışları da dahil olmak üzere şutlarımızın istikrarsızlığı. Bir maç her attığımız girerken, diğer bir maç ciddi anlamda düşük yüzdelerle atabiliyoruz.

Maç saat 21:00'de NTV'de naklen yayınlanacak. Milli takıma bol şans. Eğer akıllıca hücum eder, atletik özelliklerimizi unutmayıp oyunu bu yönde domine edersek ve Yunanlılar da biraz şanssız olursa maçı kazanırız diye düşünüyorum... :)

Centurion

2010-08-30T22:16:00.000+03:00

The Descent'ın yazarı ve yönetmeni Neil Marshall, aynı sıfatlarla bu sefer bir tarihi aksiyon filmiyle karşımızda.

Centurion, tıpkı the Descent gibi B sınıfının iyi bir örneği sayılabilir... Bu arada, centurion, centuria denilen Roma birliklerini yöneten Roma subaylarına verilen bir unvan.

Başroldeki Michael Fassbender, Inglourious Basterds'da Alman subayı kılığındaki İngiliz askeri Archie Hicox rolünde izlemiştik. Fassbender, babası Alman annesi Kuzey İrlanda'lı olduğu için tam da o role uygun bir isimdi. :)

Pek çok aksiyon klişesine dayanan sıradan bir film olmakla birlikte zaman geçirmek için izlenebilir...

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Türkiye Rusya Basketbol Maçı Yorumu

2010-08-30T00:17:00.000+03:00

Şampiyona'nın ikinci gününde Rusya ile karşılaştık. Yıldızlarından yoksun ve genç bir kadro olmasına karşın disiplinli basketbol oynama alışkanlığı ile bizi zorlayabileceklerini düşünüyordum. Ama ikinci periyottan itibaren oyunu domine ederek, zor olabilecek bir maçı kolay kazandık (Türkiye: 65 - Rusya: 56).

Tanyeviç'in kötü bir performans sergileyen Semih'i ısrarla ve uzun süre oyunda tutmasını anlaya bilene aşk olsun...

Hidayet özellikle 4. periyotta takımın skor yükünü çekerek çok önemli bir iş yaptı.

Bir önceki maçın yıldızı Ömer Onan ise defansta gayretli olmasına karşın hücumda çok kötü bir akşam yaşadı.

Son saniyelerde topu kötü kullanma alışkanlığımız bu maç da devam etti. Tek istisna, Kerem Tunçeri'nin periyot bitimine son üç dört saniye kala attığı harika turnikeydi.

Büyük ihtimalle Çin ve Porto Riko'yu yeneriz gibi görünüyor. Yunanistan karşısında ise daha akıllıca oynamak zorundayız.

Son bir not olarak, iki gündür tüm maçlarda boy gösteren amigo kızlar Rusya Türkiye maçında yer almadı. Neden? Çünkü maçı Başbakan da izliyordu. Federasyon yetkilileri böyle bir riyakarlıktan rahatsız olmadı mı acaba merak ediyorum... Eğer amigo kızların sahada bulunmasını uygun bulmuyorsanız, hiç bir maçta yer almasınlar. Yok eğer seyircilerin izlemesinde bir sakınca yoksa, Başbakan için sakıncalı olan ne???

Fazıl Say ve Arabesk Tartışması

2010-08-29T12:42:00.000+03:00

Fazıy Say'ın Twitter'da arabeskle ilgili söylediği söz malum. Sonrasında bir ton yazıldı, çizildi. Ama Fazıl Say'ın bu konuda gerçekten ne düşündüğünü kendi ağzından dinleme şansı bulamamıştım. Dünkü basket maçlarından sonra yorgun argın kalkıp tembellik yaparken CNN Türk'te Cüneyt Özdemir'in 5N1K'sında Fazıl Say'ı görünce izlemeye başladım...

Fazıl Say'ın her fikrine katılmasam da programda söylediği çoğu şeyi gerçekten de beğendim. Ve gördüm ki adamın üzerinden pek çok gereksiz insan konuyu saptırarak reklam yapıyor. Cüneyt Özdemir takip ettiğim bir isim değil. BBC'deki Hard Talk'u anımsatan "sert" soru tarzını açıkçası pek beğenmedim. Çünkü konuya odaklanmak yerine sansanyonu tetiklemek amaçlı gibi geliyor kulağa. Program boyunca, Fazıl Say'ın düşüncelerini net bir şekilde ortaya koymasına yardımcı olacak bir gazetecilik yerine sansasyon yapacak ucuz noktaları itinatla seçip onları deşip durmakla uğraştı.

Fazıl Say'ı seversiniz ya da sevmezsiniz bilemiyorum, ama bu ülkedeki genel kabul görmüş saçmalıkları birinin açık yüreklilikle eleştirmesi bence güzel. Ha belki üslup olarak biraz sert ve hoyrat ama sizce de bu güzel ülkede gözüpek Don Quijote'lara ihtiyaç yok mu?

Türkiye Fildişi Sahilleri Basketbol Maçı

2010-08-29T00:14:00.000+03:00

Bugünü kelimenin tam anlamıyla basketbol dolu bir gün geçirdim! Ankara'daki üç basketbol maçını da canlı olarak Ankara Spor Salonu'nda (Ankara Arena ismi değiştirilmiş!) izledim.

Fildişi Sahilleri'ni, tahmin edildiği üzere, rahat geçtik (Türkiye: 86 - Fildişi Sahilleri: 47). Seyircinin de desteğiyle maça çok hızlı başladık. Üst üste bulduğumuz üçlükler ve baskılı oyun daha ilk dakikalarda Fildişi'nin gardını düşürdü. Gerçi bir ara fark azalır gibi olduysa da isabetli üçlükler farkın giderek açılmasını sağladı.

Ömer Onan attığı üçlükler, Sinan Güler baskılı savunması ve Ersan İlyasova da dengeli oyunu ile göz dolduran isimler oldu.

Ender Arslan, ne şutları (dörtte bir) ne de oyun kurma kapasitesi ile bu takımda oynayamayacağını bir kez daha gösterdi. Sürekli eleştirdiğim bir diğer isim Cenk Akyol ise en azından gayretli oynadı.

Uzunlarımız açıkçası çok etkili olamadı. Fildişi Sahilleri, belki grup sonuncusu olmaya aday; ama atletik bir ekipler. Özellikle Semih'e iki süper blok yaptılar. Bir de güzel alley hoop yaptılar maçın sonuna doğruç

Diğer maçlara gelince. Çin açıkçası benim beklentilerimin altında bir takım izlenimi verdi. Yunanistan ise atletik açıdan ne kadar zayıf, şut kapasitesi açısından ne derece tehlikeli olduğunu bir kez daha gösterdi. Porto Riko da yine beklentilerimin altında bir performans çizdi. Rusya, slav basketbol ekolünün düzgün oyun stiliyle galibiyeti kaptı. Bence, eğer tempolu savunma yaparsak Yunanistan'ı zorlayabiliriz. Çin ve Porto Riko'yu saçmalamadığımız taktirde yenmemiz gerekir. Rusya konusunda endişem şu ki slav ekiplere karşı oyun konstantrasyonumuzu çabuk kaybedebiliyoruz...

2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası Grup Tahminlerim

2010-08-27T11:12:00.000+03:00

Dünkü yazımda Türkiye'nin yer aldığı C grubuna ilişkin değerlendirmemi ve tahminlerimi paylaşmıştım. Bugün ise şampiyonanın geneline ve finaline ilişkin görüşlerimi yazıyorum.

Her ne kadar tanıtım afişlerinde "devler buluşuyor" gibisinden iddialı sözler kullanılmış olsa da, şampiyona yıldız oyuncu açısından biraz sönük geçecek gibi görünüyor. ABD takımında eski kurt Chauncey Billups ve yeni yıldız Kevin Durant dışında çok büyük yıldızlar yok. Bizlerin olduğu gibi dünya izleyicilerinin de isteği Kobe'u, LeBronu'u Türkiye'de görebilmekti. Bunun dışında, Arjantinde Manu Ginóbili, Almanya'da Dirk Nowitzki, Rusya'da Andrei Kirilenko, Fransa'da Tony Parker, Kanada'da Steve Nash, İspanya'da Pau Gasol, Çin'de Yao Ming gibi basketbol dünyasının önemli yıldızları 2010 FIBA şampiyonasında mücadele etmeyecek...

Grup A'dan (Kayseri) Arjantin, Sırbistan ve Avusturalya ilk üçü zorlar. Almanya ile Angola arasında dördüncülük mücadelesi olur. Nowitzki'siz Almanya, atletik Angola karşısında zorlanabilir. Ama bu iki takım bir sürpriz yapıp üçüncülük de kapabilir.

Grup B'de (İstanbul) Amerika için çok rahat bir grup. Keşke Amerika yerine B'de biz olabilseydik. İran ile Tunus en fazla dördüncülük için kapışabilir diye düşünüyorum. Slovenya, Brezilya ve Hırvatistan ise ikincilik ve üçüncülük mücadelesi veriri. Hırvatlar eğer etkili uzunlara sahip olabilseydi belki B'de bir sürpriz yapabilirdi ama bu halleri ile zor görünüyor.

Grup C'yi (Ankara) zaten dediğim gibi detaylı olarak yazdım... Bence, Türkiye için olabilecek en iyi şey, grubu 1. olarak bitirip D grubunun 4. ise ani Kanada, Lübnan ya da Yeni Zelanda gibi göreceli olarak zayıf bir rakip ile çeyrek final eleme maçı oynamak. Ama, açıkçası bu biraz düşük bir olasılık...

Grup D'de (İzmir) birincilik mücadelesi Litvanya ile İspanya arasında olur. Onların arkasından gelecek takım muhtemelen Fransa olur. Yeni Zelanda, Lübnan ve Kanada arasında kıyasıya bir dördüncülük rekabeti olur diye öngörüyorum...

Gruplardan sonra çeyrek final tahminlerinde görüşmek üzere! :-)

Fevkalade ehemmiyetsiz not :) FIBA'nın şampiyona sayfası oldukça güzel hazırlanmış, şampiyona hakkında merak ettiğiklerinize bakmak için ideal.

2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası Grup C Tahminlerim

2010-08-26T15:51:00.000+03:00

2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası'nın başlamasına şunun şurasında sadece 2 (yazı ile iki :) gün kaldı... Heyecan kelimenin tam anlamıyla doruğunda. Zira böyle büyük bir basketbol organizasyonu ülkemizde kim bilir bir daha ne zaman yapılır?

NBA final tahminlerimden sonra FIBA 2010 tahminlerimin ne olduğunu soran pek çok mail, yorum geldi. İşte başta Türkiye için olmak üzere Grup C takımları tahminlerim:

Türkiye burada yer aldığı için Grup C ile başlıyorum doğal olarak.

GRUP C
Takımlar: TÜRKİYE, Çin, Fildişi Sahilleri, Porto Riko, Rusya,Yunanistan

TÜRKİYE
FIBA Sıralaması: 18
Koç: Bogan Tanjevic
Kilit Oyuncular: Hidayet Türkoğlu, Ersan İlyasova, Kerem Tunçeri

2001 yılında yine ülkemizde organize edilmiş olan Avrupa Şampiyonası'nda aldığımız gümüş madalya basketbol milli takımımızın ulaştığı en iyi uluslararası derece.

Takımımızın önünde bene iki önemli handikap var. Birincisi, takımın PG yani oyun kurucu pozisyonunda çok fazla potansiyeli yok. Kerem Tunçeri iyi bir oyuncu ama onun yanında sayabileceğimiz ikinci bir istikrarlı ve tecrübeli oyun kurucumuz yok. Ender Arslan'ın ne derece isabetsiz bir PG tercih olduğunu son Arjantin maçında bir kere daha gördük. Kadroya son anda giren Barış Ermiş'in ise bu derece zorlu bir şampiyonaya ne derece hazır olduğu herkesin kafasında soru işareti... Diğer önemli eksikliğimiz, Hidayet gibi önemli isimlerin pek de iyi olmayan bir sezon geçirmiş olmaları.

Bence en güçlü tarafımız duygusal insanlar olmamız sebebiyle, saha ve seyirci avantajı ile gaza gelme olasılığımız. Tıpkı 2001'de olduğu gibi.

Neden bilmiyorum ama insanlar bu gruptan kesin birinci çıkarız gözüyle bakıyorlar. Ki bence yanılıyorlar. Tahmin edilenden daha zorlu bir gruptayız. Şansımız yaver giderse 1. ya da 2. tamamlarız grubu. Eğer normal gücümüzü ortaya koyarsak 3. ya da 4. oluruz diyorum.

ÇİN
FIBA Sıralaması: 9
Koç: Bob Donewald
Kilit Oyuncular: Yi Jianlian, Wang Zhizhi, Sun Yue

Çin takımı NBA'li süper yıldızı Yao Ming'den yoksun bir kadroyla oynayacak Ankara'da. Yi ve Sun gibi diğer iki önemli silahları ise kadroda. Açıkçası son dönem maçlarını pek izlemedim ama uzun bir takımlar. Kısa guard'larımız karşısında önemli bir avantaja sahip olabilirler. Çin'i ilk dört içinde görmek hiç de sürpriz olmaz diyorum.

FİLDİŞİ SAHİLLERİ
FIBA Sıralaması: 41

Koç: Randoald Dessarzin
Kilit Oyuncu: Pape-Philippe Amagou

Afrika Şampiyonası'ndan gümüş madalya ile dönen Fildişi Sahilleri, 1986'dan sonra 2. kez FIBA Dünya Şampiyonası'nda. Genç ve oldukça atletik bir takımları var. Grubun en zayıf takımı durumundalar. İlk dörde kalmaları bile mucize olur.

PORTO RİKO
FIBA Sıralaması: 10
Koç: Manuel Cintron
Kilit Oyuncular: J.J. Barea, Carlos Arroyo

Türkiye'nin gruptan çok rahat çıkabileceğine dair yanlış yorumlardan birinin nedeni de insanların Porto Riko'yu fazla hafife alması bence. Küçük Amerika diyebileceğimiz Porto Riko'da basketbol çok sevilen bir spor ve oldukça iyi oyuncuları var. Zaten FIBA dünya sıralamasında 10. sırada adamlar, boru değil! :) 2002 Dünya Şampiyonası ve 2004 Olimpiyatları'ndaki başarılarını tekrar edebilirler. Hücum acısından Barea ve Arroyo gibi önemli silahları olmasına karşın, savunma da en zayıf noktaları. Türk seyircisini şaşırtarak ilk dörde kalabilirler diyorum...

RUSYA
FIBA Sıralaması: 17

Koç: David Blatt
Kilit Oyuncular: J.R. Holden, Viktor Khryapa

Rusya basketbolda eksi parlak günlerinden uzakta. Bu Şampiyona'da genç bir ekiple başarı şansı arıyorlar. En iyi ihtimalle grup 3. ya da 4. olabilirler gibi... Andrei Kirilenko'nun takımda olmaması tabii büyük bir kayıp onlar için...

YUNANİSTAN
FIBA Sıralaması: 4

Koç: Jonas Kazlauskas
Kilit Oyuncular: Vassilis Spanoulis, Dimitris Diamantidis

Komşunun basketboldaki potansiyeli hepimizin malumu. Gerçi geçen gün hazırlık maçında Amerika karşısında rezil oynadılar ama yine de şampiyonanın en önemli favorileri arasındalar. Dengeli ve çok iyi şutörlerden kurulu bir ekip. En büyük zaafiyetleri ise atletik bir takım olmamaları.

Uzun lafın kısası, ben C grubunda birincilik ve ikincilik mücadelesinin Yunanistan ve Çin arasında geçeceğini öngörüyorum. Üçüncülük ve dördüncülük için TÜRKİYE, Rusya ve Porto Riko kapışır. Eğer şansımız yaver gider ve seyircinin pozitif etkisiyle olumlu bir hava yakalayabilirsek Şampiyona'nın sürprizlerinden birine imza atıp grubu birinci de bitirebiliriz tabii. Ama Tanjevic ve Ender Arslan bu takımdayken, bence zor...

Tarihi Gar Lokantası

2010-08-25T21:19:00.000+03:00

Nedendir bilmiyorum, garları ve gar ortamını oldum olası sevmişimdir. Özellikle de Ankara Garı ve Haydarpaşa Garı gibi tarih kokan garların verdiği o "eski" hava beni 1940'ların 50'lerinin "iyimser" dünyasına götürüyor...

Ankara Arena'ya uğradığım bir öğlen, yanıma Feride'yi de alıp Gar'a gittim. Önce Gar'ı biraz gezip, o köhne havayı ciğerlerimize doldurduk. :-)

Sonra aklıma Gar Lokantası gelince, öğle yemeği için dalıverdik içeriye. Japon turistlerin Türkiye'de trenlere olan ilgisi malum. Gar Lokantası'nda da kalabalık iki Japon kafilesi yemek yiyordu.

Ortam tıpkı Gar'ın kendisi gibi eski. Feride'ye biraz tuhaf gelse de tahmin edeceğiniz gibi benim hoşuma gitti. Biraz dekorasyonla uğraşsalar, biraz güzel eski müzikler çalsalar falan harika bir "retro" ortam yaratabilirler aslında. Ellerinde çok güzel bir potansiyel var ama ne yazık ki işletmeciler pek farkında değil gibi...

Köfte ve çoban kavurma sipariş ettik. Köfte standart bir güzellikteydi. Çoban kavurmaysa tahmin ettiğimden iyi çıktı. Et lezzetli, içindeki yeşillikler vs. ise yemeğin lezzetini dengeliyordu.

Yemek sonrası ikram edilen baklava ne yazık ki oldukça vasattı.

Bu arada Gar Lokantası'nın tam adı Tarihi Gar Lokantası, çünkü "Gar Lokantası" adını tescil ettirmek için yoğun bir rekabet varmış. Mesela GOP'ta da bir Gar Lokantası var ama Gar'dakiyle bir alakası yok.

Son olarak, ayran için bile serviste rakı bardağı kullanıyorlar. Bir gün gidip Gar'da rakı içmek boynumun borcu oldu. :)

Tarihi Gar Lokantası
Adres: Ankara Garı Ulus
Telefon: 312 311 6 241

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Efes Cup 2010 Türkiye Arjantin

2010-08-24T00:37:00.000+03:00

Az önce Ankara Arena'da Türkiye ile Arjantin basketbol milli takımları arasındaki Efes Cup 9 final maçını izledim.

Arjantinliler, kendilerinin bile artık kaybettik dediği bir anda yaptığımız amatör ötesi topu oyuna sokamama hatasıyla maçı önce uzatmaya taşıdılar ve ardından da galip geldiler.

Kronik hastalıklarımız bu maçtada kendisini gösterdi. Takımın lider bir oyuncusu yok. Üstüne üstlük hem point hem de off guard pozisyonları için çok ciddi sorun yaşıyoruz. Kerem Tunçeri dışında takımın güvenebileceği bir oyun kurucumuzun olmaması bir yana, en önemli üstünlüğümüz olan uzunlarımıza pota altında top geçirmekten bile aciziz. Arjantin maçında uzatmada pota altından doğru düzgün sayı bulamamız bunun en bariz örneği...

Ender Arslan, Cenk Akyol ve Sinan Güler gibi kısalarla önümüzdeki Dünya Şampiyonası'nda adam akıllı bir başarı elde etmemiz zor görünüyor. Ancak gaza gelip de olağanüstü bir motivasyon rüzgarı yakalarsak belki o şekilde başarılı olabiliriz...

Tabii tüm bunlar Tanyeviç'le de ilgili. Yıllardır takımın başında. Ne eldeki kadrodan iyi sonuçlar çıkaracak bir takım yaratabildi, ne de altyapıdan önemli oyuncular çıkartabildi. Hem milli takım, hem Fenerbahçe Tanyeviç yönetiminde başarısızlığa mahkum bir profil çiziyor.

Bu arada Ankara Arena hakkında da bir iki satır kelam edeyim. Kötü bir salon yapılmamış. Ama bir basketbol arenası değil bence. Soğuk, estetikten uzak bir olimpik basketbol sahası. Keşke hazır böyle bir şans varken, mimari açıdan daha doyurucu, göze daha çok hitap eden bir arena inşa edilseymiş. Nasıl ki Çin Olimpiyatları denilince akla Kuş Yuvası gibi stadyumlar, spor kompleksleri geliyor, 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası denildiğinde de akla Ankara Arena gelebilseymiş... Bu arada, tavandaki aydınlatma cihazlarına iki koldan uzanan devasa kablolar ve salonun her yerinde insanın karşısına çıkan uzatma kabloları salona tuhaf bir hava vermiş.

Butcha Panora

2010-08-23T10:57:00.000+03:00

İstanbul'da Emre Mermer'in açtığı kasap/restorant Dükkan Steakhouse ile başlayan konsept nedendir bilmiyorum Ankara'ya biraz geç ulaştı...

Butcha, Dükkan mantığıyla çalışan bir Steakhouse. Yani ister etinizi çiğ olarak satın alabileceğiniz bir kasap, isterseniz de beğendiğiniz eti oturup orada yiyebileceğiniz bir restorant.

Butcha'nın Park Caddesi ve Panora'da birer tane olmak üzere iki şubesi var. Ben Panora'daki Butcha'ya gittim ve Cheddar peynirli hamburger ile kuzu sırtı ızgara siparişi verdim.

Hamburger, tahmin ettiğimden daha güzeldi. Kızartılmış ekmekte, içindeki malzemede gayet iyiydi. Hemen aklıma Num Num'daki hamburger geldi. Ona kıyasla iç malzeme bir parçacık daha az olmakla birlikte, daha güzeldi. Hamburger köftesinin kıvamını oldukça başarılı buldum. Fakat, hamburger tabağı Num Num'ın servisine göre daha yavan bir görünüme sahip...

Kuzu sırt, zaten güzel bir ettir. Etin "medium" pişmesini sipariş ettim. Ki oldukça başarılı bir şekilde pişirilmiş. Ama etin altında servis edilen patates fazlasıyla yavan. Etin güzelliğine yakışmamış...

Konuştuğum garson, etler için hayvanların yurtdışından getirtilip Türkiye'de anlaşmalı oldukları çiftliklerde özel olarak büyütüldüğünü söyledi. Betim tattığım kuzu sırt başarılı olmakla birlikte "dry aged t-bone" gibi merak ettiğim etleri tatmadan Butcha'nın et kalitesi hakkında genel bir yorum yapmak istemem...

Kasap kısmından bir şeyler alma fırsatım olmadı, artık onu da ilerleyen zamanlarda yazarım. :-)

Fiyatlara gelince. Eh, pek ucuz bir alternatif değil Butcha. Tabii et fiyatlarının astronomik bir hızla arttığı bir ülkede onları da fazlaca suçlayamıyorum... Hamburgerler 17-20 TL civarı. Biftekler ise 30 ila 45 TL. Düzgün bir servis ve kaliteli et için fena sayılmayacak bir fiyat. Fiyatları biraz daha makul tutarak bence Ankara piyasasına daha yumuşak bir giriş yapabilirlermiş.

Bu arada, iki kişi için 6 TL kuver almak bana ucuz esnaf mantığı gibi geliyor... Eğer hakkaten kendine güveniyorsan yedir bunu menü fiyatlarının içine. Böyle anlamsız şekilde kuver alan yerlere nadiren gittiğim için Butcha'yı bir daha ne zaman denerim pek bilemiyorum açıkçası.

Son olarak, geçenlerde İzmir'de de bir şube açan Dükkan eğer Ankara'da bir yer açarsa, Butcha'yı zorlayabilir diye düşünüyorum...

Butcha Butcher Shop & Steakhouse

Adres: Park Caddesi 15/2 Çayyolu Ankara

Telefon: 312 241 4 543

Adres: Panora Alışveriş Merkezi Oran Ankara
Telefon: 312 491 1 175

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Inception

2010-08-20T15:43:00.000+03:00

Portföyünde Memento, Batman Begins ve The Prestige gibi filmler bulunan Christopher Nolan abimizin yeni filmi tabii ki de merak edilir. Bu hissiyatlar içerisinde yaklaşık 2 haftadır Inception'a gitmeyi bekliyordum. Bekledim çünkü ya benim programım uymadı ya Feride'nin ya da filmi beraber izleyeceğimiz güzide Osman'ın. Sonunda filmi geçen gün nihayet izledik.

Klasik Hollywood filmlerinden artık fenalık geçirmiş bir yurdum insanı olarak, konu açısından farklı bir şeyler yapmaya çalışan filmleri artık daha çok takdir ediyorum. Her ne kadar bir takım klişeler, mantık hatalar vs. barındırsa da Inception, yaratıcı olmaya çalışan, seyir keyfi yüksek güzel bir film olmuş.

Leonardo abimizin yanında Ken Watanabe ve Tom Hardy gibi sağlam oyuncuların yer alması filme ayrı bir kalite katmış.

Bu arada, filmin konusu hakkında tek kelime etmedim. Tamamen bilinçli olarak. Bu tarz filmleri, konu ve film hakkında sıfır bilgiyle izlemek en güzeli bence...

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Wonder Boys, Inglourious Basterds, In Bruges

2010-08-19T22:04:00.000+03:00

Bu aralar, vaktim normalden biraz fazla olunca bol bol film seyredecek zaman yaratabiliyorum kendime. Böylelikle, biraz eski de olsa zamanında izleyemediğim filmler görme fırsatım oluyor...

WONDER BOYS
Michael Chabon'ın 1995 tarihli aynı adlı romanından uyarlanan Wonder Boys 2000 yapımı. Grady Tripp rolünde Michael Douglas, üniversitede yaratıcı yazım dersi veren bir romancıyı canlandırıyor. Çoğunlukla Carnegie Mellon'de çekilen film, yazarın kendini bulması ekseninde öğrencileri, evliliği, yasak ilişkisi, editörü gibi konuları anlatıyor. Michael Douglas'a Sevimli, insanı yormayan, keyifli bir film...

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

INGLOURIOUS BASTERDS
Çok fazla şey yazmak istemiyorum bu film hakkında... Tarantino, popüler kültürü eleştirir görünen ilk filmlerinin ışıltısını kaybedeli çok oldu. Zira, artık ne yazık ki popüler kültürün ta kendisi filmler yaptığını düşünüyorum. Kill Bill'i izlemeye tahammül edememiştim, Inglourious Basterds'i kendimi zorlayarak sonuna kadar izledim.

Tarantino, içerdiği yoğun şiddet ve "cool" görünmeye çalışan saçma karakterleri ile sanırım her "yeni yetme" kuşaktan kendine bolca seyirci bulmakta zorlanmaz. Zaten bu son filmi de gişede 320 küsur milyon dolar hasılat yaparak, en çok para kazandığı film olmuş bile. Ama Rezervuar Köpekleri ile başladığı ve "görkemli" olabilecek kariyeri, en azından benim gözümde, yerle yeksan olmuş durumda. Ha beni takar mı? Takmaz. :) Ama şöyle bir titreyip kendine gelse güzel olurdu...

Avusturyalı oyuncu Christoph Waltz, Tarantino açısından bu filmde büyük şans olmuş. Önceleri Tarantino'nun Leanordo di Caprio'yu düşündüğü Albay Hans Landa rolünde Waltz gerçekten çok başarılı bir performans çizmiş. Zorlama kötü aksanıyla kulağımı tırmalayan Brad Pitt'e oyunculuğuyla adeta nal toplatmış.

Son bir not, bence gereksiz yere uzun tutulmuş bir film olmuş...

Ankara Mahpusu'nun notu: 5/10

IN BRUGES
Zamanında izlemeyi çok istediğim, hakkında çok olumlu düşünceler duyduğum In Bruges'ü nihayet izledim... Ondine'den sonra Colin Farrell bir kez daha oyunculuğu ile beni şaşırttı diyebilirim.

In Bruges, iki kiralık katilin ekseninde gelişen bir absürd kara komedi. Ama o kadar ustalıkla yazılmış ve yönetilmiş ki (her iki işi de yapan aynı adam: Martin McDonagh) film tüm "kara" haline karşı seyircinin damağında güzel bir lezzet bırakıyor.

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10

Aylak Adam - Yusuf Atılgan

2010-08-11T16:36:00.000+03:00

"Dış kapıyı çarpıp çıktığı sokak tenhaydı. Şehirdekilerin çoğu şimdi ya yataklarında ya da yataklarına yakındılar. Caddeye doğru yürüyordu. Karşıdan gelen bir kadın onun uzağından dolaştı. Arkasından gitmedi. Biliyordu. Yanından hızla geçen taksiye baktı. İçinde oturan kadınla erkek sanki iki mankendiler. "Neden? Neden böylesiniz?" Olanla yetinerek, aramadan düşünmeden yaşanılsın diye yaratılmış bir dünyada yalnızdı. Sırtı kaşınıyordu. Eve gidip yıkanacaktı."

Bazı kitaplar vardır. Onları okuyunca iki şey için hayıflanmaya başlarım. Birincisi, ah keşke o kitabı ben yazmış olsaydım kıskançlığı. İkincisi ise yazarı ve kitabı geç keşfetmiş olmanın pişmanlığı. Yusuf Atılgan'ın Aylak Adam'ı işte tam da bu kategoriye düşen bir kitap oldu benim için...

Eğer bir kitap best-seller olmuşsa ya da sağdan soldan adını fazlaca işitmişsem, daha okumadan soğurum o kitaptan. Aylak Adam belki best-seller değil ama çevremden adını sık duyduğum bir kitap olduğundan okumayı hep öteledim. Ah ne büyük bir hata yapmışım.

Adı bile olmayan, Yusuf Atılgan'ın "C." evet sadece C olarak adlandırdığı bir yalnız karakterin öyküsünü anlatıyor Aylak Adam. Zengin değil "paralı" olan, tembel değil "aylak" olan bir değişik adam o. Çocukluğunun bilinçaltına kazıdığı tuhaf olaylar silsilesi belki ilk bakışta niye diğerlerinden farklı olduğunu anlatır gibi dursa da, aslında C diretileni kabul etmeyip "ama niye?" diye sorgulayan bir insan. Belki aylaklığı da bu yüzden.

Bu arada tüm bu aylaklık öyküsünün odağında yaşanmamış, yaşanamamış bir aşk öyküsü var... Aslında, tembelliğin kollarına kendini bıraksa, çoğu insanı mutlu edebilecek ilişkiler yaşayabilecek biri o; ama ısrarla hayatının kadınını, biricik aşkını namı diğer B.'yi arıyor o. Üstelik, tesadüfler ağı hayatının kadınını C'nin bakış açısına bir sokup, bir çıkartırken...

Yusuf Atılgan, anlattığı kadar nasıl anlattığıyla da çarptı beni. Anlaşılır bir anlaşılmaz roman yazmak her baba yiğidin harcı değil. O sade ve kısa tümcelerle o denli çok şey anlatmak. Ne zor olsa gerek.

Üstelik, Aylak Adam, bu güzide insanın ilk romanı! Ve de düşünün ki 1957'de yazmış. Daha ortada Selim Işık falan yokken. Zaten daha kitabı okur okumaz insan fark ediyor ki, Oğuz Atay "Tutunamayanlar"ı yaratmayı düşünürken C. Atay'ın beyin kıvrımlarında bir yerlerde mutlaka aylak aylak yürüyordu...

Aylak Adam'dan şu alıntıya bir göz atın da, Ankara Mahpusu haksızsın bu konuda deyin... Diyebilir misiniz?

"Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaydaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kim zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine; sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutmağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. Öküzleri besiliydi , pırıl pırıldı. Herkesin, “- Veli ağanın öküzleri gibi öküz, yoktur, ” demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimizi, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın!"

Ah be kitap, ne de çabuk bittin... Ağzımda o kıskançlık ve pişmanlık tadlarını öylece bırakıverdin... Farz oldu artık, Yusuf Atılgan'ın yazdığı her satırı bulup okumak...

Eğer Atılgan bu kitabı İngilizce yazmış olsaydı, tüm dünyada ne çok sevilirdi, ne çok konuşulurdu kim bilir... İnsan düşünmeden edemiyor. Teşekkürler Yusuf Atılgan, anadilinde böyle güzel bir roman okumak her insanın başına gelmez!

Ankara Mahpusu'nun notu: 10/10

Ondine

2010-08-11T11:16:00.000+03:00

Spordan döndüğümüz gecenin kör bir saatinde (o saatte niye spor yapıyorduk o ayrı bir muamma tabii) şiddet, aksiyon içermeyen bir şey izleyelim deyince "romantik" bir film olarak görünen Ondine'de karar kıldık.

Gerçi Colin Farrell'dan dolayı bir süre itiraz etmeye çalıştım ama olmadı. İstediği kadar aldırsın kaşlarını, bu adamın "tek kaş" halini hiç bir şey gözümün önünden silemez. Bir de o kabız yüz ifadesi eklenince iyice sinir oluyorum...

Neyse bolca önyargı ve yorgunluk içerisinde filmi izlemeye başladık. Ondine, Avrupa mitolojisinde geçen su kaynaklı doğaüstü varlıklar demek. Günün birinde İrlandalı bir denizcinin ağına bir kadın takılır. Kadının gizemi ve balıkçının küçük kızının onun bir deniz yaratığı olduğuna inanması ile gelişen film, İrlanda'nın şiveleri bile sertleştiren acımasız doğası arka planında insan öyküleri anlatıyor. Kadının gizemini koruyarak adım adım sona yaklaşan Ondine, kendi halinde mütevazi bir film.

Dikkat buyurun, acı itiraf yolda... İtiraf etmem gerekirse, Farrell bu filmde rolüne gitmiş. Gerçi, sarhoş olduğu kısımdaki oyunculuğu oldukça zayıf olsa da balıkçı Syracuse rolüyle ilk defa beni benden almadan bir filmini izlemiş oldum.

Fazla beklentilere girmeden, eli ayağı düzgün bir film izlemek isterseniz Ondine iyi bir alternatif olabilir...

Ankara Mahpusu'nun notu: 6/10

Green Zone

2010-08-10T10:37:00.000+03:00

Irak konulu filmler zaman geçtikçe artıyor... Green Zone da bunlardan bir tanesi. Ancak, "asker psikolojisi" ya da "insan hayatları" yerine savaşın ve ülkenin makro durumuna odaklanmış bir film.

Filmin havasını bozmamak adına konu hakkında pek bir şey söylemeyeceğim. Bourne serisinden anımsadığımız yönetmen Paul Greengrass, kankası Matt Damon'ı Green Zone'a da taşımış. Damon'ı Miller isimli düşük rütbeli ama sorgulamayı ve kurcalamayı seven bir Amerikan askeri rolünde izliyoruz.

Green Zone, yanı başımızda yaşanan ve yüzbinlerce insanın öldüğü, milyonlarcasının ise hayatının perişan hale geldiği savaşa değişik bir gözle bakmamızı sağlıyor. Bir takım mesajlar belki fazla "basitleştirilerek" sunulmuş seyirciye ama ben yine de filmi hem aksiyon sahneleri, hem de konusuyla sevdim.

Michael Moore'un Irak hakkında yapılmış en dürüst film olarak tanımladığı Green Zone'un tuhaf bir şekilde sadece bir aksiyo filmi gibi pazarlanmış olmasını eleştirmiş olduğunu son not olarak yazayım...

Ankara Mahpusu'nun notu: 7/10